არქივი
კურსი
კონვერტორი
USD
1 USD
2.4402
EUR
1 EUR
3.0017
RUB
100 RUB
3.9729
23-04-2018
მმართველმა გუნდმა უნდა გაითვალისწინოს, რა იქნება საკონსტიტუციო ცვლილებებზე გადაწყვეტილების პოლიტიკური ფასი - შესაძლოა, ამ ნაბიჯმა დაპირისპირების ახალი სპირალი გააჩინოს
13:34 22-03-2017
მმართველმა გუნდმა უნდა გაითვალისწინოს, რა იქნება საკონსტიტუციო ცვლილებებზე გადაწყვეტილების პოლიტიკური ფასი - შესაძლოა, ამ ნაბიჯმა დაპირისპირების ახალი სპირალი გააჩინოს საგარეო და საშინაო პოლიტიკის აქტუალურ თემებზე ”ინტერპრესნიუსი” -დამოუკიდებელ ექსპერტს, ზაალ ანჯაფარიძეს ესაუბრა.

- ბატონო ზაალ, პრეზიდენტმა ე.წ. მოსმენების კანონზე ვეტო დაადო, მაგრამ თუ ამ საკითხზე მმართველი გუნდის განცხადებებს გავითვალისწინებთ, ისინი პრეზიდენტის ვეტოს დღეს თუ არა, ხვალ მაინც დაძლევენ. ასე მოხდება მიუხედავად იმისა, რომ არასამთავრობოების მტკიცებით, ამ კანონზე პრეზიდენტის მოდელი უმრავლესობის მოდელზე უკეთესია და ვეტოს დაძლევის შემთხვევაში პრეზიდენტი ამავე კანონს საკონსტიტუციო სასამართლოში გაასაჩივრებს. პრეზიდენტსა და საპარლამენტო უმრავლესობას შორის გარკვეულ დაპირისპირებას კარგა ხანია ვადევნებთ თვალს. თქვენი დაკვირვებით, რა გავლენას ახდენს ხელისუფლების ორ შტოს შორის ჩამოყალიბებული ურთიერთობა საშინაო პოლიტიკაზე? თქვენი აზრით, პრეზიდენტი არაფორმალურ ლიდერს რომ არ ეურჩებოდეს, მმართველი გუნდის დამოკიდებულება პრეზიდენტის მიმართ ისეთივე ექნებოდა, როგორც ახლაა?
- მინდა გითხრათ, რომ გავეცანი პრეზიდენტის მოტივირებული შენიშვნების 164-გვერდიან დოკუმენტს და მისი შენიშვნების ნაწილს ვიზიარებ. კერძოდ, იმას, რომ ოპერატიულ-ტექნიკური სააგენტო, რომელიც ფარული მოსმენა-მიყურადებით იქნება დაკავებული, უშუალოდ დაექვემდებაროს პრემიერ-მინისტრს.
შესაძლოა, ამან ტექნიკური და ორგანიზაციული კუთხით გარკვეული სირთულეები წარმოქმნას, მაგრამ შექმნილი მდგომარეობისა და კონიუნქტურის გათვალისწინებით, როდესაც სპეცსამსახურების მიმართ საზოგადოებაში არ არის მაღალი ნდობა და არ არის იმის რწმენა, რომ ისინი ბოროტად არ ისარგებლებენ მინიჭებული მოსმენა-მიყურადების უფლებამოსილებით, იქნებ უმჯობესია, რომ გარკვეული პერიოდის მანძილზე ეს სააგენტო არ იყოს ინტეგრირებული სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურში.
სააგენტოს გადაყვანა უშუალოდ პრემიერ-მინისტრის დაქვემდებარებაში, თუნდაც გარკვეული პერიოდით, იქნებოდა ის „ოქროს შუალედი“ და გონივრული კომპრომისი

თუმცა, თავად პრეზიდენტი აღნიშნავს მის დოკუმენტში, რომ არსებობს პრეზუმფცია იმისა, რომ ეს სტრუქტურა ამ უფლებამოსილებას ბოროტად არ გამოიყენებს. ამიტომაც, ჩემი აზრით, ამ სააგენტოს გადაყვანა უშუალოდ პრემიერ-მინისტრის დაქვემდებარებაში, თუნდაც გარკვეული პერიოდით, იქნებოდა ის „ოქროს შუალედი“ და გონივრული კომპრომისი, რაც ამ ეტაპზე შეიძლება გამოიძებნოს ამ მგრძნობიარე საკითხთან დაკავშირებით.
დოკუმენტში არის სხვა საყურადღებო დეტალებიც, რომელთა ჩაღრმავებულ განხილვასაც აქ ვერ შევუდგები. ზოგადად, არ მიმაჩნია მიზანშეწონილად პრეზიდენტის შენიშვნების ხელაღებით უკუგდება საპარლამენტო უმრავლესობის მიერ და აქვე გადავდივარ თქვენი კითხვის მეორე ნაწილზე და ვიტყვი, რომ ხელისუფლების ორ შტოს შორის ამჟამად ჩამოყალიბებულ ურთიერთობას ჯანსაღს და სახელმწიფოებრივს ნამდვილად ვერ უწოდებ.
ამგვარი ურთიერთობები კი საშინაო პოლიტიკაზე ძალიან უარყოფით ზეგავლენას ახდენს, აქედან გამომდინარე შედეგებით. რა თქმა უნდა, მარგველაშვილს რომ ”ქართული ოცნების” მიმართ შეენარჩუნებინა ლოიალობის თუნდაც ის დონე, რაც ჰქონდა გაპრეზიდენტებამდე, ჩვენ არ ვიხილავდით იმ ტრაგიკომიკურ მომენტებს რასაც ადგილი ჰქონდა მისი და მმართველი გუნდის ურთიერთობებში ბოლო 3 წლის მანძილზე.
არ მიმაჩნია მიზანშეწონილად პრეზიდენტის შენიშვნების ხელაღებით უკუგდება საპარლამენტო უმრავლესობის მიერ… ხელისუფლების ორ შტოს შორის ამჟამად ჩამოყალიბებულ ურთიერთობას ჯანსაღს და სახელმწიფოებრივს ნამდვილად ვერ უწოდებ

ვფიქრობ, რომ პრეზიდენტსა და მმართველ გუნდს შორის ურთიერთგაუცხოება და დაპირისპირება, სხვა მიზეზებთან ერთად, განაპირობა ღირებულებითმა და მსოფლმხედველურმა კონფლიქტმაც.
- მას შემდეგ, რაც სპიკერმა და იმავდროულად საკონსტიტუციო კომისიის თავმჯდომარე ირაკლი კობახიძემ განაცხადა , რომ მმართველი გუნდი პრეზიდენტის არჩევის წესთან დაკავშირებით ვახტანგ ხმალაძის შემოთავაზებულ ვარიანტს, ანუ 300-კაციანი ამომრჩეველთა კოლეგიის შექმნას ემხრობა, დიდი ალბათობით ამ მოსაზრების საწინააღმდეგოდ რა აქტივობებიც არ უნდა განახორციელოს მოქმედმა პრეზიდენტმა, ეს კონსტიტუციის ახალი რედაქციის მიმღები პარლამენტის საკონსტიტუციო უმრავლესობის გადაწყვეტილებაზე არ აისახება. ვითარებაში, როცა საპარლამენტო რესპუბლიკის მოდელზე სრულად გადასვლას ბევრი ექსპერტი ნაჩქარევად მიიჩნევს, თქვენ როგორ შეაფასებდით ერთის მხრივ, ამ საკითხზე მმართველი გუნდის პოზიციას, მეორეს მხრივ ამ საკითხზე პრეზიდენტ მარგველაშვილის რეაქციას და მოსაზრებას იმის თაობაზე, რომ საქართველოს მსგავსი ქვეყნისთვის მნიშვნელოვანი უფლებამოსილების მქონე პრეზიდენტის პირობებში საპრეზიდენტო-საპარლამენტო რესპუბლიკის მმართველობის მოდელი ყველაზე უფრო მისაღებია?
- ვეთანხმები იმ ექსპერტებს, რომლებიც საპარლამენტო მოდელზე გადასვლას ნაადრევად მიიჩნევენ და ეს სავსებით ლოგიკურია იმ პირობებში, როდესაც ქვეყანაში არ გვყავს ჩამოყალიბებული და თვითკმარი თუნდაც 4-5 პარტია, რომლებსაც უნდა დაეყრდნოს საპარლამენტო მმართველობა. დღეს მმართველი გუნდი ლავირებას ცდილობს, რათა კონსტიტუციის განხილვა პოლიტიკურ დაპირისპირებაში არ გადაიზარდოს.
საპარლამენტო მოდელზე გადასვლა ნაადრევად მიმაჩნია, ვინაიდან ჩვენ არ გვყავს თვითკმარი თუნდაც 4-5 პარტია, რომლებსაც უნდა დაეყრდნოს საპარლამენტო მმართველობა

შეიძლება ითქვას, რომ ვახტანგ ხმალაძის მიერ შემოთავაზებულმა პროექტმა მათ კარგ დროს მოუსწრო და ამიტომაც ჩაეჭიდნენ მას. რაც შეეხება, მარგველაშვილის მოსაზრებას მმართველობის შერეული მოდელის უპირატესობაზე, მე მას არ ვიზიარებ, რადგანაც ბოლო 4 წლის მანძილზე ჩვენ გვქონდა საშუალება გამოგვეცადა ეს მოდელი და ჩემი შეფასებით ჩვენს პოლიტიკურ რეალობებში ის მთლად წარმატებით ვერ მუშაობს და ქმნის სირთულეებს ხელისუფლების შტოებს შორის ურთიერთობებში.
საერთოდ კი, სახელმწიფოში ხელისუფლების და ძალაუფლების წყარო არის ხალხი. აქედან გამომდინარე, ვთვლი, რომ სახელმწიფოს მმართველობის რა მოდელი უნდა იქნას დამკვიდრებული უნდა გადაწყვიტოს ხალხმა და ამისათვის დემოკრატიამ შესანიშნავი ინსტრუმენტი - რეფერენდუმი შექმნა.
ჩვენს მეზობელ თურქეთში, რომელიც მიუხედავად იმისა, რომ ვერ დაიკვეხნის სანიმუშო დემოკრატიით, 16 აპრილს საერთო-სახალხო რეფერენდუმია დაგეგმილი ქვეყნის საპარლამენტოდან საპრეზიდენტო მმართველობაზე გადასვლასთან დაკავშირებით.
რატომ უნდა გადაწყვიტოს ქვეყნის მმართველობის მოდელი არა საქართველოს მოსახლეობამ, არამედ კაბინეტში შეკრებილმა რამდენიმე პოლიტიკურმა პარტიამ და კონსტიტუციონალისტთა ჯგუფმა?!

გარდა ამისა, ხალხმა თავისი ვერდიქტი უნდა გამოიტანოს კონსტიტუციის კიდევ 18 შესწორებაზე. თავს უფლებას მივცემ დავსვა კითხვა, რატომ უნდა გადაწყვიტოს ჩვენი ქვეყნის მმართველობის მოდელი არა საქართველოს მოსახლეობამ, არამედ კაბინეტში შეკრებილმა რამდენიმე პოლიტიკურმა პარტიამ და კონსტიტუციონალისტთა ჯგუფმა?!
ე.წ. საერთო სახალხო განხილვებს, რომელიც უნდა მოჰყვეს კონსტიტუციის პროექტის შექმნას, და რომლებიც დიდწილად ფორმალურად ტარდება, არ აქვთ ის ლეგიტიმური ძალა, რაც რეფერენდუმს. ვფიქრობ, რომ რეფერენდუმი გაარკვევდა ბევრ იმ საკამათო საკითხს, რაც დღეს ისმის ახალ კონსტიტუციასთან დაკავშირებით, მათ შორის პრეზიდენტის არჩევის წესს და სახელმწიფო ცხოვრების ბევრ სხვა მნიშვნელოვან საკითხს.
ვფიქრობ, რომ რეფერენდუმი გაარკვევდა ბევრ იმ საკამათო საკითხს, რაც დღეს ისმის ახალ კონსტიტუციასთან დაკავშირებით

- საკონსტიტუციო კომისიაში საიას წევრებმა განაცხადეს - თუ მათ დაინახეს, რომ რაც მათთვის მნიშვნელოვანია ახალ კონსტიტუციაში არ იცვლება, ისინი არ გამორიცხავენ საკონსტიტუციო კომისიის დატოვებას. ვიცით რომ, პრეზიდენტის არჩევის წესის გარდა სხვა საკითხებზეც კომისიის სხვა წევრებიც არ ეთანხმებიან მმართველ გუნდს. თქვენი აზრით, იმ შემთხვევაში თუ საკონსტიტუციო კომისია მისმა წევრებმა დატოვეს, მმართველი გუნდი მაინც შეეცდება პრეზიდენტის არჩევის წესზე თავისი პოზიციის კონსტიტუციის ახალ რედაქციაში დაფიქსირებას?
- სწორედ ამიტომ ვსაუბრობდი საკონსტიტუციო რეფერენდუმის აუცილებლობასა და მიზანშეწონილობაზე. რას იზამს მმართველი გუნდი, ვერ გეტყვით. მას ჰყავს საპარლამენტო უმრავლესობა და ფორმალურად შეუძლია პრეზიდენტის არჩევის ახალი წესი დააფიქსიროს კონსტიტუციაში. მით უმეტეს, რომ ახალი ვარიანტით პრეზიდენტის არჩევის მეთოდი უფრო წარმომადგენლობითი ხდება და ამ კუთხით უახლოვდება პრეზიდენტის არჩევის იმ მოდელს, რაც არის ევროპის რამდენიმე საპარლამენტო რესპუბლიკაში.
თუმცა, მმართველმა გუნდმა ისიც უნდა გაითვალისწინოს თუ რა იქნება საკონსტიტუციო ცვლილებებზე მათი გადაწყვეტილების პოლიტიკური ფასი. არ გამოვრიცხავ, რომ ამ ნაბიჯმა დაპირისპირების ახალი სპირალი გააჩინოს.
- პარლამენტის ექს-სპიკერი დავით უსუფაშვილი საარჩევნო კოლეგიის მიერ პრეზიდენტის არჩევის წესს იწონებს, მაგრამ იქვე გამოთქვამს უკმაყოფილებას იმის გამო, რომ ვიდრე პარლამენტის არჩევის წესი არ შეცვლილა, პრეზიდენტის არჩევის წესზე დისკუსიაც კი არასწორია. მაშინ, როცა ბოლომდე გაურკვეველია პროპორციული და მაჟორიტარული არჩევნების ბედი, თქვენი რას დაუკავშირებდით პარლამენტის არჩევის წესთან დაკავშირებით მმართველი გუნდის მიერ იმგვარ ცვლილებებზე საუბარს, როცა არჩევნებში გამარჯვებულს მეტი ხმები მიაქვს?
- მე ამას დავუკავშირებდი მმართველი პარტიის სურვილს შეიქმნას გარანტიები მომავალ საპარლამენტო არჩევნებში გასამარჯვებლად. პრინციპი - „გამარჯვებულს ყველაფერი მიაქვს“ საშუალებას იძლევა ხმების შედარებით დაბალი პროცენტითაც მოიპოვო გამარჯვება.
- პოლიტოლოგ სოსო ცინცაძის მტკიცებით, - ”ჩვენ რომ ახლა მთლიანად საპარლამენტო რესპუბლიკის მოდელზე გადავიდეთ, ხელისუფლებაში სულ ”ქართული ოცნება” იქნება”. შეიძლება ითქვას, რომ ”ქართული ოცნება” კონსტიტუციის იმგვარ ახალ მოდელს გვთავაზობს, რომლის მოქმედების პირობებში მას ხელისუფლებაში მუდმივად ყოფნის საშუალება ექნება?
- ეს დიდწილად რიტორიკული კითხვა მგონია, ამიტომაც ამ თემაზე ჩაღრმავებულად რომ ვიმსჯელოთ, როგორც მინიმუმ, კონსტიტუციის ის პროექტი უნდა ვნახოთ, რასაც საკონსტიტუციო კომისია დადებს.
„ქართული ოცნება“ მმართველი პარტიაა პარლამენტში საკონსტიტუციო უმრავლესობით, მაგრამ ეს მას არ აძლევს იმის საშუალებას, რომ ქვეყანაში არსებული ბალანსისა და ურთიერთშეკავების სისტემის, ასევე საგარეო ფაქტორების იგნორირება მოახდინოს

მართალია, „ქართული ოცნება“ მმართველი პარტიაა პარლამენტში საკონსტიტუციო უმრავლესობით, მაგრამ ეს მას არ აძლევს იმის საშუალებას, რომ ქვეყანაში არსებული ბალანსისა და ურთიერთშეკავების სისტემის, ასევე საგარეო ფაქტორების იგნორირება მოახდინოს.
- ჯერ ე.წ. ”ციანიდის საქმე”, შემდეგ ”რუსთავი-2”-ის საქმეზე სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილება, შემდეგ ბათუმის მოვლენები იყო ყველაზე განხილვადი თემები. გასაგებია, რომ ამ სამიდან ორ საქმეზე გამოძიება ჯერ არ დასრულებულა, მაგრამ ძნელი დასაჯერებელია, რომ ე.წ. ”ციანიდის საქმე” და ბათუმის მოვლენები ხელისუფლების ინტერესებში იყო. ისეთი პირი უჩანს, რომ ამ პრობლემური საკითხების სადავეები ახლა ხელისუფლების ხელში მეტადაა, ვიდრე მათ გაჩენამდე იყო. თქვენი დაკვირვებით, ამ ორივე საქმიდან რა გაკვეთილები მიიღო ერთი მხრივ ხელისუფლებამ და მეორე მხრივ საზოგადოებამ?
- გაკვეთილები, თანაც საკმაო მწარე, არაერთი მივიღეთ, მეორე საქმეა რა ვისწავლეთ ამ გაკვეთილებისგან და თუკი ვისწავლეთ. ამას დრო გვაჩვენებს.
ე.წ. „ციანიდის“ საქმეს, გარდა პირდაპირისა, ჰქონდა, ასე ვთქვათ, გვერდითი ეფექტი. მან გამოამზეურა საპატრიარქოში, სინოდსა და ზოგადად ეკლესიაში არსებული პრობლემები, რომლებზედაც აქამდე ცოტა ვინმე თუ საუბრობდა საჯაროდ.
ამ საქმემ და მისმა პერიპეტიებმა, მათ შორის საპატრიარქოში ფინანსების და მატერიალური ქონების განკარგვასთან დაკავშირებულმა პრობლემებმა, მართლმადიდებელ მრევლს ფიქრის და განსჯის მასალა მისცა. ძალიან ნიშანდობლივად მომეჩვენა დეკანოზ გიორგი მამალაძის საჯარო ბოდიში საზოგადოების და მრევლის წინაშე, სასულიერო პირისათვის იმ არადამახასიათებელი ლექსიკის გამო, რაც საზოგადოებამ გასაჯაროებულ ჩანაწერში მისგან მოისმინა, რაც პირადად ჩემთვის ერთგვარად შოკის მომგვრელი იყო, გამომდინარე იმ წარმოდგენიდან თუ როგორი უნდა იყოს მღვდელთმსახური.
რაც შეეხება ბათუმის მოვლენებს, ვფიქრობ, უფრო მეტი სამუშაო უნდა ჩატარდეს, ვიდრე მხოლოდ ვანდალიზმის აქტებში მონაწილეთა გამოვლენა და დასჯა, მათ შორის სახელმწიფო უსაფრთხოების ხაზით, - ხომ არ იდგნენ ამ მოვლენების უკან გარეშე ძალები ან მათი ადგილობრივი მოკავშირეები.
ხელისუფლებამ ბათუმის მოვლენების კრიზისისას მენეჯმენტის გაკვეთილი მიიღო

ჩვენ დღემდე არ ვიცით, ვინ გაავრცელა და ჩაუნერგა აქციის მონაწილეებს ინფორმაცია იმ ტერმინის შესახებ, რომლითაც ადგილობრივ მოსახლეობას თითქოსდა მოიხსენიებდა სხვა რეგიონიდან მოვლენილი პოლიციის უფროსი. როგორც ვნახეთ, განზრახ თუ უნებლიეთ შექმნილი ინფორმაციული კონფლიქტი, ფეთქებადი მასალა აღმოჩნდა და კიდევ ერთხელ გვაჩვენა თუ რა ძალა აქვს ინფორმაციას.
გამომდინარე იქიდან, რომ ჩვენს ქვეყანაში რეგიონულ-კუთხურობის მომენტი ჯერ კიდევ საკმაოდ ძლიერია, საპოლიციო კადრების როტაციისას ალბათ უპრიანია, რომ ერთ რეგიონში სხვა რეგიონიდან ჩამოსული სამართალდამცავები უკეთ გაერკვნენ ადგილობრივ ნიუანსებში. ეს მათ ბევრ პრობლემას ააცილებდა თავიდან. შეიძლება ითქვას, რომ ხელისუფლებამ ბათუმის მოვლენების კრიზისისას მენეჯმენტის გაკვეთილი მიიღო.
შეიძლება ითქვას, რომ მან ამ კრიზისს, რომელსაც გაფართოების ყველა შანსი ჰქონდა, თუ ხელისუფლება ზედმეტად ხისტად იმოქმედებდა, შედარებით ნაკლები დანაკარგებით დააღწია თავი. თუმცა, ადგილზე სამუშაო ბევრი დარჩა იმისათვის, რომ მსგავსი ინციდენტებისგან დაზღვეულნი ვიყოთ.
- ამ ორი საქმისგან განსხვავებით , უფრო დამაჯერებლად გამოიყურება ოპოზიციის ბრალდებები ხელისუფლების მისამართით ”რუსთავი-2”-ის საქმეში მისი მონაწილეობის შესახებ. აქაც გასაგებია, რომ სტრასბურგის სასამართლოს საბოლოო გადაწყვეტილებისათვის დალოდება მოგვიწევს, მაგრამ თქვენი დაკვირვებით, სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილებისაგან რა გაკვეთილები მიიღო ჩვენმა სასამართლომ, ხელისუფლებამ და საზოგადოებამ?
- ”რუსთავი-2”-ის საქმე არის ძალიან რთული, როგორც სამართლებრივი, ისე პოლიტიკური და თუ გნებავთ, წმინდა მედიური თვალსაზრისით. დიახ, „რუსთავი-2“ არის კრიტიკული და ხელისუფლებისადმი ოპოზიციურად განწყობილი მედია და მედია-პლურალიზმის ფართოდ უზრუნველყოფისათვის, მისი შენარჩუნება არსებული სახით მიზანშეწონილია.
თუმცა, ჩემი აზრით, „რუსთავი-2“ ასევე არის ერთ პოლიტიკურ ძალასთან აფილირებული მედია და ამ პოლიტიკურ ძალას ჰქონდა მცდელობები ეს ტელეკომპანია ქვეყანაში დესტაბილიზაციის ინსტრუმენტად გამოეყენებინა. არ არის გამორიცხული, რომ ასეთი მცდელობები მომავალშიც განმეორდეს.
ევროპული სასამართლოს მოსამართლეთა არჩევის კომიტეტის თავმჯდომარე ლატვიის პარლამენტის წევრმა ბორის სილევიჩმა განაცხადა, რომ სტრასბურგის სასამართლოს ამ გადაწყვეტილებას რამდენიმე წლის შემდეგ სამართლებრივი ექსპერტები და აკადემიკოსები გაანალიზებენო. სრულიად ვეთანხმები ასეთ შეფასებას

რაც შეეხება სტრასბურგის სასამართლოს უპრეცედენტო გადაწყვეტილებას „რუსთავი-2“ -ს საქმეზე, ვერ გავიზიარებ იმ აღტკინებულ შეფასებებს, რომ თითქოს ამ გადაწყვეტილებით ევროპამ საქართველო თავის ნაწილად აღიქვა და ა.შ. უფრო პირიქით მგონია საქმის ვითარება.
სტრასბურგის სასამართლო წავიდა ამ უპრეცედენტო გადაწყვეტილებაზე იმიტომ, რომ საქართველო ჯერ კიდევ განუვითარებელ დემოკრატიად მიაჩნია და „რუსთავი-2“-სა და მისი მხარდამჭერების მიერ მიწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე, როგორც ჩანს, ჩათვალა, რომ ჩვენი უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილების აღსრულების შედეგად საქართველოში სერიოზულად შეიზღუდებოდა სიტყვის და მედიის თავისუფლება. უფრო მეტიც, - ამას მოჰყვებოდა დაპირისპირება და ქაოსი, აქედან გამომდინარე მძიმე შედეგებით.
იყო თუ არა ეს საუკეთესო გადაწყვეტილება სტრასბურგის სასამართლოს პრაქტიკაში, ჯერ რთულია ამის თქმა. ახლახანს საქართველოში ჩამოსულმა ევროპული სასამართლოს მოსამართლეთა არჩევის კომიტეტის თავმჯდომარე ლატვიის პარლამენტის წევრმა ბორის სილევიჩმა განაცხადა, რომ სტრასბურგის სასამართლოს ამ გადაწყვეტილებას რამდენიმე წლის შემდეგ სამართლებრივი ექსპერტები და აკადემიკოსები გაანალიზებენო. სრულიად ვეთანხმები ასეთ შეფასებას.
მხოლოდ ასეთი ანალიზის შემდეგ მივიღებთ პასუხს იმ კითხვებზე, რაც ბუნებრივად გაჩნდა ამ გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით, გამომდინარე თუნდაც იქიდან, რომ არსებული პრობლემების მიუხედავად, მედიის თავისუფლების და პლურალიზმის ხარისხი საქართველოში წინა პერიოდთან შედარებით, გაუმჯობესდა და ამას საერთაშორისო კვლევებიც ადასტურებენ.

კობა ბენდელიანი
”ინტერპრესნიუსი”



მასალის გამოყენების პირობები
სხვა სიახლეები