არქივი
«« ივლისი 2018 »»
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31
კურსი
კონვერტორი
USD
1 USD
2.4546
EUR
1 EUR
2.8520
RUB
100 RUB
3.8927
19-07-2018
საფრთხე იმაშია, რომ მმართველი გუნდის მიერ მიღებულ საკონსტიტუციო ცვლილებებს ლიგიტიმაცია ექნება ძალიან დაბალი
12:56 04-06-2017
საფრთხე იმაშია, რომ მმართველი გუნდის მიერ მიღებულ საკონსტიტუციო ცვლილებებს ლიგიტიმაცია ექნება ძალიან დაბალი საშინაო და საგარეო პოლიტიკის აქტუალურ თემებზე ”ინტერპრესნიუსი” საქართველოს სტრატეგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობათა კვლევათა ფონდის ექსპერტს, ნოდარ ხარშილაძეს ესაუბრა.

- ბატონო ნოდარ, რამდენიც არ უნდა იუაროს ხელისუფლებამ, სულ უფრო მეტად ხდება ცხადი, რომ ისევე როგორც თბილისში მცხოვრები ოპოზიციონერი აზერბაიჯანელი ჟურნალისტის ბაქოს ციხეში აღმოჩენა, ასევე თურქეთის მოქალაქე მუსტაფა ჩაბუქისათვის სამთვიანი პატიმრობის მისჯა თბილისზე ბაქოსა და ანკარის ზეწოლის შედეგია.
კვალიფიციურ დამკვირვებელთა საკმაოდ დიდი ნაწილი მიიჩნევს - რამდენადაც უსიამოვნო არ უნდა იყოს აღიარება, დღეს საქართველო აღმოჩენილია ვითარებაში, როცა ქვეყანა, ერთის მხრივ, გლობალური მოთამაშეებს შორის გეოპოლიტიკური უთანხმოებების მსხვერპლია, ხოლო მეორე მხრივ, სტრატეგიული პარტნიორების არადემოკრატიულობის. ახლა ყველაზე აქტუალური თემაა, შექმნილ ვითარებას რა გაგრძელება ექნება. თქვენი დაკვირვებით, იმ მოცემულობაში, რომელშიც ვართ აზერბაიჯანისა და თურქეთის მოქალაქეებთან დაკავშირებით, ოპტიმალური გამოსავალი როგორი შეიძლება იყოს, რათა ამ ფაქტების გამო ქვეყნისათვის პოლიტიკური შედეგები მინიმუმამდე მაქსიმალურად იქნას დაყვანილი და ოფიციალური თბილისის გაცხადებულ საგარეო კურსს საფრთხე არ შეექმნას?

- ზოგადად, პრობლემა ის არის, რომ ჩვენ როგორც სახელმწიფო ვართ დასუსტებული. დასუსტების მიზეზი ბევრია, მაგრამ შედეგი ისაა. რომ სულ უფრო და უფრო გვიჭირს დამოუკიდებელი პოლიტიკის გატარება, მათ შორის ასეთ საკითხებში.
თუ ჩვენ წესებს არ დავიცავთ და სხვას მივცემთ საშუალებას ჩვენი ტერიტორია უკანონო მოქმედებებისთვის იქნას გამოყენებული, ეს იმის ნიშანი იქნება, რომ ჩვენ სახელმწიფოებრიობის ნიშნებს ვკარგავთ და უკვე ტერიტორია ვართ და არა სახელმწიფო
ამას წინათ იყო სკანდალი ჩვენი ქვეყნის მოქალაქესთან დაკავშირებით - ალბათ გახსოვთ, რომ ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეზე ინფორმაცია გადაეცათ რუსეთის სპეცსამსახურებს. მან საქართველოს ტერიტორია ისე დატოვა, რომ არ იყო ინფორმირებული იმის შესახებ, რომ იგი იძებნებოდა.
გამომდინარე იქედან, რომ სახელმწიფო სუსტია, რაც ახლა აზერბაიჯანელ ჟურნალისტთან და ასევე თურქეთის მოქალაქესთან დაკავშირებით მოხდა, იმის ნიშანია, რომ ჩვენი ხელისუფლება სულ უფრო და უფრო მეტ დათმობებზე მიდის ჩვენი მეზობლების გულის მოსაგებად. ეს შესაძლოა, არასწორი არ იყოს, მაგრამ ყველაფერს თავისი სისტემა და თავისი წესი აქვს.
თუ ჩვენ წესებს არ დავიცავთ და სხვას მივცემთ საშუალებას ჩვენი ტერიტორია უკანონო მოქმედებებისთვის გამოიყენოს, ეს იმის ნიშანი იქნება, რომ ჩვენ სახელმწიფოებრიობის ნიშნებს ვკარგავთ და უკვე ტერიტორია ვართ და არა სახელმწიფო.
შეიძლება დაკავდეს სხვა ქვეყნის მოქალაქე და ექსტრადიციის წესით გადაეცეს სხვა სახელმწიფოს. ექსრტადიციის ლეგალურად განხორციელების მაგალითები ჩვენ ადრეც გვქონია. მაგრამ, ასეთი კომიკური წესით სხვა ქვეყნის მოქალაქის მიერ ჩვენი ქვეყნის ტერიტორიის დატოვება იმაზე მიუთითებს, რომ ჩვენ დღეს როგორც სახელმწიფო ვართ ძალიან სუსტი.
- რაც შეეხება კითხვის მეორე ნაწილს...
- ასეთ შემთხვევებში ყველა ხელისუფლება ხელმძღვანელობს თავისი და საერთაშორისოდ მიღებული კანონებით. მხედველობაში მაქვს სხვა ქვეყნის მოქალაქის იმ სახელმწიფოსთვის გადაცემა, რომლის მოქალაქეც ისაა. მაგრამ თუ ამას ვაკეთებთ, ეს უნდა გაკეთდეს კანონის შესაბამისად. თუ უარს ვიტყვით, ჩვენი უარი ასევე კანონით უნდა იყოს გამყარებული.
ჩვენმა მეზობლებმა უნდა იცოდნენ, რომ საქართველოდან მათივე მოქალაქის ექსტრადირება დამოკიდებულია არა იმაზე, ქართველებს როგორ სთხოვ, არამედ იმაზე, საქართველოს კანონმდებლობა იძლევა თუ არა ამის საშუალებას
ჩვენმა მეზობლებმა უნდა იცოდნენ, რომ საქართველოდან მათივე მოქალაქის ექსტრადირება დამოკიდებულია არა იმაზე, ქართველებს როგორც თხოვ, არამედ იმაზე, საქართველოს კანონმდებლობა იძლევა თუ არა ამის საშუალებას.
არავის არ ექნება უყმაყოფილების საფუძველი თუ საქართველო ასეთ შემთხვევაში, ანუ ასეთი მოცემულობის წარმოქმნის ვითარებაში მხოლოდ თავისი კანონმდებლობის შესაბამისად იმოქმედებს. დღეს, ასეთ რამის გაკეთების შესაძლებლობას, განსაკუთრებით აზერბაიჯანელი ჟურნალისტის შემთხვევაში ვერ ვხედავ.
- ომბუდსმენმა უჩა ნანუაშვილმა ამ თემაზე საუბრისას განაცხადა - ”მომხდარმა ხაზი გადაუსვა ძალიან ბევრ მონაპოვარს, რომელსაც ქვეყანამ მიაღწია.” ექსპერტთა ნაწილი ვარაუდობს, რომ ამ ორი სამწუხარო ფაქტის გამო საერთაშორისო ინსტიტუტების რეაქცია საკმაოდ მკაცრი იქნება და საქართველოს დემოკრატიულობის იმიჯს მნიშვნელოვნი ზიანი მიადგება. თუ თქვენც ასე ვვარაუდობთ, კერძოდ, რაზე შეიძლება იყოს საუბარი?
- შესაძლოა, საუბარი იყოს იმაზე, რომ თუ ჩვენ რამეს კანონის ჩარჩოების გარეშე ვაკეთებთ, ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ კანონის უზენაესობას არ ვცემთ პატივს. რა თქმა უნდა, ეს საერთაშორისო ორგანიზაციების თვალში დაასუსტებს ჩვენს რეიტინგს, როგორც კანონიერი სახელმწიფოსი. ეს კატასტროფა არ იქნება, მაგრამ ამაში რომ ჩვენ გარკვეული ფასის გადახდა მოგვიწევს, ფაქტია.
აზერბაიჯანელი ჟურნალისტის შემთხვევის გამო ფასის გადახდაში ვგულისხმობ იმას, რომ ჩვენი სახელმწიფოს საერთო რეიტინგი დაიწევს... სხვათა შორის, ამ ტიპის რეიტინგებს ინვესტორები საკმაოდ დიდ ყურადღებას აქცევენ
აზერბაიჯანელი ჟურნალისტის შემთხვევის გამო ფასის გადახდაში ვგულისხმობ იმას, რომ ჩვენი სახელმწიფოს საერთო რეიტინგი დაიწევს. მხედველობაში მაქვს დემოკრატიულობასა და კანონის უზენაესობასთან დაკავშირებით ყოველწლიურ რეიტინგებში უკვე მომხდარის ასახვა. სხვათა შორის, ამ ტიპის რეიტინგებს ინვესტორები საკმაოდ დიდ ყურადღებას აქცევენ.
- ორივე ამ თემებზე საკმაოდ კრიტიკული მოსაზრებები გვესმის ხელისუფლების მისამართით და სავსებით სამართლიანადაც. მაგრამ, როგორც სოციალურ ქსელში თქვენმა კოლეგამ ნიკოლოზ ვაშაკიძემ შენიშნა - წინა ხელისუფლებას მსგავსი პრეცედენტი რომ არ დაეშვა ( იგულისხმება მოსკოვის ზეწოლით რუსეთისთვის ჩეჩნების გადაცემა) ოფიციალურ თბილისს ვერც ბაქო და ვერც ანკარა ვერ გაუბედავდა საქართველოს ხელისუფლებას ამ ქვეყნების ხელისუფლებებისადმი კრიტიკულად განწყობილი მოქალაქეების წინააღმდეგ კონკრეტული არასამართლებრივი ნაბიჯების გადადგმა მოეთხოვა. იმისათვის, რომ მომავალშიც არ განმეორდეს მსგავსი რამ, უკვე მომხდარ არასასიამოვნო შემთხვევებთან დაკავშირებით რა ტიპის ნაბიჯების გადადგმა იქნებოდა უპრიანი ჩვენი ქვეყნის პირველი პირების მხრიდან?
- ჩვენ ისევ ვუბრუნდებით იმ კითხვის ფილოსოფიას, რითაც საუბარი დავიწყეთ. ჩვენს შემთხვევაში ყველაფერი უნდა გაკეთდეს კანონის ფარგლებში. სხვა ქვეყნის მოქალაქის ექსტრადირება უნდა მოხდეს სასამართლოს გადაწყვეტილებით და არა პოლიტიკური გადაწყვეტილებით. ექსტრადირების საკითხი სამართლებრივია და არა პოლიტიკური.
სხვათა შორის, წინა წლებში საქართველომაც მოითხოვა თავისი მოქალაქეების ექსტრადირება ევროკავშირის ქვეყნებიდან. იშვიათ შემთხვევაში ეს ხდებოდა, ხშირ შემთხვევაში სასამართლო ამაზე უარს ამბობდა. ამ საკითხზე დავა სამართლებრივ საკითხად რჩებოდა და იგი პოლიტიკურ ჭრილში არ გადადიოდა.
ასეთ რთულ საკითხებზე ჩვენ ჩვენივე კანონმდებლობა გვაძლევს მხოლოდ კანონის ფარგლებში მოქმედების უფლებას და იგი ზედმიწევნით უნდა შევასრულოთ.
ჩვენ მეზობლებს მეგობრულად უნდა აუხსნათ, რომ მათი მოქალაქეების ექსტრადიცია მხოლოდ საქართველოს კანონების ფარგლებშია შესაძლებელი და არა პოლიტიკური დათმობების ხარჯზე, რასაც ქვეყნისთვის ნეგატიური შედეგები მოაქვს
ჩვენ მეზობლებს მეგობრულად უნდა აუხსნათ, რომ მათი მოქალაქეების ექსტრადიცია მხოლოდ საქართველოს კანონების ფარგლებშია შესაძლებელი და არა პოლიტიკური დათმობების ხარჯზე, რასაც ქვეყნისთვის ნეგატიური შედეგები მოაქვს.
- ანუ, თუ აზერბაიჯანული მხარე წარმოადგენდა აზერბაიჯანელი ჟურნალისტის ბრალეულობის შესახებ მასალებს, ქართული სასამართლო გამოიტანდა გადაწყვეტილებას მოქალაქე მუხთარლის ექსტრადირების შესახებ...
- რა თქმა უნდა, ყველაფერი სამართლებრივ ჭრილში მოექცეოდა. შესაძლოა, მოქალაქე მუხთარლის ეს გადაწყვეტილება გაესაჩივრებინა, მაგრამ მთავარია პროცესი სამართლებრივ სივრცეში იყოს მოქცეული. ასეთ ვითარებაში დისკუსია იქნებოდა იმაზე, თუ რამდენად სწორი გადაწყვეტილება მიიღო სასამართლომ და არა იმაზე, რამდენად ცუდად მოვიქეცით, რომ აზერბაიჯანის მოქალაქე თბილისის ქუჩიდან გაქრა და ბაქოში აღმოჩნდა.
ჟურნალისტ მუხთარლის საქმის სასამართლო პროცესის დისკურსში აღმოჩენა საქართველოს სახელმწიფოსთვის ბევრად მომგებიანი იქნებოდა
ჟურნალისტ მუხთარლის საქმის სასამართლო პროცესის დისკურსში აღმოჩენა საქართველოს სახელმწიფოსთვის ბევრად მომგებიანი იქნებოდა.
- ვინაიდან ახლა ჩვეში საკონსტიტუციო ცვლილებების თემა აქტიურად განხილვადია, მინდა გკითხოთ იმაზე, რაც კონსტიტუციაში შეიარაღებულ ძალებსა და უსაფრთხოებას უკავშირდება. უშიშროების საბჭოს მდივანი დავით რაქვიაშვილი მიიჩნევს - ”არსებული სახით საკონსტიტუციო ცვლილებების მიღება მოშლის ბალანსს სახელისუფლებო შტოებს შორის, რაც სახიფათოა უსაფრთხოების სფეროსთან მიმართებაში”. თავდაცვის ექსმინისტრ თინა ხიდაშელის აზრით, ”საკონსტიტუციო პროექტით ჩვენ მივიღებთ შეიარაღებულ ძალებს, რომლის შესახებაც არაფერი ვიცით”. თქვენი შეფასებით, საკონსტიტუციო ცვლილებები რამდენად იძლევა იმის შესაძლებლობას, რომ სახელმწიფო სტრუქტურებმა ადეკვატურად უპასუხონ საფრთხეებსა და გამოწვევებს?
- რამდენიმე დღის წინ ამ თემაზე გაიმართა შეხვედრები პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში . მასში ქართველი ექსპერტების გარდა მონაწილეობა მიიღეს უცხოელმა ექსპერტებმა და ნატო-ს ოფისის წარმომადგენლებმა. ამ მსჯელობის ზოგადი კონსენსუსია ის, რომ ახალი საკონსტიტუციო მოდელი სერიოზულ საფრთხეს უქმნის საქართველოს გამძლეობას საფრთხეების წინაშე, უფრო ასუსტებს საქართველოს სახელმწიფო ინსტიტუტებს და საქართველოს შესაძლებლობას გაუმკლავდეს გამოწვევებსა და საფრთხეებს.
ამის რამდენიმე მიზეზი არსებობს. პირველი მიზეზი არის ის რომ აბსოლუტურად განუსაზღვრელია თუ როგორი უნდა იყოს პოლიტიკური გადაწყვეტილების მიღების სტრუქტურა საქართველოში. უშიშროების საბჭო არსებობს მხოლოდ ომის დროს და მშვიდობიანობის დროს არ ჩანს, რომელიც პერმანენტულად იმუშავებდა თუნდაც ჰიბრიდული და სხვა საფრთხეების წინააღმდეგ.
მეორე, ასევე ძალიან მნიშვნელოვანია ის, რომ კონსტიტუციაში ძალიან გაურკვევლად არის ჩაწერილი თუ როგორ ხორციელდება ქვეყნის შიგნით დემოკრატიული კონტროლი თავდაცვის უწყებებზე. არსებობს გაურკვეველი ჩანაწერი. როგორც ქალბატონმა თინა ხედაშელმა ახსენა, საკონსტიტუციო ცვლილებებში არის ჩანაწერი შეიარაღებული ძალებისა და ”სხვა ძალების” შესახებ, რაც წინა კონსტიტუციაში არ ყოფილა. შესაძლოა, ეს დაუზუსტებელი ჩანაწერი ძალიან ცუდად იქნას გამოყენებული.
ახალი საკონსტიტუციო მოდელი სერიოზულ საფრთხეს უქმნის საქართველოს გამძლეობას საფრთხეების წინაშე, უფრო ასუსტებს საქართველოს სახელმწიფო ინსტიტუტებს და საქართველოს შესაძლებლობას, გაუმკლავდეს გამოწვევებს და საფრთხეებს
მთელი ძალაუფლება კონცენტრირებულია მხოლოდ პრემიერის ხელში, რაც საფრთხეს ქმნის ერთპარტიული მმართველობისათვის, რაც საქართველოში უკანასკნელი 26 წლის განმავლობაში ისედაც ჩამოყალიბებული ტრადიციაა.
ჩვენ ვიღებთ კონსტიტუციას, რომელიც ხარისხობრივად უფრო ასუსტებს საქართველოს სახელმწიფოებრიობას და მას შემოაქვს ძალიან ბევრი საფრთხეები ავტორიტარული რეჟიმისათვის კიდევ უფრო მსუყე გარემოს შესაქმნელად. მეორე მხრივ, იგი ქმნის გაურკვევლობას თუ ვინ და როგორაა პასუხიმგებელი ქვეყნის წინაშე არსებული საფრთხეების გამკლავებაზე.
ერთ დეტალს გამოვყოფდი. მშვიდობიანობის დროს პრეზიდენტი თითქმის უფუნქციო ფიგურაა, ხოლო ომიანობის დროს იგი ძალიან მნიშვნელოვანი ფიგურა ხდება. არანაირად არ არის ნაფიქრი იმაზე, რომ მშვიდობიანობის დროს აბსოლუტურად აბსტრაქტურმა ფიგურამ ომიანობის დროს უცებ ასეთი მნიშვნელოვანი როლი უნდა შეიძინოს. კითხვებია უამრავი და ექსპერტთა შორის კონსენსუსია, რომ საკონსტიტუციო ცვლილებების პროექტი ასუსტებს ქვეყანას საფრთხეებისა და გამოწვევების წინაშე.
- უშიშროების საბჭოს მდივნის მოადგილე ლევან ბოძაშვილი მიიჩნევს - ”საკონსტიტუციო ცვლილებებმა უნდა უზრუნველყოს რეალური და არა იმიტაციური დემოკრატია, რაც კონსენსუსის გარეშე შეუძლებელია”. საკონსტიტუციო ცვლილებებთან დაკავშირებით პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსმა გიორგი აბაშიშვილმა განაცხადა - ”ნულოვანი კონსენსუსით ასეთი დოკუმენტის მიღება, დემოკრატიულ პროცესებს საფრთხის ქვეშ დააყენებს”. რა საფრთხეეები შეიძლება შეექმნას ქვეყანას ”ნულოვანი კონსენსუსით” საკონსტიტუციო ცვლილებების მიღების შემთხვევაში?
- ძირითადი პრობლემა არის ის, რომ პროცესი რომელიც მიმდინარეობს, მხედველობაში მაქვს საკონსტიტუციო კომისიის მუშაობა და საერთო-სახალხო განხილვები, აღმოჩნდა პიარ-აქცია, თანაც ცუდი, ვინაიდან მასში ჩართულობა იყო მინიმალური. მაგალითად, იგივე უსაფრთხოების სფეროში მე ვერ ვასახელებ ვერც ერთ ექსპერტს, რომელიც ამ პროცესში იყო ჩართული.
შეიძლება ითქვას, რომ განხილვების პროცესი იყო მხოლოდ პროცესი პროცესისათვის. შემდეგ გაირკვა, რომ საზოგადოების საკმაოდ დიდი ნაწილი ნეგატიურად უყურებს ამ პროცესს. იმ არგუმენტებს, რომელსაც ხელისუფლება საზოგადოებიდან ისმენს, იმასაც არ ითვალისწინებენ და ავტომატურად ხდება მათი გადაყვანა ნეგატიურ კონტექსტში. ყველაფერი ინათლება პოლიტიკურ და მტრულ ნაბიჯებად და იმავე წუთში ხდება ყველა იმ არგუმენტის იგნორირება, რომელიც ხელისუფლებას არ მოსწონს, ხშირად ყველანაირი მიზეზის გარეშე. უსაფრთხოების საკითხებზე ჩვენ რა რეკომენდაციებიც მივაწოდეთ, მათზე პასუხი იყო ასეთი - არა, ჩვენ ასე არ ვთვლით. რატომ და რა არის ალტერნატივა, ამაზე არავინ საუბრობს.
საფრთხე იმაშია, რომ მმართველი გუნდის მიერ მიღებულ საკონსტიტუციო ცვლილებებს ლიგიტიმაცია ექნება ძალიან დაბალი. ნებისმიერ ახალ ძალას, რომელიც ”ქართულ ოცნებას” ჩაანაცვლებს, მოუწევს კონსტიტუციის შეცვლა. თუ კონსტიტუცია ხელისუფლების ცვლილების შემდეგ სულ ვცვალეთ, გამოდის იგი ქვეყნის ფუძემდებლური დოკუმენტი კი არა, ყოველი მთავრობის მიერ განხორციელებული საკონონმდებლო ინიციატივაა, რაც არასწორია. აშშ-ს კონსტიტუციაში 250 წლის განმავლობაში სულ 25 თუ 26 ცვლილებაა შეტანილი. არ შეიძლება ყველა ახალი ხელისუფლება კონსტიტუციას სათავისოდ ცვლიდეს. იგივე შეცდომა დაუშვა წინა ხელისუფლებამ.
- კონსტიტუციონალისტი ვახტანგ ძაბირაძე ბონუსის სისტემასთან დაკავშირებით მოვლენათა ასეთი სცენარით განვითარებას პროგნოზირებს - ხელისუფლება გაითვალისწინებს ვენეციის კომისიის რეკომენდაციას, მაგრამ მაჟორიტარები მას მხარს არ დაუჭერენ და შესაბამისად ”ბონუსის სისტემა კენჭისყრაზე ჩავარდება და დარჩება ძველი სისტემა”. რამდენად დიდია იმის ალბათობა რომ ბატონ ვახტანგის პროგნოზი გამართლდება?
- კი, არის ამის ალბათობა. ის, რომ მაჟორიტარები არ უჭერენ მხარს - ვიცით. გარდა ამისა, შეიძლება სხვა ადამიანებიც აღმოჩნდნენ, ვინც ამას დაუჭერს მხარს. ჯერ არ ვიცით რა რეკომენდაცია ექნება ბონუსებთან დაკავშირებით ვენეციის კომისიას. არსებული ფორმით რომ ვენეციის კომისია მხარს არ უჭერს ბონუსების სისტემას, გასაგებია.
მე არ გამოვრიცხავ, ხელისუფლება რამდენიმე დათმობაზე წავიდეს. დღეისათვის შეიძლება სამ დათმობაზე წავიდეს ხელისუფლება და შეეცადოს კონსტიტუცია უფრო კონსენსური გახადოს. ერთი დათმობა იქნება უსაფრთხოების სფეროში. უშიშროების საბჭოს დატოვებენ, ოღონდ პრემიერის ქვეშ. მეორე დათმობა ეს იქნება ჩანაწერის ”სხვა შეიარაღებული ძალების” ამოღება, მესამე დათმობა ალბათ იქნება ის, რომ ბონუსს შეზღუდავენ. არა მგონია იგი საერთოდ გააუქმონ, მაგრამ შეზღუდავენ. ანუ, ბონუსური სისტემა გარკვეულ პროცენტს არ უნდა აღემატებოდეს.
მაგრამ, თუ მაჟორიტარებმა ამ ცვლილებებს არ დაუჭირეს მხარი, მაშინ არანაირი ცვლილებები არ იქნება და დარჩება, რაც იყო. თუმცა, არსებობს იმის ალბათობაც, რომ მაჟორიტარებს დაიყოლიებენ და შეზღუდული ბონუსების წესით გაიტანინებენ კონსტიტუციის ახალ რედაქციას.

კობა ბენდელიანი
”ინტერპრესნიუსი”





მასალის გამოყენების პირობები
სხვა სიახლეები