არქივი
«« იანვარი 2018 »»
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
კურსი
კონვერტორი
USD
1 USD
2.5423
EUR
1 EUR
3.1209
RUB
100 RUB
4.5034
16-01-2018
ზაალ ანჯაფარიძე - აუცილებელია გაირკვეს თუ რამდენად მიზნობრივად იხარჯებოდა საზმაუწყებლის ბიუჯეტი წინა წლებში, ვინ და როგორ სარგებლობდა ამ ე.წ. „კარმუშკით“
12:19 07-02-2017
ზაალ ანჯაფარიძე - აუცილებელია გაირკვეს თუ რამდენად მიზნობრივად იხარჯებოდა საზმაუწყებლის ბიუჯეტი წინა წლებში, ვინ და როგორ სარგებლობდა ამ ე.წ. „კარმუშკით“ საშინაო პოლიტიკის აქტუალურ თემებზე ”ინტერპრესნიუსი” დამოუკიდებელ ექსპერტს, ზაალ ანჯაფარიძეს ესაუბრა.

- ბატონო ზაალ, ჩვენი საუბარი საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენ.დირექტორის ვასილ მაღლაფერიძის განცხადებით მინდა დავიწყოთ. თქვენ როგორ შეაფასებდით საზ.მაუწყებლის გენ.დირექტორის განცხადებას? სხვათა შორის, როცა ირჩევდნენ, მას არ უთქვამს, რომ რადიკალურ რეფორმებს აპირებდა... თუ ყველაფერი ისე წარიმართა, როგორც მაღლაფერიძემ ბრძანა, თქვენი დაკვირვებით, სავარაუდოდ, რა ვითარება ჩამოყალიბდება ქართულ სატელევიზიო სივრცეში? დამკვირვებელთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ სატელევიზიო მედიის გადანაწილება სრულდება და იგი პრაქტიკულად ხელისუფლების კონტროლს დაექვემდებარება...
- საზოგადოებრივ მაუწყებელში სერიოზული პრობლემები არსებობს პრაქტიკულად ყველა სფეროში, ტექნიკური აღჭურვილობიდან დაწყებული, გადაცემების ხარისხით დამთავრებული. არ მაქვს საუბარი თითო-ოროლა ბედნიერ გამონაკლისზე. რაც მთავარია, არსებობს მართვის პრობლემა. იქიდან მოყოლებული, რაც სახელმწიფო პირველი არხი საზოგადოებრივ მაუწყებლად გარდაიქმნა, სამწუხაროდ, მას გამართული მენეჯმენტი არ ეღირსა და ამასაც აქვს თავის ახსნა. ყველამ ვიცით თუ როგორ ინიშნებოდა სამეურვეო საბჭო და გენერალური დირექტორები ბოლო 10 წლის მანძილზე. არც ეხლაა ეს პროცესი თავისუფალი ნაკლოვანებებისგან.
იმ პრობლემებს, რომელთა მოგვარებასაც საზმაუწყებლის ახალი გენერალური დირექტორი და მისი გუნდი ლამობენ, ღრმა ფესვები აქვს და მათი ამოძირკვა არ იქნება მარტივი. აქ ბევრი ფაქტორი ახდენს ზეგავლენას გადაწყვეტილების მიღებაზე და რთული სათქმელია რამდენად მზად იქნება სამეურვეო საბჭო გაიზიაროს გენერალური დირექტორის რადიკალურ ცვლილებებზე ორიენტირებული გეგმა. ვფიქრობ, საბჭო მასში გარკვეულ კორექტივებს შეიტანს.
რთული სათქმელია რამდენად მზად იქნება სამეურვეო საბჭო გაიზიაროს გენდირექტორის რადიკალურ ცვლილებებზე ორიენტირებული გეგმა. ვფიქრობ, საბჭო მასში გარკვეულ კორექტივებს შეიტანს

ასევე აუცილებელია გაირკვეს თუ რამდენად მიზნობრივად იხარჯებოდა საზმაუწყებლის ბიუჯეტი წინა წლებში, ვინ და როგორ სარგებლობდა ამ ე.წ. „კარმუშკით,“ რომელზედაც ახალმა გენდირექტორმა ისაუბრა, რაც გამჭვირვალე მინიშნება იყო შესაძლო კრიმინალზე.
მე მაქვს რამდენიმე კითხვა მენეჯმენტთან, რა მეთოდოლოგიით მოხდა საზოგადოებრივი მაუწყებლის როგორც ორგანიზაციის შეფასება და დიაგნოსტიკა? რის საფუძველზე გამოიყვანეს ის მონაცემები, რაც საზოგადოებას წარუდგინეს? რით აპირებენ 102 გადაცემის შეჩერების შედეგად გამოთავისუფლებული საეთერო სივრცის შევსებას 2018 წლამდე? რას აპირებს საზმაუწყებელი ადგილობრივ არჩევნებთან დაკავშირებით? „მოამბის“ ამარა ტოვებს არჩევნების გაშუქებას? და რაც მთავარია, თუკი მართლაც იგეგმება მოდურ ტერმინ „ოპტიმიზაციით“ შეფუთული მასობრივი საკადრო შემცირებები, რამდენად იქნება დაცული შემცირებულთა შრომითი და სოციალური უფლებები?
ძალიან კარგია, რომ საზმაუწყებლის ახალმა მენეჯმენტმა საკუთარი ხედვა და გეგმები საჯაროდ გამოიტანა და რამდენადაც ვიცი, კომპეტენტური ხალხი მზად არის ჩაერთოს განხილვებში და ალტერნატივები შესთავაზონ. საზოგადოების ჩართულობა ამ პროცესში კრიტიკულად მნიშვნელოვნად მიმაჩნია, რადგანაც ეს ტელევიზია ჩვენ, საზოგადოებას გვეკუთვნის და სხვას არავის. მაუწყებლის კანონის თანახმად, საზოგადოებრივ მაუწყებელს ჰყავს საზოგადოებრივი საბჭოები, რომლებმაც ხელი უნდა შეუწყონ ამ ტელევიზიის გადაცემებში საზოგადოების ყველა ფენის ინტერესების ასახვას. თუმცა, სამწუხაროდ, ეს საბჭოები ფორმალურ დანამატად გადაიქცნენ. მოვუწოდებდი ახალ მენეჯმენტს ეს საბჭოები აამუშავონ.
ძალიან კარგია, რომ საზმაუწყებლის ახალმა მენეჯმენტმა საკუთარი ხედვა და გეგმები საჯაროდ გამოიტანა, რამდენადაც ვიცი კომპეტენტური ხალხი მზად არის ჩაერთოს განხილვებში და ალტერნატივები შესთავაზონ

რაც შეეხება იმას, დაექვემდებარა თუ არა საზმაუწყებელი ხელისუფლების კონტროლს - ამას ნებისმიერი დაკვირვებული ადამიანი და მით უმეტეს მედია-პროფესიონალი მიხვდება საინფორმაციო გადაცემების შინაარსის და პათოსის მიხედვით, ასევე მომავალი არჩევნების გაშუქების სტილით.
- რადგან ტელევიზიების პრობლემებს შევეხეთ. თქვენი აზრით, სავარაუდოდ, როგორ განვითარდება პროცესები ”რუსთავი-2”-ის ირგვლივ? მხედველობაში მაქვს დავა მის კუთვნილებაზე. გარდა ამისა, გვარამია-მდინარაძის სატელევიზიო დუელის შემდეგ მმართველ გუნდთან დაახლოებული წყარობი ავრცელებენ მოსაზრებას იმის თაობაზე, რომ უმრავლესობაში გარკვეული წრეები არ გამორიცხავენ ”რუსთავი-2”-ს ბოიკოტი გამოუცხადონ...
- დავიწყებ ბოლო კითხვიდან. სერიოზულ შეცდომას დაუშვებს მმართველი პარტია და მისი საპარლამენტო უმრავლესობა, თუ „ნაცმოძრაობას“ დაემსგავსებიან და მათთვის არასასურველ ტელეკომპანიას ბოიკოტს გამოუცხადებენ.
მე მათ ადგილზე, ხშირად მივიდოდი “რუსთავი-2”-ის ეთერში, ოღონდ, რა თქმა უნდა, სათანადოდ მომზადებული და შევეცდებოდი ოპონენტი მისსავე მოედანზე დამემარცხებინა. რამდენადაც მახსოვს, ცალკეულ შემთხვევებში ხელისუფლების წარმომადგენლებს ეს კარგად გამოუვიდათ. რაც შეეხება, „რუსთავი-2“-ის ირგვლივ განვითარებულ პროცესებს, ისინი ვითარდება ბევრი სიბინძურის, პროვოკაციებისა და სპეკულაციების ფონზე. პროცესი ფაქტობრივად გახდა პოლიტიკური.
თუ მოხდება ისე, რომ „ნაცმოძრაობა“დაკარგავს კონტროლს „რუსთავი-2“-ზე, მათი გავლენა პოლიტიკურ ქვეყნის პროცესებზე მნიშვნელოვნად შემცირდება. ასევე მნიშვნელოვნად შემცირდება ის უარყოფითი საინფორმაციო ფონი, რასაც ეს ტელევიზია, ხშირად ხელოვნურად უქმნის ხელისუფლებას. აქედან გამომდინარე, შეგვიძლია დაახლოებით ვივარაუდოთ თუ როგორ განვითარდება პროცესები.
სერიოზულ შეცდომას დაუშვებს მმართველი პარტია და მისი საპარლამენტო უმრავლესობა, თუ „ნაცმოძრაობას“ დაემსგავსებიან და მათთვის არასასურველ ტელეკომპანიას ბოიკოტს გამოუცხადებენ

თუმცა, მეორე საკითხია რამდენად დათანხმდება ახალ მფლობელთან მუშაობას ”რუსთავი-2”-ის ჟურნალისტთა ბირთვი, რომელიც მის მთავარ აქტივს წარმოადგენს. სათანადო დაფინანსების პირობებში მათ სავსებით შეუძლიათ ალტერნატიული ტელეკომპანია გახსნან.
- ახალი წლის პირველივე დღეებიდან მოყოლებული, რჩება შთაბეჭდილება, რომ შიდა პოლიტიკაში პროცესები დაჩქარებული ტემპებითაც ვითარდება. სამწუხაროდ, იგივე პროცესი ნაკლებად თუ აისახება საზოგადოების სოციალური ფონისა თუ ყოფის გაუმჯობესებაზე, მაგრამ ალბათ ეს ცალკე საუბრის თემაა. თქვენ როგორ შეაფასებდით ქვეყანაში მიმდინარე პოლიტიკური პროცესების დინამიკას... იმ თავისებურებებს, რომლითაც ხასიათდება საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ ქართული პოლიტიკა?
- ჩემის აზრით, საპარლამენტო არჩევნებიდან ოთხი თვის მანძილზე წმინდა პოლიტიკური კუთხით, არავითარი მნიშვნელოვანი და ყურადსაღები დინამიკა არ შეინიშნებოდა. პოლიტიკური ველი როგორც იყო, ისევე დარჩა გადანაწილებული „ქართულ ოცნებასა“ და უკვე ორთავიან „ნაცმოძრაობას“ შორის. ისინი მორიგეობით ქმნიან პოლიტიკურ დღის წესრიგს, და თან ქვეყნის გარეთ იმზირებიან იმის შესამოწმებლად, სწორად იქცევიან თუ არა.
სხვა ტენდენციებს რაც შეეხება, ჩემთვის თვალშისაცემია სამოქალაქო სექტორის პოლიტიკაში ჩართვის მზარდი ტენდენცია. კარგია ეს თუ ცუდი, ამ ეტაპზე რთულია თქმა. უნდა დავაკვირდეთ და შევაფასოთ ამ ჩართულობის შედეგი.
თუმცა მე მინდა ყურადღება გავამახვილო ჩვენი პოლიტიკური ცხოვრების ისეთ პრობლემაზე, რომელზედაც საჯარო საუბარს ყველა ერიდება. ჩვენი პოლიტიკა საკმაოდ დიდი დოზით არის გაჟღენთილი ერთგვარი სერვილიზმით მათ მიმართ, ვისზედაც დიდწილად არის დამოკიდებული ჩვენი სახელმწიფოს უსაფრთხოება, დამოუკიდებლობა, ფინანსურ-ეკონომიკური სტაბილურობა და კიდევ ბევრი რამ.
ეს პროცესი წლებია რაც გრძელდება. იგრძნობა სუვერენული პოლიტიკის დეფიციტი და შესაბამისად პოლიტიკური პროცესების დინამიკაც დიდწილად გარე ფაქტორებზე და აქტორებზეა დამოკიდებული. მგონია რომ საზოგადოების მნიშვნელოვან ნაწილს არ აქვს იმის განცდა, რომ ქვეყნის მოსახლეობა და მის მიერ არჩეული ხელისუფლება განსაზღვრავენ თუ რა სჭირდება ქვეყანას.
„რუსთავი-2“-ის ირგვლივ განვითარებულ პროცესები ვითარდება ბევრი სიბინძურის, პროვოკაციებისა და სპეკულაციების ფონზე. პროცესი ფაქტობრივად გახდა პოლიტიკური

ჩვენთან სოციოლოგიურ გამოკითხვებში მოქალაქეებს მუდმივად უსვამენ კითხვას, სწორი მიმართულებით ვითარდება თუ არა ქვეყანაო? აბა დაუსვან კითხვა, გრძნობენ თუ არა ისინი თავს ჭეშმარიტად დამოუკიდებელი და სუვერენული ქვეყნის მოქალაქეებად? ჩემთვის ძალიან საინტერესო იქნებოდა პასუხების გაგება.
- გასაგებია, რომ პოლიტიკურ ბრძოლას თავისი კანონები აქვს, მაგრამ ისიც ფაქტია, რომ შიდა პოლიტიკური პროცესი სულ ღია თუ ფარული დაპირისპირების ფონზე მიმდინარეობს. თან, ძირითადად მხარეები იდეებზე და მათი რეალიზაციის გზებზე კი არ კამათობენ, არამედ რჩება შთაბეჭდილება, მხარეებს შორის დაუსრულებლად გრძელდება პოზიციური ბრძოლა. თქვენი აზრით, რეალურად რა დგას პოლიტიკურ ძალებს შორის ყოველდღიური ე.წ. პოზიციური ბრძოლების უკან?
- როგორ შეძლებენ პარტიები იდეებზე კამათს, როდესაც არც იდეები აქვთ და არც იდეოლოგია?! ერთადერთი იდეა, რაც აქამდე მოვისმინეთ, ეს იყო მსუბუქი ნარკოტიკების სრული ლეგალიზაციის იდეა.
ჩვენს პარტიებს, თუკი შეიძლება მათ პარტიები ეწოდოთ, არ გააჩნიათ მკაფიოდ გამოხატული მემარცხენე, მემარჯვენე, თუ ცენტრისტული იდეოლოგია. ისინი იდეოლოგიურ ორიენტაციას კონიუნქტურის მიხედვით იცვლიან. პოლიტიკური კულტურა ჯერ კიდევ ჩამოუყალიბებელია და ასეთ სიტუაციაში სხვა რაღა დარჩენიათ, რომ მხოლოდ პოზიციური ბრძოლებით შემოიფარგლონ, რაშიც უკვე საკმაოდ გაიწაფნენ.
- თქვენი აზრით, რა შეიძლება იყოს მიზეზი იმისა, რომ პოლიტიკური ძალები თუნდაც ქვეყნისთვის უმნიშვნელოვანეს საგარეო პოლიტიკურ საკითხებში მშვიდ ვითარებაში კონსტრუქციულ თანამშრომლობას ვერ ახერხებენ?
- ნაწილობრივ ის მიზეზები რაზედაც უკვე მოგახსენეთ. ამის გარდა ის მკვეთრი პარტიული, პიროვნული, ღირებულებითი თუ ცნობიერი ანტაგონიზმი, რაც არსებობს პოლიტიკურ ძალებს შორის, რომელთაც არც პოლიტიკური და ხშირად არც შინაგანი კულტურა არ ჰყოფნით იმისათვის, რომ ეს ანტაგონიზმი ცივილურ ჩარჩოებში მოაქციონ. ეს გარემოება კიდევ ერთხელ აყენებს კითხვას, თუ ასეთ პირობებში რამდენად მიზანშეწონილია მმართველობის საპარლამენტო მოდელი?
- თქვენი აზრით, ხელისუფლება რატომ ცდილობს საკონსტიტუციო კომისიაში დაჩქარებული ტემპით მუშაობას? როგორ შეაფასებდით პარლამენტში სახელისუფლებო გუნდის საქმიანობას? მმართველმა გუნდმა არა ერთი პოზიცია გაახმოვანა, რომელიც კანონად შეიძლება იქცეს...
პოლიტიკური ველი როგორც იყო, ისევე დარჩა გადანაწილებული „ქართულ ოცნებასა“ და უკვე ორთავიან „ნაცმოძრაობას“ შორის. ისინი მორიგეობით ქმნიან პოლიტიკურ დღის წესრიგს და თან ქვეყნის გარეთ იმზირებიან იმის შესამოწმებლად, სწორად იქცევიან თუ არა

- შესაძლოა ხელისუფლებას სურდეს, რომ ახალი კონსტიტუცია რაც შეიძლება სწრაფად ამოქმედდეს და ამიტომაც ჩქარობს. ვნახოთ, როგორი იქნება კონსტიტუციის პირველი სამუშაო ვარიანტი და შეიძლება ამანაც მოგვცეს პასუხი ამ კითხვაზე.
სხვათა შორის, ეს ყბადაღებული სერვილიზმი საკონსტიტუციო პროცესშიც იგრძნობა. ხელისუფლებისგან მოვისმინეთ განცხადება, რომ პარლამენტი არც ერთ ისეთ საკონსტიტუციო ნორმას არ მიიღებს, რომელსაც ვენეციის კომისია დაიწუნებს. კონსტიტუციაში ბევრი სენსიტიური საკითხი შეიძლება შევიდეს და თუ ვენეციის კომისიამ ისინი დაიწუნა, მაგრამ ჩვენი საზოგადოების უმრავლესობამ მხარი დაუჭირა, ვისი აზრი იქნება ხელისუფლებისათვის პრიორიტეტული?!
რაც შეეხება პარლამენტში ხელისუფლების საქმიანობას, წინა პარლამენტთან შედარებით „ქართული ოცნება“ გაცილებით კვალიფიციური შემადგენლობითაა წარმოდგენილი და ეს დაეტყო საპარლამენტო საქმიანობას. მათი მუშაობის შედეგის ხარისხიანობას კი შევაფასებთ მათ მიერ მიღებული კანონების აღსრულების ხარისხით, რაც ჩვენთან ქრონიკული პრობლემაა, ასევე იმით, თუ რამდენად გააუმჯობესებენ ეს კანონები არსებულ მდგომარეობას.
- ფაქტია, სამწუხაროდ, საჯარო სივრცეში მიმდინარე პოლიტიკური პროცესი საზოგადოების სოციალური ფონისა თუ ყოფის გაუმჯობესებაზე არ აისახება. მეტიც, რჩება შთაბეჭდილება, რომ საზოგადოების ძალიან დიდი ნაწილის პრობლემები პოლიტიკური პროცესის მიღმა რჩება. თქვენი აზრით, ხელისუფლება თავად რატომ არ ცდილობს სოციალური თუ სხვა ტიპის პრობლემატიკა აქციოს პოლიტიკური პროცესის უმთავრეს თემებად და თავადვე აჩვენოს საზოგადოებას თუ როგორ აგვარებს იგი საზოგადოების უდიდესი ნაწილის პრობლემებს?
ეტყობა, ხელისუფლებაში თვლიან, რომ საზოგადოებამ თავად უნდა დაინახოს და შეაფასოს ხელისუფლების საქმეები

- ხელისუფლებამ რომ ეს გააკეთოს, მაშინ მას მოუწევს ხმამაღლა ისაუბროს არა მხოლოდ მიღწევებზე, არამედ პრობლემებზეც, რომლებიც შეუიარაღებელი თვალითაც ჩანს. ამიტომაც, 2013 წლიდან მოყოლებული, ხელისუფლებას ბევრი ექსპერტი თუ კეთილისმსურველი უჩიჩინებდა, რომ შეემუშავებინა საზოგადოებასთან სტრატეგიული კომუნიკაციის ეფექტური მოდელი, რომელიც საშუალებას მისცემდა სათქმელი ეფექტურად მიეტანა სამიზნე აუდიტორიამდე.
რაკი „ქართულმა ოცნებამ“ ეს ვერ გააკეთა და ჩანს, არც ახლა აპირებს ამის გაკეთებას, ეს უკვე ნიშნავს, რომ მისი პოლიტიკაა ასეთი. ეტყობა ხელისუფლებაში თვლიან, რომ საზოგადოებამ თავად უნდა დაინახოს და შეაფასოს ხელისუფლების საქმეები.
ისე, ბოლო სოციოლოგიური გამოკითხვით გაიზარდა მათი რიცხვი ვინც თვლის, რომ ხელისუფლება მათთვის მნიშვნელოვან ცვლილებებს ახორციელებს. გამოდის, რომ ხელისუფლებას ამ კუთხით არც ისე ცუდად ჰქონია საქმე, როგორც ერთი შეხედვით ჩანს.

კობა ბენდელიანი
“ინტერპრესნიუსი”

მასალის გამოყენების პირობები
სხვა სიახლეები