არქივი
«« იანვარი 2018 »»
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
კურსი
კონვერტორი
USD
1 USD
2.5423
EUR
1 EUR
3.1209
RUB
100 RUB
4.5034
16-01-2018
ზვიად აბაშიძე - შიდა პროცესების ”გადახურება” ქვეყნისთვის საფრთხის შემცველია
15:34 09-02-2017
ზვიად აბაშიძე - შიდა პროცესების ”გადახურება” ქვეყნისთვის საფრთხის შემცველია საშინაო პოლიტიკის აქტუალურ თემებზე ”ინტერპრესნიუსი” თსუ-ს ასისტენტ-პროფესორს, ზვიად აბაშიძეს ესაუბრა.

- ბატონო ზვიად, შეიძლება ითქვას, რომ არჩევნების დასრულების ოთხი თვის თავზე რომ შიდა პოლიტიკაში პროცესები დაჩქარებული ტემპებითაც კი ვითარდება. თქვენ როგორ შეაფასებდით ქვეყანაში მიმდინარე პოლიტიკური პროცესების დინამიკას... იმ თავისებურებებს, რომლითაც ხასიათდება საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ ქართული პოლიტიკა?
- არჩევნების შედეგად ერთმა პოლიტიკურმა ჯგუფმა მოიპოვა აბსოლუტური უპირატესობა, პარლამენტში ჰყავს საკონსტიტუციო უმრავლესობა და აქვს ძალაუფლება. შესაბამისად, ქართული პოლიტიკა სხვა დანარჩენ პოლიტიკურ ჯგუფებთან მიმართებაში ხასიათდება ერთი პოლიტიკური ძალის უფრო მეტად დომინანტობით. ფორმალურად, კანონი არსად არ არის დარღვეული.
ოთხი წლის განმავლობაში ერთი პოლიტიკური ძალა არაპროპორციულად ძლიერი იქნება სხვა პოლიტიკურ ძალებთან მიმართებაში

თუმცა, ჩვენ ხანდახან შეიძლება გაგვიჩნდეს წუხილი იმის თაობაზე, რომ უკეთესია სხვა პოლიტიკური ჯგუფები მონაწილეობდნენ პოლიტიკური პროცესების მართვაში. მაგრამ, სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ, ჩვენ ის ვითარება გვაქვს, როგორიც გვაქვს. ჩვენ უნდა ვიცოდეთ, რომ ოთხი წლის განმავლობაში ერთი პოლიტიკური ძალა არაპროპორციულად ძლიერი იქნება სხვა პოლიტიკურ ძალებთან მიმართებაში.
- ფსიქოლოგი და პოლიტოლოგი რამაზ საყვარელიძე თვლის, რომ არჩევნების შემდეგ ”დაბნეულობა” ეტყობა როგორც მმართველ გუნდს, ორად გაყოფილ ”ნაციონალებს”, ისე პარლამენტსგარეთ დარჩენილ ოპოზიციას. თქვენ როგორ შეაფასებდით, არჩევნების შემდეგ მმართველი გუნდის მოქმედების ტაქტიკასა თუ სტრატეგიას? თქვენი აზრით, რა შედეგის მიღწევაზეა ორიენტირებული ხელისუფლების მოქმედება?
- ხელისუფლების მოქმედება პირველ რიგში ორიენტირებულია საკუთარი ძალაუფლების შენარჩუნებაზე, მოახერხოს საკუთარი ძალის უზრუნველყოფა. ის ყველაფერს გააკეთებს, რომ პოლიტიკურ პროცესში არ დათმოს საკუთარი გავლენა. სხვა საკითხია, ის ამას კანონიერად ახერხებს თუ უკანონოდ. ყოველ შემთხვევაში ჯერჯერობით არაკანონიერების განსაკუთრებული გამოვლენა არჩევნების შემდეგ მაინცდამაინც არ მომხდარა, ამიტომ ეს ბუნებრივ პროცესად უნდა აღვიქვათ.
საკანონმდებლო პროცესის განხორციელებისას ხელისუფლებას არ საჭიროებს სხვა პოლიტიკურ პარტიებთან თანამშრომლობა

ხელისუფლების ფაქტობრივი მდგომარეობის გამო მმართველი გუნდი სხვადასხვა საკითხების გადაწყვეტისას არ თანამშრომლობს სხვა პოლიტიკურ ჯგუფებთან, არასამთავრობო ორგანიზაციებთან, თუ ეს არ ეხება საკონსტიტუციო საკითხებს, რომლის ახალი რედაქციის შესამუშავებლად მუშაობა აქვს დაწყებული საკონსტიტუციო კომისიას. საკანონმდებლო პროცესის განხორციელებისას ხელისუფლება არ საჭიროებს სხვა პოლიტიკურ პარტიებთან თანამშრომლობას. შესაძლებელია, ჩვენ დროდადრო დავინახოთ გარკვეული არასამთავრობო ორგანიზაციების თანამონაწილეობა საკანონმდებლო პროცესში, მაგრამ, იმის გამო, რომ საქართველოში სამოქალაქო საზოგადოება სუსტია, იმის მიუხედავად, რომ ჩვენ გვყავს საკმაოდ აქტიური არასამთავრობო სექტორიც, ეს არ ნიშნავს, რომ ჩვენთან სამოქალაქო სექტორი ძლიერია. მას არ შეუძლია აიძულოს ხელისუფლება ვთქვათ, გააკონტროლოს, ან მიაღებინოს ბევრი ისეთი კანონი, რომელიც სამოქალაქო საზოგადოების ინტერესში იქნება და უნდა არსებობდეს. ეს არც იმას ნიშნავს, რომ ხელისუფლება ანგარიშს არ უწევს სამოქალქო საზოგადოებას. დღევანდელი სელისუფლების ბევრი წარმომადგენელი სამოქალაქო სექტრორიდან მოდის და ისინი კარგად იცნობენ სამოქალაქო სექტორის წინაშე არსებულ პრობლემებს.
რაც შეეხება მიზნებს აღწევს თუ არა ხელისუფლება - იგი შეეცდება საკუთარი გუნდის ერთიანობა შეინარჩუნოს და საკუთარი ძალაუფლება უზრუნველყოს. ყველა მმართველი გუნდი ამას ცდილობს და ეს საკმაოდ ბუნებრივი პროცესია. დღევანდელი ხელისუფლება ცდილობს მმართველ გუნდში ბზარი არ გაჩნდეს, ის იყოს ერთიანი და მონოლითური, ჰქონდეს ეფექტური გადაწყვეტილებების სწრაფად მიღების უნარი.
ხელისუფლება ცდილობს მმართველ გუნდში ბზარი არ გაჩნდეს, იყოს ერთიანი და მონოლითური, ჰქონდეს ეფექტური გადაწყვეტილებების სწრაფად მიღების უნარი

გარკვეული საკითხების გადაწყვეტაში ჩანს, რომ მმართველ გუნდში სხვადასხვა საკითხებზე აზრთა გარკვეული განსხვავებულობა არსებობს, მაგრამ ეს ბუნებრივი პროცესია და ამაში განსაკუთრებული და უცხო არაფერია. მთავარია, შიდა უთანხმოებას არ ჰქონდეს კრიზისის ნიშნები, რაც მთავრობას გარკვეული გადაწყვეტილებების მიღებაზე ხელს ააღებინებს.
- თქვენი დაკვირვებით, რამდენად ახერხებს ხელისუფლება თავისი გეგმების რეალიზებას და სავარაუდოდ, როგორ აფასებს მის მცდელობებს საზოგადოების უდიდესი ნაწილი?
- რთული ეკონომიკური ვითარების გამო ხელისუფლება ძალიან მძიმე პრობლემების წინაშე დგას. ჩემი აზრით, მას მოკლე ვადებში გაუჭირდება ეკონომიკური პრობლემების მეტ-ნაკლებად შესამჩნევად დაძლევა თუ არა, სასიკეთო ტენდენციის შექმნა. რასაც ჩვენს ხელისუფლებას უმთავრესად უჩივიან, ეს არის მძიმე ეკონომიკური და სოციალური მდგომარეობა. ამიტომ ხელისუფლების მთავარი გამოწვევა ეკონომიკური და სოციალური პრობლემებია. აღარაფერს ვამბობ საგარეო პოლიტიკის, უსაფრთხოების თუ ტერიტორიული მთლიანობის საკითხებთან დაკავშირებულ პრობლემებზე.
ქვეყანაში არსებული რთული ეკონომიკური მდგომარეობა და სოციალური ფონი ხელს უშლის როგორც სახელმწიფოს, ისე დემოკრატიის, პოლიტიკური პარტიებისა და არასამთავრობო სექტორის და სახელმწიფო ინსტიტუტების განვითარებას.
ეკონომიკური და სოციალური პრობლემების დაძლევაში ხელისუფლება მთლად წარმატებულად ვერ გამოიყურება, ვინაიდან ამ სფეროებში მართლაც რომ საკმაოდ რთული ვითარებაა

ვიმეორებ, როგორც ჩანს, ეკონომიკური და სოციალური პრობლემების დაძლევაში ხელისუფლება მთლად წარმატებულად ვერ გამოიყურება, ვინაიდან ამ სფეროებში მართლაც რომ საკმაოდ რთული ვითარებაა. ეკონომიკური პრობლემების დაძლევაში ხელისუფლებას ხანდახან დაბნეულობაც ეტყობა. დაბნეულობაში ვგულისხმობ იმას, რომ ხშირად ხელისუფლებამ არ იცის, - ყოველ შემთხვევაში, ასეთი შთაბეჭდილება რჩება, - თუ როგორ მიუდგეს ამა თუ იმ ეკონომიკური პრობლემის დაძლევას.
- დამოუკიდებელი ექსპერტი ზაალ ანჯაფარიძე მიიჩნევს - ”პოლიტიკური ველი როგორც იყო, ისევე დარჩა გადანაწილებული „ქართულ ოცნებასა“ და უკვე ორთავიან „ნაცმოძრაობას“ შორის. ისინი მორიგეობით ქმნიან პოლიტიკურ დღის წესრიგს და თან ქვეყნის გარეთ იმზირებიან იმის შესამოწმებლად, სწორად იქცევიან თუ არა”. ფაქტია, რომ საინფორმაციო სივრცე ხელისუფლებისა და ”ნაციონალების” ორივე ფრთის დაპირისპირების ასპარეზედაა ქცეული. თქვენ როგორ შეაფასებდით საინფორმაციო სივრცეში მმართველი გუნდისა და როგორც ბატონი ზაალ ანჯაფარიძე ბრძანებს, ”ნაციონალების” ორივე ფრთის” წარმომადგენლებს შორის დაპირისპირებას? ასევე ამავე პროცესებზე საპარლამენტო ოპოზიციისა და სხვა პოლიტიკური აქტორების რეაქციას და აქტივობას?
- თქვენს მიერ ნახსენები პოლიტიკური ჯგუფები, ”ქართული ოცნება” და გაყოფილი ”ნაციონალები” ყველაზე მძლავრი პოლიტიკური ჯგუფებია. მათ ხელში თავმოყრილია უდიდესი რესურსი, ვგულისხმობ როგორც პოლიტიკურ გამოცდილებას, ისე პარტიული სტრუქტურების სიმძლავრეს, შესაბამისად, ბუნებრივია, რომ ეს სამი პოლიტიკური ჯგუფი ყველაზე მძლავრადაა წარმოჩენილი საჯარო სივრცეში.
ამავე სივრცეში სხვა პოლიტიკური ჯგუფებიც ჩანან, მაგრამ საკმაოდ სუსტად. მაგრამ, ამაში ”დამნაშავეები” თავად ეს პოლიტიკური პარტიები არიან. აქ საინტერესო ისაა, რომ მათი უმრავლესობა გასული საუკუნის 90-იანი წლებიდან მოდის და მათ უმრავლესობაში თაობების ფუნდამენტური გადახალისება არ მომხდარა.
პოლიტიკურმა პარტიებმა უნდა იზრუნონ თავიანთი პოლიტიკური ჯგუფების რებრენდინგზე. სხვა შემთხვევაში, მათ 90-იანი წლების კლიშეებით მოღვაწეობა და ძირითად პოლიტიკურ პარტიებთან კონკურენციაში ყოფნა და კვალიფიციური ოპონირება გაუჭირდებათ

როგორც ჩანს, პოლიტიკურმა პარტიებმა უნდა იზრუნონ თავიანთი პოლიტიკური ჯგუფების რებრენდინგზე. სხვა შემთხვევაში, მათ 90-იანი წლების კლიშეებით მოღვაწეობა და ძირითად პოლიტიკურ პარტიებთან კონკურენციაში ყოფნა და კვალიფიციური ოპონირება გაუჭირდებათ.
- ყველა პოლიტიკურ პროცესს თავისი დინამიკა, განვითარების ლოგიკა და ტრაექტორია აქვს. თქვენი დაკვირვებით, სავარაუდოდ, როგორი გაგრძელება შეიძლება ჰქონდეს იმ პოლიტიკურ პროცესს, რომელიც ახლა რეალურად გვაქვს? ანუ, რა სავარაუდო შედეგები შეიძლება ჰქონდეს დღევანდელი პოლიტიკური პროცესების ტრაექტორიას როგორც ქვეყნისთვის, ისე პოლიტიკურ ველზე არსებული პოლიტიკური ძალებისთვის? მხედველობაში გვაქვს პოლიტიკურ პროცესში გარკვეული ფორმით მოსამართლეების ჩართულობა, ოპოზიციის მოთხოვნა იუსტიციის საბჭომ შეაჩეროს ”რუსთავი-2”-ის საქმეზე მოსამართლე ნატა ნაზღაიძის საქმიანობა, იუსტიციის საბჭოს მტკიცება, რომ იგი ”არ დაუშვებს ” მასთან ულტიმატუმის ენით საუბარს, ასევე იმ ურთიერთბრალდებებს, რომლებიც მოსყიდვისა თუ შანტაჟის მცდელობებზე პრაქტიკულად ყოველდღე გვესმის და რომლებზეც პროკურატურა რატომღაც მაინცდამაინც ოპერატიულად არ თუ ვერ რეაგირებს...
- როგორც ჩანს, მექრთამეობა ჩვენში ”გენეტიკური” პრობლემაა. ამ თვალსაზრისით თითქმის ერთნაირი ვითარებაა ყველა პოსტსაბჭოთა ქვეყნებში ბალტიის ქვეყნების გარდა. ამ სფეროში საქართველომ გარკვეულ წარმატებას მიაღწია, მაგრამ როგორც უკვე ვთქვი, მექრთამეობისა და კორუფციის პრობლემა კვლავ გარკვეულ პრობლემად რჩება.
ამის მიზეზი კი გახლავთ ჩვენი სახელმწიფო ინსტიტუტების სისუსტე და ჩვენივე რთული ეკონომიკური მდგომარეობა. სამწუხაროდ, ჩვენში კარგი მატერიალური და სოციალური მდგომარეობა ამა თუ იმ პოლიტიკურ ჯგუფთან ურთიერთობას, სიახლოვესა და დასაქმებას უკავშირდება. ამის მიზეზი არის ისიც, რომ ჩვენი პოლიტიკური პროცესი ფრაგმენტულობით ხასიათდება. მთლიანობაში ჩვენთან არის დემოკრატიული პროცესი, მაგრამ, ალაგ-ალაგ აშკარად გამოჩნდება ხოლმე გარკვეული ავტორიტარული გადახრები.
ჩემი აზრით, ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ ბევრ მიზეზთა გამო ჩვენთან შესაძლებელია ავტორიტარული რეჟიმის ჩამოყალიბება. ამ თვალსაზრისით მე ვიტყოდი, რომ ეს მაინც გახლავთ ფრაგმენტირებული სივრცე, სადაც პოლიტიკური ჯგუფები ჯერ კიდევ ცდილობენ საკუთარი ადგილის გააზრებასა და იდენტობის დადგენას. აქედან გამომდინარე ის, რაც ხდება მოსამართლეებთან ან სხვა საკითხებთან მიმართებაში, ეს ამ პოლიტიკური პროცესის ნაწილია.
როგორც ჩანს, ჩვენთან პოლიტიკური პარტიები 90-იან წლებთან შედარებით უკეთ გამოიყურებიან, მაგრამ ჯერ კიდევ არ არიან კლასიკური ტიპის პოლიტიკური პარტიები, წარმოადგენენ ადამიანთა დიდ ჯგუფს, რომლებიც ამა თუ იმ პიროვნების ირგვლივ არიან გაერთიანებული. ამგვარი გაერთიანების უკან არა იმდენად პოლიტიკური იდეები და შეხედულებები, არამედ სოციალური პირობების გაუმჯობესების საშუალება დგას.
- ჩემი კითხვის მეორე ერთი ნაწილი შეეხებოდა იმას, თუ რამდენად სახიფათოა დღევანდელი პოლიტიკური პროცესების ტრაექტორია? შესაძლებელია თუ არა რომ მათ ქვეყნის სტაბილურობას შეუქმნან საფრთხე?
- სტაბილურობის თვალსაზრისით საქართველო საფრთხის ქვეშ მყოფი ქვეყანაა, ვინაიდან ჩვენთან პოლიტიკური სისტემა და ინსტიტუტები არ არის იმდენად ძლიერი, რომ შესაძლო კრიზისებს წარმატებით გავუმკლავდეთ. თუ რატომაა ეს ასე, ამაზე საუბარი შორს წაგვიყვანდა. ამიტომ, მოვლენათა არასასურველი სცენარით განვითარების საფრთხე არსებობს, თუმცა, საქართველოს არავინ მისცემს იმის საშუალებას, რომ ის დიქტატორულ ქვეყნად გარდაიქმნას. როგორც ჩანს, ეს არ მოხდება, მაგრამ ფაქტია, რომ ჩვენში ავტორიტარული ტენდენციები საკმაოდ მძლავრადაა ბევრი მიზეზების გამო. ვგულისხმობ ობიექტურ ფაქტორებს, მაგრამ ამისათვის ბევრ სუბიექტურ ფაქტორსაც აქვს მნიშვნელობა.
ვიდრე პიროვნებები, რომლებსაც გაცნობიერებული აქვთ, რომ საფრთხეეები ქვეყნის წინაშე რეალურად არსებობს, სათანადო როლს ასრულებენ, საქართველო, როგორც სახელმწიფო, გაქრობის წინაშე არ იქნება

სამწუხაროდ, ამიტომ ჩვენ გარკვეულ რყევებსა და კრიზისებს ჩვენში უნდა ველოდოთ. თუ ჩვენ გავითვალისწინებთ ჩვენს ირგვლივ არსებულ ვითარებას და საგარეო ფაქტორებს, იმას რომ ჩვენი უსაფრთხოების გარანტიები ბოლომდე ჯერ კიდევ არ არის გარანტირებული, რაც პოლიტიკურ ძალებს მისცემდა საშუალებას სხვა კუთხით წარემართა თავისი საქმიანობა, ამ გაგებით შიდა პროცესების ”გადახურება” ქვეყნისთვის საფრთხის შემცველია. არსებული ვითარება რამდენიმე წლის განმავლობაში საქართველოს ნებისმიერი ხელისუფლებისთვის იქნება საფრთხის შემცველი.
- თქვენი აზრით, ეს საფრთხეები გაცნობიერებული აქვს თუ არა ჩვენს პოლიტიკურ კლასს, ვინც პოლიტიკური პროცესის ძირითად აქტორებს წარმოადგენს?
- გამიჭირდება თქმა, რომ ყველას გაცნობიერებული აქვს, მაგრამ დარწმუნებული ვარ გარკვეულ პიროვნებებს ეს გაცნობიერებული ექნებათ. ასე რომ არ იყოს, საქართველო ახლა უფრო უარეს კრიზისში იქნებოდა, ვიდრე არის. მაგრამ, ამ საკითხში რამდენად მონოლითურია მთლიანად პოლიტიკური კლასი, ეს სხვა საკითხია. ფაქტია, რომ იგი მონოლითური არ არის. საკმაოდ ფრაგმენტიზებულია და ხშირ შემთხვევაში პიროვნებების აქტიურობაზე უფრო მეტად არის დამოკიდებული, ვიდრე მათსავე კოლექტიურ საქმიანობაზე.
როგორც ჩანს, ვიდრე პიროვნებები, რომლებსაც გაცნობიერებული აქვთ, რომ საფრთხეეები ქვეყნის წინაშე რეალურად არსებობს, სათანადო როლს ასრულებენ, საქართველო, როგორც სახელმწიფო, გაქრობის წინაშე არ იქნება.
- შესაძლოა ვცდებოდე, მაგრამ მაინც ასეთი შთაბეჭდილება რჩება - მმართველმა გუნდმა გააცნობიერა, რომ თუ რომელიმე სფეროში სერიოზული და საფუძვლიანი რეფორმა გინდა გაატარო, ნახევარზომები საკმარისი არაა. თუ ასეთი აღქმა მართლაც გაჩნდა მმართველ გუნდში, გაუგებარია, იგი რატომ არ გავრცელდა, ვთქვათ, იგივე საკადრო პოლიტიკაზე, კორუფციასთან უფრო ეფექტურ ბრძოლაზე, ანდა მოსამართლეებზე, რომლებსაც წინა ხელისუფლების დავალებების შესრულება ედებოდათ ბრალად. თქვენ როგორ შეაფასებდით იმას, რაც ახლა საზ.მაუწყებელში ხდება? თქვენი დაკვირვებით, რას შეიძლება უკავშირდებოდეს ის, რომ ”ქართული ოცნების” ხელისუფლებამ, რომელსაც რადიკალური ცვლილებები არც ერთ სფეროში არ გაუტარებია, საზ.მაუწყებელში კი რეფორმის გატარება ”სუფთა ფურცლიდან” დაწყება გადაწყვიტა და არხის ერთი წლით დახურვას გეგმავს?
- მიუხედავად იმისა, რომ ბოლო წლებში საქართველოში ხელისუფლება რევოლუციის გზით არ შეცვლილა, მაინც არ გამქრალა იმის საფრთხე, რომ საქართველოში შესაძლებელია ხელისუფლების რევოლუციური გზით ცვლილება. ამგვარი საფრთხე რომ საბოლოოდ აღმოიფხვრას, როგორც ჩანს, მმართველი გუნდი ცდილობს მაქსიმალურად განამტკიცოს საკუთარი ხელისუფლება რომ ვერც ერთმა პოლიტიკურმა ჯგუფმა ვერ შეძლოს ძალაუფლების ხელში ჩაგდება. ამიტომ, ჩვენი ტიპის ქვეყნებში საჯარო და სამოხელეო საკადრო პოლიტიკა დამყარებულია ადამიანთა ერთგულებაზე. ჩვენთანაც მმართველი გუნდი აწინაურებს თავისთვის ერთგულ კადრებს, რომლებზეც შესაძლებელია სხვადასხვა სახელისუფლებო შტოებზე დაყრდნობა. ამიტომ, ამ საკადრო პოლიტიკაში რადიკალურ ცვლილებებს არც უნდა ველოდოთ, ვინაიდან ეს არც ისე მარტივი განსხორციელებელია. მარტივი არ იქნება იმ თვალსაზრისითაც, რომ პოლიტიკური კლასი მოიკოჭლებს როგორც შესაბამისი კვალიფიკაციის, ისე გამოცდილების ქონითაც.
სამწუხაროდ, საზ.მაუწყებელში წლების განმავლობაში რეფორმა არ გატარებულა. როგორც ჩანს, დადგა ეს დრო, თუმცა ვნახოთ, ეს გზა რამდენად ეფექტური აღმოჩნდება. ჯერჯერობით ბოლომდე გამოკვეთილი არაა ის სტრატეგია, რომლითაც მთავრობა ცდილობს საზ.მაუწყებლის რეფორმირებას. როდესაც კეთდება განცხადება, რომ გადაცემები დაიხურება, გაურკვეველია რა ბედი ეწევათ თანამშრომლებს. ყველანი გათავისუფლდებიან და შემდეგ დაიწყებენ მათ მიღებას თუ როგორ იქნება?
- თქვენ ბრძანეთ, რომ ქვეყნისთვის უმთავრესი პრობლემა ეკონომიკური და სოციალური მდგომარეობაა. დარწმუნებული ვარ ეს მთავრობასაც კარგად ესმის. მიუხედავად ამისა, მთავრობას სერიოზული რეფორმები ეკონომიკისა და სოციალური ფონის გასაუმჯობესებლად არ დაუწყია. მმართველობის მეხუთე წელს მმართველმა გუნდმა სერიოზული ცვლილებების განხორციელება საზ.მაუწყებელში დაიწყო. თქვენი აზრით, რატომ?
- როგორც წესი, მედია დიდ როლს ასრულებს ხელისუფლების ლეგიტიმურობის საკითხებში. ხშირ შემთხვევაში ხელისუფლება მუდმივად ცდილობს ჰყავდეს მუდმივი მხარდამჭერები მასმედიაში. არ ვიცი, რამდენად უკავშირდება ამას საზ.მაუწყებელში დაწყებული პროცესი. საზ.მაუწყებლიდან ადამიანების გათავისუფლება და დანიშვნა პოლიტიკური შეხედულებების მიხედვით ჯერ არ მომხდარა. ვნახოთ, როგორ განვითარდება პროცესები. ფაქტია, რომ საზ.მაუწყებელის ფუნქციონირებაზე მილიონობით ლარი იხარჯება. მიუხედავად ამისა, სამწუხაროდ ფაქტია, იგი ვერ ასრულებს მასზე დაკისრებულ მოვალეობას. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ მისი გარდაქმნა აუცილებელია.
თუ დავინახეთ, რომ ჟურნალისტების გაშვება ან დაწინაურება ხდება მათი პოლიტიკური სიმპათიებისა თუ ანტიპათიების მიხედვით, მაშინ სრული საფუძველი გვექნება ვთქვათ, რომ მთავრობა პირდაპირ ერევა საზოგადოებრივი მაუწყებლის საქმიანობაში

დრო დასჭირდება იმის დანახვას, რათა გამოჩნდეს ის კონტურები, საით მიდის საზ.მაუწყებელი. მრავლად გაკეთებული განცხადებების მიუხედავად, თუ რეალურად რა ხდება საზ.მაუწყებელში, ჯერ მართლაც გაურკვეველია.
- არავინ კამათობს, რომ საზ.მაუწყებელში სერიოზული რეფორმა იყო გასატარებელი, მაგრამ დღეს ბევრი საუბრობს იმაზე, რომ დაგეგმილია ამ არხიდან არა მარტო ჟურნალისტების დიდი ჯგუფის, არამედ ტექპერსონალის გათავისუფლება, ხოლო მათ ადგილზე იმ ჟურნალისტებს დაასაქმებენ, ვინც ამჟამად ტვ ჯი-დი-ეს-ში მუშაობს. თუ მართლაც ასე განვითარდა პროცესები საზ.მაუწყებელში, თქვენ მომხდარს როგორ შეაფასებდით?
- თუ ჩვენ დავინახეთ, რომ ჟურნალისტების გაშვება ან დაწინაურება ხდება მათი პოლიტიკური სიმპათიებისა თუ ანტიპათიების მიხედვით, მაშინ სრული საფუძველი გვექნება ვთქვათ, რომ მთავრობა პირდაპირ ერევა საზ.მაუწყებლის საქმიანობაში იმისათვის, რომ ამ არხიდან მან მისი ერთგული ტელევიზია შექმნას.
ვინაიდან ჯერჯერობით ამის თქმის საფუძველი არ გვაქვს, დაველოდოთ მოვლენების განვითარებას. ვიმეორებ, თუ ეს მაინც ასე მოხდა, ანუ საზ.მაუწყებლის ჟურნალისტები ხელისუფლებისადმი ერთგული ჯი-დი-ეს-ის ჟურნალიტებით ჩაანაცვლეს, მაშინ გვექნება სრული საფუძველი აღვნიშნოთ, რომ საქმე გვაქვს იმასთან, რომ მთავრობას აქვს მცდელობა სრულად გააკონტროლოს საზ.მაუწყებელი.
თუ ასე არ მოხდა, ჩვენ გაგვიჭირდება იმის მტკიცება, რომ საზ.მაუწყებელში მიმდინარე პროცესები პოლიტიკურად მოტივირებული იყო.

კობა ბენდელიანი
“ინტერპრესნიუსი”

მასალის გამოყენების პირობები
სხვა სიახლეები