არქივი
«« იანვარი 2018 »»
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
კურსი
კონვერტორი
USD
1 USD
2.5463
EUR
1 EUR
3.1154
RUB
100 RUB
4.4951
18-01-2018
ლია მუხაშავრია - ”ციანიდის საქმეზე” პროკურატურის მიერ წარმოდგენილმა შუალედურმა შედეგებმა კიდევ უფრო მეტი კითხვა გააჩინა, ვიდრე აქამდე გვქონდა
10:41 09-03-2017
ლია მუხაშავრია - ”ციანიდის საქმეზე” პროკურატურის მიერ წარმოდგენილმა შუალედურმა შედეგებმა კიდევ უფრო მეტი კითხვა გააჩინა, ვიდრე აქამდე გვქონდა საშინაო პრობლემების აქტუალურ თემებზე ”ინტერპრესნიუსი” უფლებადამცველს, არასამთავრობო ორგანიზაციის "ადამიანის უფლებათა პრიორიტეტი" აღმასრულებელ დირექტორ ლია მუხაშავრიას ესაუბრა.


- ქალბატონო ლია, პროკურატურამ მამა გიორგის საქმის გამოძიებაზე შუალედური მასალები გაასაჯაროვა. საქმეზე პროკურორის განმარტებების გარდა, ვიხილეთ 18 წუთიანი ვიდეომასალა, რომლითაც პროკურატურის მტკიცებით ნათელია, რომ მამა გიორგი მამალაძე ციანიდის შეძენას ცდილობს საეკლესიო პირების მოსაწამლად. მაგრამ, იქვე ვიგებთ, რომ პროკურატურამ არ იცის პირმა, რომელზეც თვალთვალი იყო დაწესებული, ვისგან შეიძინა ციანიდი. თქვენზე რა შთაბეჭდილება დატოვა პროკურატურის მიერ გასაჯაროებულმა მასალებმა?
- ძალიან მძიმე შთაბეჭდილება დატოვა. იმიტომ რომ საზოგადოების ინტერესი ”ციანიდის საქმეზე” არის გაცილებით მაღალი, ვიდრე ის მასალა, რომელიც გაგვაცნეს. ჩემთვის საინტერესოა ვისგან შეიძინა მამა გიორგიმ ციანიდი. რაკი ამ პირის ვინაობა არის უცნობი, შეიძლება საქმე გვქონდეს რამდენიმე გზის აგენტ-პროვოკატორთან. ჩემთვის, მარტო ეს უკვე ნანახი მასალა, ის რომ ადამიანი გუგლში ეძებს რაღაცას, არ არის საკმარისი მტკიცებულება. შესაძლოა, მეც მთელი დღე ვეძებდე გუგლში ისეთ საკითხებზე მეტ ინფორმაციას, მაგრამ ეგ ხომ არ შეიძლება აღძრავდეს ეჭვს რომ ვიღაცის მოწამვლას ვაპირებ.
საქართველომ 1998 წელს ხელი მოაწერა ევროპულ კონვენციას, რითაც ვაღიარეთ ევროსასამართლოს იურისდიქცია საქართველოს ტერიტორიაზე. შესაბამისად, ჩვენ სუვერენიტეტის ნაწილი თავისთავად ნაწილობრივ გადავულოცეთ ევროპის სასამართლოს, სადაც ხდება ამგვარი საქმეების განხილვა და გადაწყვეტა

ერთ თვეზე მედი დროა გასული ”ციანიდის საქმეზე” პირველი განცხადებებიდან, შესაბამისად პროკურატურას მეტ კითხვაზე უნდა გაეცა პასუხი, ვიდრე დღეს გვაქვს. ”ციანიდის საქმის” გამოძიებაზე პროკურატურის მიერ წარმოდგენილმა შუალედურმა შედეგებმა კიდევ უფრო მეტი კითხვა გააჩინა, ვიდრე აქამდე გვქონდა. ეს მასალა არც საკმარისია და არც სარწმუნოა იმისთვის რომ დავრწმუნდეთ დეკანოზ მამა გიორგისათვის წაყენებული ბრალის მართებულობაში.
- ქალბატონო ლია, სტასბურგის სასამართლომ ”რუსთავი-2”-ის საქმეზე უვადოდ შეაჩერა გადაწყვეტილების აღსრულება. თქვენ როგორ შეაფასებდით მომხდარის სამართლებრივ ასპექტებს?
- სამართლებრივად სრულიად სწორი გადაწყვეტილებაა. მთავრობას 8 მარტამდე ჰქონდა დრო მიცემული, რომ მას სტრასბურგის სასამართლოში წარედგინა ”რუსთავი-2”ის საქმეზე ისეთი განმარტება, რომლის საფუძველზე შესაძლებელი იქნებოდა შეჩერების გაუქმება ან გაგრძელება.
როგორც ჩანს, საქართველოს მთავრობამ ან ვერ წარადგინა საკმარისად დამაჯერებელი განმარტება, ან რაც წარადგინა, ის არ იყო საკმარისი, ან საერთოდ არ წარუდგენია.
შესაძლოა, ”რუსთავი-2”ის საქმე იყოს ძალიან კარგი ტესტი ჩვენი სახელმწიფოს დემოკრატიულობის ხარისხის განსასაზღვრად. ამ საქმეზე საბოლოო სიტყვას ევროპული სასამართლო იტყვის

ეს ის შემთხვევაა, როდესაც სტრასბურგის სასამართლომ სრული პატივისცემა გამოავლინა საქართველოს სუვერენიტეტისადმი, მისცა მას შესაძლებლობა, რომელიც არ იქნა გამოყენებული ან შეუძლებელი იყო გადაწყვეტილების შეცვლა, იმიტომ რომ ვიცით თუ როგორ განვითარდა ვითარება.
- დღეს ბევრი საუბრობს, რომ სტრასბურგის სასამართლომ შელახა საქართველოს სუვერენიტეტი. თუ დავუშვებთ, რომ თბილისიდან სტრასბურგმა ”რუსთავი 2”-ის საქმეზე მასალები მიიღო, მაინც შეიძლება ითქვას, რომ სტრასბურგის სასამართლომ საქართველოს სასამართლოს სუვერენიტეტი შელახა?
- არა, არავითარ შემთხვევაში, იმიტომ რომ საქართველომ 1998 წელს ხელი მოაწერა ევროპულ კონვენციას, რითაც ვაღიარეთ ევროსასამართლოს იურისდიქცია საქართველოს ტერიტორიაზე. შესაბამისად, ჩვენ სუვერენიტეტის ნაწილი თავისთავად ნაწილობრივ გადაულოცეთ ევროპის სასამართლოს, სადაც ხდება ამგვარი საქმეების განხილვა და გადაწყვეტა. ამიტომ, სუვერენიტეტის შელახვის საკითხი არ დგას.
- რბილად რომ ვთქვათ, თუ დავუშვებთ, რომ ჩვენი 9 მოსამართლის გადაწყვეტილება არ იყო სრულად გამართული, ეს რას შეიძლება ნიშნავდეს?
- ეს შეიძლება მარტივად ნიშნავდეს იმას, რომ მათ გადაწყვეტილება მიიღეს ბუკვალურად ჩვენი კანონმდებლობის მიხედვით. შესაძლოა, გადაწყვეტილება სამართლებრივად დასაბუთებულია, მაგრამ ევროკონვენციის თვალსაზრისით, რომელიც ფუნდამენტური უფლებების დაცვას ემსახურება, შესაძლოა, ეს იყოს დარღვევა. ანუ, განსხვავება მნიშვნელოვანია.
ჩვენი სასამართლოები გადაწყვეტილებებს უპირატესად იღებენ ჩვენში მოქმედი კანონმდებლობის საფუძველზე. რა თქმა უნდა, მათთვისაც სავალდებულო ხასიათი აქვს ევროპულ კონვენციას და ევროსასამართლოს პრეცედენტულ გადაწყვეტილებებს, მაგრამ მათ შესაძლოა იმსჯელეს და გადაწყვეტილება მიიღეს მხოლოდ ქართული კანონმდებლობის საფუძველზე, მაშინ როცა ევროპული კონვენცია სხვაგვარად წყვეტს მსგავს საკითხებს.
ვფიქრობ, უზენაესი სასამართლოს დიდმა პალატამ იმსჯელა ბუკვალურად საკუთრების უფლებაზე, ხოლო ევროსასამართლოში ეს საკითხი უკავშირდება საზოგადოების თავისუფლებას მიიღოს ინფორმაცია. მაშინ როცა ჩვენს სასამართლოში დავა იყო საკუთრების უფლების აღდგენაზე.
- სავარაუდოდ, რა ვადებში შეძლებს სტრასბურგის სასამართლო ”რუსთავი-2”-ს საქმის განხილვას?
- ჩემი ვარაუდით, ეს საკითხი ეხება არა ”რუსთავი-2”ის საკუთრების უფლებას, არამედ იმას, რომ საზოგადოებას ჰქონდეს ინფორმაციის თავისუფლად მიღების შესაძლებლობა და ამ თვალსაზრისით თავისუფლება. ამიტომ ვფიქრობ, რომ ევროპული სასამართლო, მისი გადატვირთულობის მიუხედავად, შეეცდება შეძლებისდაგვარად რაც შეიძლება სწრაფად განიხილოს. ანუ, ეს შეიძლება იყოს წელიწადზე ნაკლები, ან ოდნავ მეტი.
თუ გავითვალისწინებთ, მაგალითად, ვანო მერაბიშვილის საქმეს, რომელიც წელიწადნახევარში დასრულდა, პირველ გადაწყვეტილებას ვგულისახმობ, მაშინ უნდა ვივარაუდოთ, იმის გათვალისწინებით, რომ ამ შემთხვევაში საზოგადოების საკმაოდ დიდი ინტერესია ინფორმაციის მიღება, შესაძლოა, ეს საქმე უფრო სწრაფადაც იქნას განხილული.
- ამ თემაზე საუბრისას ბატონმა სოსო ცისკარიშვილმა განაცხადა - ”ევროპული და ამერიკული რეაქცია ”რუსთავი-2”-ის მიჭირხვნის პრიმიტიულ მცდელობაზე კმაყოფილების მომგრველიც არის და გულის გასახეთქიც”. ბატონი ვახტანგ ძაბირაძე ამ საქმეს ”მედიის ხელში ჩაგდების” მცდელობას უკავშირებს. თქვენ როგორ შეაფასებდით ”რუსთავი-2”-ის ირგვლივ განვითარებულ მოვლენებს?
- ჩემთვის უპირველესი ამოსავალი არის საზოგადოების თავისუფლება - მიიღოს ინფორმაცია. ამ უფლების განხორციელებას ემსახურება ნებისმიერი მედიასაშუალება. თუ წარმოვიდგენთ ”რუსთავი 2”-ის რეიტინგსა და მისი აუდიტორიის რაოდენობას, ჩემთვის გასაგებია, რომ ეს საკითხი მნიშვნელოვანია არა მარტო მთელი ქვეყნისთვის.
ჩვენს მოსამართლეებს არ აქვთ აზროვნების ის სტანდარტი, რაც სტრასბურგის სასამართლოშია. ისინი ფაქტებს არ განიხილავენ იმ რაკურსით, რა რაკურსითაც ეს ჩანს ევროპული სასამართლოს თვალთახედვით

შესაძლოა, ”რუსთავი-2”ის საქმე იყოს ძალიან კარგი ტესტი ჩვენი სახელმწიფოს დემოკრატიულობის ხარისხის განსასაზღვრად. ამ საქმეზე საბოლოო სიტყვას ევროპული სასამართლო იტყვის.
- თქვენ არაერთხელ საკმაოდ კრიტიკული მოსაზრებები გამოგითქვამთ ჩვენი სასამართლო სისტემის მისამართით. გასაგებია, რომ ჯერ არ ვიცით თუ რა გადაწყვეტილებას გამოიტანს საბოლოოდ სტრასბურგის სასამართლო, მაგრამ ის, რაც უკვე მოხდა დიდი პალატის განაჩენთან დაკავშირებით, ან საერთოდ რა პროცესებია ამ სისტემაში, - თქვენ ისევ კრიტიკული ხართ ამ საკითხში თუ რაიმე ცვლილებებია მომხდარი როგორც სასამართლო სისტემაში, ისე მის მიმართ თქვენს დამოკიდებულებაში?
- სამწუხაროდ, ჩემი დამოკიდებულება და მოსაზრება მართლმსაჯულების სისტემის მიმართ არ შეცვლილა. მეტიც, იგი კიდევ უფრო გამყარდა ამ კონკრეტული ფაქტის შემდეგ. ვფიქრობ რომ, ძალიან ცუდია, როდესაც ჩვენი მართლმსაჯულების სისტემის ყველაზე მაღალი და ყველაზე მრავალრიცხოვანი კოლეგიური ორგანოს გადაწყვეტილებაზე სტრასბურგიდან ამ გადაწყვეტილების მყისიერად შეჩერების გადაწყვეტილება მოდის. ვგულისხმობ უზენაესი სასამართლოს დიდ პალატას, რომელიც 9 მოსამართლისგან შედგება. ჩვენ ამაზე მაღალი და მრავალრიცხოვანი მოსამართლეთა კოლეგია არ გაგვაჩნია.
სიტუაცია რომ შევარბილოთ და შეფასებებში მთლად მკვახე არ ვიყოთ, შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ ჩვენს მოსამართლეებს არ აქვთ აზროვნების ის სტანდარტი, რაც სტრასბურგის სასამართლოშია. ისინი ფაქტებს არ განიხილავენ იმ რაკურსით, რა რაკურსითაც ეს ჩანს ევროპული სასამართლოს თვალთახედვით. ანუ, ისინი ფუნდამენტური თავისუფლების კუთხით განიხილავენ საქმეს, მაშინ როცა ჩვენი მოსამართლეებისთვის, თუ პოლიტიკურ ზეწოლასა და ინტერესს გამოვრიცხავთ ამ საქმიდან, რჩებოდა მხოლოდ საკუთრების უფლება, რა ფარგლებშიც ძალიან ვიწროდ განიხილავდნენ ამ საკითხს.
”რუსთავი-2”-ს საქმეზე მხოლოდ ქიბარ ხალვაშის საკუთრების უფლების აღდგენაზე საკითხის დასმა და ასე ვიწროდ განხილვა არ შეიძლებოდა.

თანაც ისე, რომ ჩემი ღმა რწმენით, აქიმიძისა და დვალის საკუთრების უფლებაც კი არ იყო ამ დავაში როგორც მხარე და როგორც საკითხი. რაც თავისთავად ამ გადაწყვეტილებას ხდიდა უსამართლოდ. შესაძლოა, დიდი პალატის გადაწყვეტილება ”რუსთავის-2”ის საქმეზე კანონიერების თვალსაზრისით კარგად იყოს დასაბუთებული საკუთრების კუთვნილება, მაგრამ იგი სამართლიანობის კუთხით ნამდვილად იყო სადავო.
- რა თქმა უნდა არც მე და არც მოქალაქეების უმრავლესობა ”რუსთავი-2”ის საქმეს დეტალურად არ ვიცნობთ, მაგრამ ფაქტია, რომ ”რუსთავი 2” 23 წელია ეთერში. როცა პატარკაციშვილებს ”იმედი” წაართვეს, მაშინ ამბობდნენ, რომ ამ ტელეკომპანიის ქონება 150 მილიონი დოლარის ღირებულების იყო. თუ გავითვალისწინებთ იმას, რომ ”რუსთავი 2”-ის ქონება ”იმედზე” მეტი უნდა იყოს - ვთქვათ, 200 მილიონი დოლარი, თუ დავუშვებთ, რომ ხალვაში ამ ტელეკომპანიის მფლობელი ორი წელი იყო, ძნელი წარმოსადგენია, რომ მას ამ პერიოდში დიდი რაოდენობის ფინანსები ჩაედო. ასეთ ვითარებაში აბსურდულად და არაადეკვატურად გამოიყურება სასამართლოს გადაწყვეტილება რომ ”რუსთავი-2”ის 60%-ის მფლობელი სწორედ ხალვაშია?
- თქვენ ახლა ძალიან საინტერესო რაკურსით შეეხეთ ამ საკითხს. მე ამაზე არ მიფიქრია, მაგრამ უსამართლობის განცდის და პოლიტიკური ელემენტის გარეშე რომ განვიხილოთ საკითხი ის, რომ ”რუსთავი 2”-ზე ფინანსების ასეთი რაოდენობის კონცენტრაცია მოხდა და საგადასახადო და ფინანსური ინსტიტუტები ამ საკითხს არ სწავლობდნენ და არ არკვევდნენ, ესეც ხომ საკმაოდ საეჭვოა.
ყველა პოლიტიკური ელემენტი რომ გამოვრიცხოთ, როდესაც სახელმწიფო არ ინტერესდება მის ქვეყანაში მოქმედი ასეთი მსხვილი კორპორაციის შემოსავლებით და ფინანსებით, ეს უბრალოდ გაუგებარია. გარდა ამისა, ჩვენ ვიცით, რომ ”რუსთავი 2”-ს ეპატია, თუ არ ვცდები, სამი ათეული მილიონი ლარის საგადასახადო დავალიანება. ეს იყო მედიაში საჯაროდ გაცხადებული და ამის დოკუმენტები დაიდო და ეს არ იყო საიდუმლო ინფორმაცია.
ასეთ ვითარებაში, რა თქმა უნდა, იგულისხმება, რომ მედიაკორპორაცია ამას ახერხებს იმით, რომ ხელისუფლებასთან ძალიან მჭიდრო თანამშრომლობისა და გარიგების ვითარებაში მოქმედებს. ამიტომ, ყველა სხვა გარემოებებსაც რომ თავი დავანებოთ, ესეც თავისთავად უდავო ფაქტია, ვინაიდან ციფრები თავად მეტყველებენ.
თან არ უნდა დაგვავიწყდეს თუ როგორ გახდა ქიბარ ხალვაში ამ მედიის მესაკუთრე. მე ზუსტად ვიცი ეს ისტორია - როცა ის მივიდა ”რუსთავი-2”-ის შენობაში, მას არავინ იცნობდა და არ შეუშვეს.
პრეზიდენტის უფლებამოსილების შეზღუდვა გამართლებული იქნებოდა თუ მის საპირწონედ მივიღებთ ხელისუფლების შტოებს შორის დაბალანსებასა და უფლებების გადანაწილებას

ახლა, როცა ასეთ ადამიანს ქონების საკუთრების დარღვევის საკითხზე სასამართლო უდასტურებს, რომ მას დაურღვიეს ქონებრივი უფლება და მისი უფლება სასამართლოს წესით უნდა აღდგეს, რა თქმა უნდა, წარმოიშობა კითხვები. თუნდაც იმიტომ, რომ ”რუსთავი 2”-ის საქმეზე მხოლოდ ქიბარ ხალვაშის საკუთრების უფლების აღდგენაზე საკითხის დასმა და ასე ვიწროდ განხილვა არ შეიძლებოდა. ის ცოტა უფრო ფართო კონტექსტში უნდა იყოს განხილული თუნდაც ფინანსური თვალსაზრისით.
- საკონსტიტუციო კომისიის საქმიანობა ხმაურიანი განხილვების ფონზე მიმდინარეობს. ხმაური ამას წინათ გამოიწვია პრეზიდენტის უფლებაბოსილებების შეზღუდვის თემამ. თქვენ როგორ შეაფასებდით დაჩქარებულ რეჟიმში საკონსტიტუციო კომისიის მუშაობას საკმაოდ მწვავე და საკამათო თემებზე?
- საერთოდ, ისეთ საკითხებს, როგორიცაა კონსტიტუციის ცვლილებები და საკონსტიტუციო მოდელის სრულყოფაზე მუშაობა, სიჩქარე არ უყვარს. ამიტომ, ამ საკითხებზე მუშაობისას სიჩქარე არ შეიძლება პოზიტიურად შეფასდეს. მე მგონი, კომისიაც და ხელისუფლებაში მყოფი პოლიტიკური ძალაც, როგორც კი შევიდა ამ პროცესში მიხვდა, რომ ოთხ თვეში ეს საქმე ვერ მოესწრება და არ იქნება სრულყოფილი.
ამიტომ, ხელისუფლებამ საკუთარი თავი და სახელმწიფო სტრესულ მდგომარეობაში თავად ჩააყენა. ეს გავლენას ახდენს კომისიის მუშაობაზე. ჩემი აზრით, საკონსტიტუციო თემებზე შიგადაშიგ უცნაური გამონათებები თუ გამონათქვამები, ამას ადასტურებს.
მცდელობა რომ პრეზიდენტის ინსტიტუტი შეიზღუდოს და მისი უფლებამოსილება შეიკვეცოს, გამართლებული იქნებოდა თუ მის საპირწონედ მივიღებდით ხელისუფლების შტოებს შორის დაბალანსებას, უფლებების გადანაწილებას და არა იმას, რომ ეს ცვლილებები ძალაუფლების კონცენტრაციის ერთი ადგილიდან მეორეზე გადანაცვლებას ემსახურება, - ის, რა თქმა უნდა, გამართული არ არის.
როდესაც პრეზიდენტს მთელი მოსახლეობა ირჩევს და მას აქვს ძალიან შეზღუდული უფლებამოსილება, ეს უკვე ანომალიაა და თავისთავად წარმოშობს კრიზისის საფუძველს

თუ გვინდა, რომ სასწორის ორივე თეფში გაწონასწორდეს, ორივე მხარეს თანაბარი ტვირთი უნდა დაიდოს. თუ ერთ მხარეს დადებ ძალიან დიდ ტვირთს, მეორე, რა თქმა უნდა, არ იქნება იმავე მდგომარეობაში. ჩვენთან ეს პრინციპი ისედაც დარღვეული იყო და ახლა იმის ნაცვლად, რომ მუშაობა მიდიოდეს ხელისუფლების შტოთა შორის ბალანსის კიდევ უფრო დაბალანსებასა და გასწორებაზე, ვფიქრომ რომ ახლა ამის საწინააღმდეგო პროცესი მიდის. ეს ვერ ჩაივლის უმტკივნეულოდ თავად პროცესის მიმდინარეობისას და რა თქმა უნდა, როდესაც მისი შესრულება დაიწყება, მაშინაც არ მოიტანს იმ შედეგს, რომელიც გამოცხადებულია.
- უკვე ნათლა ჩანს, რომ კონსტიტუციის ახალ რედაქციაში პრეზიდენტის უფლებები იმდენად შეზღუდული იქნება, აბსოლუტურად გაუგებარია - თუ ასეთი პრეზიდენტის ინსტიტუტი გვინდა, რაღა საჭიროა პირდაპირი წესით მისი არჩევა?
- როდესაც პრეზიდენტს მთელი მოსახლეობა ირჩევს და მას აქვს ძალიან შეზღუდული უფლებამოსილება, ეს უკვე წარმოშობს ანომალიას, რომელიც თავისთავად წარმოშობს კრიზისის საფუძველს. კონსტიტუცია უნდა ემსახურებოდეს საზოგადოების და სახელმწიფოს ისეთ მოწყობას, კრიზისი რომ მოხდება, მისი განეიტრალება და გადალახვა იყოს ადვილი.
პრეზიდენტი, რომელიც ძალიან შეკვეცილია, მაგრამ რომელმაც ძალიან კარგად იცის, რომ ის მოვიდა ამომრჩეველთა ნახევარზე მეტის მხარდაჭერით. თუ მან გადაწყვიტა, თავის სასარგებლოდ ვითარების გამოყენება, მას შეუძლია დიდი არევ-დარევა შეიტანოს ქვეყნის ცხოვრებაში. კონსტიტუციაში ამ ტიპის ბომბის ჩადება არ ვარგა და არ გამოადგება საქმეს.
- ანუ, თქვენ თვლით რომ პრეზიდენტის პირდაპირი წესით არჩევა საჭირო არ არის?
- რა თქმა უნდა! მე მეტი დემოკრატიის მომხრე ვარ. ჩემთვის მეტი დემოკრატიაა, როდესაც საყოველთაო და პირდაპირი არჩევის გზით ხდება ასეთი მაღალი თანამდებობის პირის არჩევა. მაგრამ, როდესაც ამ ადამიანს აძლევ შესაძლებლობას წინასაარჩევნო კამპანიის პერიოდში მოიაროს მთელი ქვეყანა, შეხვდეს მთელი ქვეყნის მოსახლეობას, ის უკვე თავისთავად ხდება ისეთი ლიდერი, რომელსაც კონსტიტუციით თუ არტახებს და მარწუხებს შემოახვევ, იგი მას იოლად გაწყვიტავს და მათ იოლად დააღწევს თავს. ამგვარი ვითარების შექმნა თავისთავად საშიშია ქვეყნისთვის. ???
არ შეიძლება პრეზიდენტი იყოს პირი, რომელიც მთელი ქვეყნისთვის მისაღებია, მაგრამ მას არ ჰქონდეს შესაბამისი უფლებამოსილებები. მაგალითად, მე ისიც ძალიან არ მომწონს, როცა ამბობენ რომ პრეზიდენტს არ უნდა ჰქონდეს უზენაესი სასამართლოს წევრების დასახელების უფლება. არსებობს სხვა მექანიზმები, როდესაც შესაძლოა ეს უფლება პირდაპირ არ ჩამოართვა, მაგრამ კონსულტაციები, თანამშრომლობა ისეთი იყოს პოლიტიკურ წრეებს შორის, რომ ასეთი წარდგენები თუნდაც უზენაესი თავმჯდომარისა და მოსამართლეებისა, არ იყოს შოკისმომრგვრელი სხვა პოლიტიკური ძალებისთვის, რაც ხდება მარგველაშვილის პრეზიდენტობის დროს.
- პრეზიდენტის მრჩეველმა გიორგი აბაშიშვილმა განაცხადა, რომ პრეზიდენტი პარლამენტის თავმჯდომარეს, რომელიც საკონსტიტუციო კომისიის თავმჯდომარეა და საკონსტიტუციო კომისიის სხვა წევრებს 10 მარტს პრეზიდენტის სასახლეში ელოდება. იმის გათვალიწინებით, რომ უკანასკნელ დღეებში სპიკერ ირაკლი კობახიძესა და პრეზიდენტის ადმინისტრაციის წარმომადგენლებს შორის სიტყვიერ შეხლა-შემოხლას არა ერთხელ ჰქონდა ადგილი, თუ ეს შეხვედრა არ შედგა, ეს რისი ნიშანი შეიძლება იყოს?
- ეს იქნება ძალიან ცუდი ნიშანი, რომ პოლიტიკური ისტებლიშმენტი ერთმანეთთან არ თანამშრომლობს. უფრო მეტიც, არ ლაპარაკობს და ერთი მაგიდის გარშემო დასხდომაც კი არ უნდათ. ეს უნდა იყოს მათი ამომრჩევლისათვის ძალიან დიდი აღშფოთების საგანი და საფუძველი.
ჩვენ იმიტომ ავირჩიეთ ეს ხალხი და ვუხდით ხელფასს, რომ მათ კეთილი უნდა ინებონ და ერთმანეთს შეხვდნენ, რაც შეიძლება სრულყოფილად გაუცვალონ ერთმანეთს მოსაზრებები, არგუმენტები და შეჯერდნენ. ხელის გადაგრეხის წესით მიღებული გადაწყვეტილებები ვფიქრობ, საზოგადოებას არ აწყობს. ჩვენ ვართ ის ხალხი, ვინც მათ ძალაუფლება დროებით მისცა და ჩააბარა.
ამიტომ, ძალიან ვთხოვ ყველას არ დაავიწყდეთ, რომ მათი უფლებამოსილებები და ამბიციები არის დროებითი და მოვა დრო, როდესაც ჩვენ მათ გავახსენებთ, რომ მათ ერთმანეთთან ლაპარაკი არ უნდათ. როდესაც პოლიტიკაში მოდიან ადამიანები, რომლებსაც გუშინდელ გუნდის წევრებთან ისეთ მნიშვნელოვან თემაზე საუბარი არ შეუძლიათ, როგორც კონსტიტუციაა, მათ არათუ მაღალ პოლიტიკურ თანამდებობაზე, უმდაბლეს საჯარო სამსახურშიც კი არაფერი ესაქმებათ.

კობა ბენდელიანი
”ინტერპრესნიუსი”


მასალის გამოყენების პირობები
სხვა სიახლეები