არქივი
«« ივლისი 2018 »»
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31
კურსი
კონვერტორი
USD
1 USD
2.4488
EUR
1 EUR
2.8700
RUB
100 RUB
3.9137
18-07-2018
ლია მუხაშავრია - თუ ხელისუფლება არ გააცნობიერებს, რომ იგი საკონსტიტუციო ცვლილებების მიღებას სააკაშვილის მსგავსად ცდილობს, მათაც იგივე დაემართებათ, რაც სააკაშვილს დაემართა
14:06 05-05-2017
ლია მუხაშავრია - თუ ხელისუფლება არ გააცნობიერებს, რომ იგი საკონსტიტუციო ცვლილებების მიღებას სააკაშვილის მსგავსად ცდილობს, მათაც იგივე დაემართებათ, რაც სააკაშვილს დაემართა საშინაო პოლიტიკის აქტუალურ თემებზე ”ინტერპრესნიუსი” უფლებადამცველს, არასამთავრობო ორგანიზაცია "ადამიანის უფლებათა პრიორიტეტის" აღმასრულებელ დირექტორ ლია მუხაშავრიას ესაუბრა.

- ქალბატონო ლია, სასამართლო სისტემაში არსებულ ვითარებაზე არაერთხელ გვისაუბრია, მაგრამ უკანასკნელ დღეებში თავად მოსამართლეთა მხრიდან საჯარო სივრცეში აქტიურობა იძლევა საბაბს ამ თემაზე კვლავ ვიმსჯელოთ. ჯერ იყო, მოსამართლეებმა კანონის გამკაცრება მოითხოვეს იმათ მიმართ, ვინც მათ შეურაცხყოფას მიაყენებს, შემდეგ გავრცელდა ცნობა, რომ იუსტიციის საბჭო უზენაესი სასამართლოს წევრად მოსამართლე ლევან მურუსიძეს უვადოდ აირჩევს. თქვენ როგორ შეაფასებდით მოსამართლეთა ინიციატივას მათი შეურაცხყოფისთვის კანონის გამკაცრების შესახებ და როგორ შეაფასებდით იმ პროცესებს, რაც მართლმსაჯულების სისტემაში ხდება და რამდენად საფუძვლიანია მტკიცება, რომ ხელისუფლება სასამართლო ხელისუფლებას სრულად აკონტროლებს?
- ის პროცესები, რომლებიც სასამართლო სისტემაში ხდება, თვალნათლივ გვიდასტურებს, რომ ჩვენს ქვეყანაში მართლმსაჯულების რეფორმა არ განხორციელებულა. ან, უფრო სწორად, ვერ განხორციელდა. ამაზე ხელისუფლებას პოლიტიკური ნება არ ჰქონია.
როდესაც მოსამართლეები შეურაცხყოფისაგან დაცვის მიზნით კანონმდებელს კანონის გამკაცრებას სთხოვენ, ეს ცალსახად მიუთითებს იმაზე, რომ ამ მოსამართლეების მიმართ არ არსებობს საზოგადოების ნდობა, საზოგადოების პატივისცემა და ეს მათ იციან. ისინი თავის დაცვას ხომ ამერიკელი კონგრესმენებისა და ევროპარლამენტარებისგან არ ითხოვენ? ისინი ითხოვენ საკუთარი მოსახლეობის კრიტიკისაგან დაცვას. განსაკუთრებით საყურადღებოა, რომ მოსამართლეები ცდილობენ დაცვის იმუნიტეტის მოპოვებას და ჯავშანჟილეტებით შეიმოსონ იმ ვითარებაში, როცა სამისდღემჩიოდ არიან შემოსილი მოსამართლის მანტიით
როდესაც მოსამართლეები შეურაცხყოფისაგან დაცვის მიზნით კანონმდებელს კანონის გამკაცრებას სთხოვენ, ცალსახად მიუთითებს იმაზე, რომ ამ მოსამართლეების მიმართ არ არსებობს საზოგადოების ნდობა, საზოგადოების პატივისცემა და ეს მათ იციან

კარგად მესმის, რომ ყველა მოსამართლეს პატრიარქის მსგავსი რეპუტაცია ვერ ექნება, მაგრამ მათ თავად რომ უნდა ჰქონდეთ დაახლოებით ამგვარი რეპუტაცია და საზოგადოებისგან ნდობა და პატივისცემა, ფაქტია. ამას კი თავისი საქმიანობით მოპოვება რომ სჭირდება, ეს ჩვენს მოსამართლეებს თავადაც უნდა ესმოდეთ. ამიტომაც ხშირად ვიმეორებ - მოსამართლეებად უნდა განმწესდნენ ისეთი ადამიანები, რომლებიც მაღალი ზნეობრივი სტანდარტებით გამოირჩევიან. ასეთ ადამიანებს არც შეურაცხყოფის და არც მედიის კრიტიკის არასოდეს არ შეეშინდებათ.
საერთაშორისო საზოგადოება ფიქრობდა, რომ ჩვენთან წარმატებული სასამართლო რეფორმა გატარდა, ისინი ადგილობრივების კრიტიკას არაობიექტურად აღიქვამდნენ. ახლა, მგონი, ისინიც დაინახავენ, რომ ჩვენ არ ვტყუოდით და ჩვენ სწორად ვაკრიტიკებდით ხელისუფლებას, როდესაც ისინი ამ სფეროში ჩვენში პოზიტიურ ძვრებსა და ნაბიჯებს ხედავდნენ.
ყველაზე ცუდი და ყველაზე საშიში ამ პროცესში არის ის, რომ ამ ტიპის პროცესებს ჩვენს სასამართლოში თავში უდგას ლევან მურუსიძე. გავიხსენოთ, როგორ აირჩიეს ლევან მურუსიძე. მან გააკეთა აშკარად უკანონო დაპირება არჩევნების წინ და მოსამართლეებს კონფერენციაზე უთხრა - თუ მე ამირჩევთ, მე პირობას გაძლევთ, რომ არც ერთის მიმართ არ აღიძვრება სადისციპლინო საქმე. უნდა ითქვას, რომ მურუსიძე თავის პირობას ასრულებს. ამიტომ, ვიდრე ეს კაცი ამ თანამდებობას იკავებს, სადისციპლინო საქმეები არ აღიძვრება, მან გაიმყარა პოზიციები და იგი ”იცავს” მოსამართლეთა კორპუსს.
- გასაგებია. რას იტყოდით კითხვის მეორე ნაწილზე - რამდენად საფუძვლიანია მტკიცება, რომ ხელისუფლება სასამართლო ხელისუფლებას სრულად აკონტროლებს?
- ჩემი აზრით, აქ იმდენად კონტროლის მექანიზმი არ არის, რამდენადაც თვითცენზურის და თვითკონტროლის მექანიზმი. ძალიან ბევრი მოსამართლე გვყავს ისეთი, რომლებსაც 2012 წლის 1 ოქტომბრის არჩევნების მეორე დღესვე ეშინოდა დაჭერის, განსაკუთრებით მაშინ, როცა პარლამენტმა 100-ზე მეტი ადამიანი გამოაცხადა პოლიტპატიმრად. ფაქტია, რომ არცერთ მათგანს პასუხი არ მოეთხოვა.
მოსამართლეები, რომლებსაც დანაშაული აქვთ ჩადენილი, თავისთავად არიან ”საჭირო” ადამიანები ხელისუფლებისთვის. მათ შორის, საარჩევნო დავებში, ასევე სრულიად პოლიტიკური ელფერის მქონე საქმეებში და ამას ვხედავთ კიდეც

როდესაც ეს მოსამართლეები ხელახლა გამწესდნენ მოსამართლეებად, მათ შორის მურუსიძეც, ახლა ეს მოსამართლეები უკვე ძალიან აგრესიულები და ძალიან საშიშები არიან იმიტომ, რომ ისინი ხელისუფლების ნებისმიერ დაკვეთას შეასრულებენ. მათ ძალიან კარგად ესმით, რომ მათ წინააღმდეგ ნებისმიერ დროს შეიძლება აღიძრას საქმე მათ მიერ ჩადენილ დანაშაულზე, ვინაიდან მათ დანაშაულებს ხანდაზმულობის ვადა არ გასვლია და მათ შესაძლოა პასუხი მოეთხოვოთ.
მოსამართლეები, რომლებსაც დანაშაული აქვთ ჩადენილი, თავისთავად არიან ”საჭირო” ადამიანები ხელისუფლებისთვის. მათ შორის, საარჩევნო დავებში, ასევე სრულიად პოლიტიკური ელფერის მქონე საქმეებში და ამას ვხედავთ კიდეც.
- ჩვენ გვახსოვს გირგვლიანის საქმესთან დაკავშირებით, რომლის მოსამართლეც ლევან მურუსიძე იყო, სტრასბურგის სასამართლოს დასკვნები. რადგან მურუსიძის თემა აქტუალურია, კითხვას ასე დავსვამდი - როგორ მოიქცეოდა რომელიმე ევროპული ქვეყნის მართლმსაჯულების სისტემა იმ მოსამართლის მიმართ, რომელმაც გირგვლიანის საქმესთან დაკავშირებით საკმაოზე ბევრად მეტი შეცდომა უპრინციპობისა თუ ხელისუფლების ზეწოლის გამო დაუშვა? თქვენი აზრით, ”ქართული ოცნების” ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ რატომ გახდა მისაღები იმაზე საუბარი, რომ მოსამართლე ლევან მურუსიძე სააკაშვილის მმართველობის დროს სხვაგვარ განაჩენს ვერ გამოიტანდა?
- როდესაც მოსამართლე ამას ღიად აცხადებს, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის თავის დროზე მოსამართლე არ იყო. თუ მას დღესაც მანტია აქვს მოსხმული, დღესაც არ არის მოსამართლე. მოსამართლეები, რომლებსაც დანაშაული აქვთ ჩადენილი, ყველაზე მინიმუმ, სამსახურიდან
უნდა წასულიყვნენ, თანამდებობა უნდა დაეტოვებინათ, მაგრამ ეს არ მოხდა. თანამდებობაზე მათი დატოვება და შენარჩუნება, ახალი ხელისუფლების პოლიტიკური ნების აშკარა გამოხატულება იყო. ხელისუფლებას ისინი სჭირდება და მათთან მიმართებაში მოქმედებს პრინციპით - რა იცი რა ხდება და ისინი საჭირო როდის აღმოჩდებიან და გამოგვადგებიან.
მოსამართლეები, რომლებსაც დანაშაული აქვთ ჩადენილი, ყველაზე მინიმუმ, სამსახურიდან უნდა წასულიყვნენ, მაგრამ ეს არ მოხდა... ხელისუფლება მათთან მიმართებაში მოქმედებს პრინციპით - რა იცი რა ხდება და ისინი საჭირო როდის აღმოჩდებიან და გამოგვადგებიან

- ვიდრე ჩვენ საკონსტიტუციო თემებს შევეხებოდეთ, შიდა პოლიტიკის სხვა პრობლემებზე უნდა გკითხოთ. ამ თემებზე საუბრისას ბატონმა ვახტანგ ძაბირაძემ ”ინტერპრესნიუსს” განუცხადა - ”დროა, ხელისუფლებამ უფრო მეტი ყურადღება დაუთმოს საზოგადოებაში მიმდინარე პროცესებს და უფრო მომთხოვნი იყოს საკუთარი თავის მიმართ, სანამ პროტესტი ქუჩაში გადავა და პერმანენტულ ხასიათს მიიღებს”. თქვენი აზრით, რა საკითხებში ვერაა ხელისუფლება საკუთარი თავის მიმართ მეტად კრიტიკული? თუ მართლაც არსებობს საზოგადოებრივი პროტესტის ქუჩაში გადასვლის ალბათობა, რა საკითხების აქტუალობამ შეიძლება გამოიყვანოს ხალხი ქუჩაში?
- როდესაც 2004 წლის თებერვლში სააკაშვილმა საკონსტიტუციო ცვლილებები მიიღო და თავის თავზე მოირგო კონსტიტუცია, მაშინ ძალიან ცოტას ესმოდა თუ რა საშიშროებას უქადდა ეს სახელმწიფოს და თავად ხელისუფლებას. ის აღვირახსნილობა, რომელიც სააკაშვილის რეჟიმს დაემართა, პირდაპირაა მიზეზობრივ კავშირში 2004 წლის საკონსტიტუციო ცვლილებებთან.
ახლა ვხედავთ იგივე მოქმედებათა სცენარს ხელისუფლების მხრიდან. თუ ხელისუფლება არ გაიაზრებს და არ გააცნობიერებს, რომ იგი საკონსტიტუციო ცვლილებების მიღებას სააკაშვილის მსგავსად ცდილობს, საზოგადოების მათდამი დამოკიდებულების თვალსაზრისით, მათაც იგივე დაემართებათ, რაც სააკაშვილს დაემართა.
როდესაც მთელი პოლიტიკური სპექტრი გეუბნება, კონსტიტუციაში ასეთი ცვლილებები არ უნდა შეიტანოო, განსაკუთრებით საარჩევნო სისტემასთან დაკავშირებით, შენ კი ჯიუტად მაინც შენსას მიერეკები, ეს მოიტანს იმას, რომ თუნდაც საზოგადოებრივი პროტესტის ტალღა ისეთი არ იყოს, როგორიც 2007 წელს და შემდგომ წლებში იყო, ეს იმის ნიშანი იქნება რომ ხელისუფლება საზოგადოებას არანაირ ანგარიშს არ უწევს. ამას აუცილებლად მოჰყვება შემდეგ არჩევნებზე მათი სრული დამარცხება. ვფიქრობ, რომ სწორედ ასე მოხდება ნაწილობრივ წლევანდელ ადგილობრივ არჩევნებზე.
- მმართველ გუნდს პარლამენტში ჰყავს საკონსტიტუციო უმრავლესობა და მათ მათ მიერვე შემუშავებული საკონსტიტუციო ცვლილებების მიღება უპრობლემოდ შეუძლიათ. თუ ასე მოხდა, თქვენი აზრით, რამდენად საფუძვლიანია მტკიცება, რომ წარმოდგენილი სახით საკონსტიტუციო ცვლილებების მიღების შემთხვევაში მმართველი გუნდი ”ხელისუფლების ცინიკურ უზურპაციას” მოახდენს?
- ამის უდავო დადასტურებაა საკონსტიტუციო ცვლილებების ის პროექტი, რომელიც მიღებულია. მაგალითად, საკონსტიტუციო კომისიამ ყველაზე მტკივნეულ და საჭირბოროტო საკითხებს გვერდი აუარა. ასეთი საკითხებია - ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობის საკითხი, რომელიც ძალიან მტკივნეულია და ამდენი წელი გაიჭიმა. ჩემი აზრით, ეს ყველაზე მეტად ავლენს იმას, რომ ხელისუფლებას საკუთარი ინტერესებისა და მოთხოვნების დაკმაყოფილება აინტერესებს ამ ცვლილებებით და არა ქვეყნის და სახელმწიფოს წინაშე მდგარი ამოცანები.
- მმართველი გუნდი საკონსტიტუციო ცვლილებების საყოველთაო-სახალხო განხილვას იწყებს. ანალოგიურ პროცესშია ჩართული პრეზიდენტი მარგველაშვილიც. პრეზიდენტმა მიიღო მმართველი გუნდის შეთავაზება ხელისუფლებასთან ერთად მიეღო მონაწილეობა
საერთო-სახალხო განხილვაში. ვითარებაში, როცა მხარეებს დიამეტრალურად განსხვავებული მოსაზრებები აქვთ საკონსტიტუციო ცვლილებების საკითხებზე, სავარაუდოდ, რა შედეგით დასრულდება საკონსტიტუციო ცვლილებების საყოველთაო-სახალხო განხილვა?

- პრეზიდენტმა ეს წინადადება მიიღო. შესაძლოა, პრეზიდენტმა ჩათვალა, რომ თუ საზოგადოებას არ ეყოფა არგუმენტი და დასაბუთების უნარი, რომ შეეწინააღმდეგოს ხელისუფლებას საერთო-სახალხო განხილვისას, საზოგადოებისა და ხელისუფლების დიალოგში იგი აქტიურად მიიღებს მონაწილეობას.
საზოგადოებას ექნება ორი განსხვავებული პოზიციის მოსმენის საშუალება და იქვე შეეძლება გამოხატოს პოზიცია, თუ რომელს უჭერს მხარს. ვფიქრობ, რომ ეს არის დემოკრატია, ამას ჰქვია განხილვა და არა ის, როცა შეკრებდნენ ადამიანებს, რომლებიც ტაშით ასრულებდნენ შეხვედრას და ეუბნებოდნენ ხელისუფლებას, რომ ძალიან კარგი საკონსტიტუციო ცვლილებები მოამზადა.
არ ვფიქრობ, რომ გამართლებული იქნებოდა საკონსტიტუციო ცვლილებების საკითხზე რეფერენდუმის ჩატარება

- მმართველი გუნდის წინადადების მიღებით პრეზიდენტმა მართლად არ დაუდო საფუძველი ე.წ. პარალელური პროცესების ინიციირებას, მაგრამ, თქვენი აზრით, ვინაიდან საკონსტიტუციო ცვლილებებზე პოლიტიკური ძალები ვერ თანხმდებიან, არის თუ არა შექმნილ სიტუაციაში საუკეთესო გამოსავალი ამ საკითხებზე რეფერენდუმის ჩატარება?
- რეფერნდუმი ძალიან გართულებული პროცედურაა. ჩვენი კონსტიტუციით, საკითხის დასმა, მისი ინიცირება, შემდეგ მისი რეგისტრირება და რეფერენდუმის საკითხად ქცევა, საკმაო დროსა და დიდ რესურსს მოითხოვს.
ამიტომ, მე არ ვფიქრობ, რომ გამართლებული იქნებოდა საკონსტიტუციო ცვლილებების საკითხზე რეფერენდუმის ჩატარება. იმიტომ, რომ რეფერენდუმზე უნდა დაისვას ერთი მარტივი კითხვა ორი მარტივი პასუხით. ჩვენ კი გვაქვს საკონსტიტუციო ცვლილებების მთელი პაკეტი, რომელიც, ჩემი აზრით, რეფერენდუმის ფორმატში მაინცდამაინც ვერ ჩაჯდება და რეფერენდუმის მიზანს ვერ განახორციელებს.
- ვინაიდან საკონსტიტუციო ცვლილებებთან დაკავშირებით ოპონენტები ძირითადად ორ საკითხზე - პრეზიდენტის არჩევის წესზე და საარჩევნო სისტემის საკითხზე, კერძოდ, გამარჯვებული პარტიის მიერ გადაუნაწილებელი ხმების წაღებაზე დავობენ, სწორედ ამ საკითხებზე მინდა გკითხოთ. თქვენ როგორ შეაფასებდით ორივე ამ საკითხში მმართველი გუნდის მიერ წარმოდგენილ რედაქციებს?
- მკვეთრად უარყოფითად ვუყურებ საკონსტიტუციო ცვლილებების ამ სადავო საკითხებზე ხელისუფლების მიერ წარმოდგენილ პროექტს. თუკი გვაქვს პრეზიდენტის არჩევის ტრადიცია, ახლად ფეხადგმული დემოკრატიის ქვეყნებში ასეთი რამ ძალიან ძვირფასი უნდა იყოს, უნდა გავუფრთხილდეთ მას და არ უნდა შევცვალოთ ნაკლებად დემოკრატიული წესით.
რაც შეეხება საარჩევნო სისტემას. პარლამენტში უმრავლესობა და უმცირესობა ამ თემაზე კამათისას მუსოლინის ახსენებს. დღევანდელმა ოპოზიციამ მოიტანა ეს ე.წ. მუსოლინის სისტემა დღემდე, ხოლო დღევანდელი ხელისუფლება ცდილობს, რომ გადაუნაწილებელი ხმები მაქსიმალურად თავად მიითვისოს. ამას ისე აკეთებენ, რომ ჩვენ, ამომრჩეველს არავინ არაფერს არ გვეკითხება. არადა, ჩვენს ხმებსა და არჩევანზეა საუბარი.
თუკი გვაქვს პრეზიდენტის არჩევის ტრადიცია, ახლად ფეხადგმული დემოკრატიის ქვეყნებში ასეთი რამ ძალიან ძვირფასი უნდა იყოს, უნდა გავუფრთხილდეთ მას და არ უნდა შევცვალოთ ნაკლებად დემოკრატიული წესით

ჩვენმა საზოგადოებამ იცის არჩევნების მექანიზმის მნიშვნელობა და ამას ასე იოლად არ დაუთმობს ხელისუფლებას, რომელიც თვითნებურად ცდილობს მისთვის სასურველი შედეგის მიღებას. ვფიქრობ, რომ ეს იქნება საკვანძო საკითხი, რომელმაც შეიძლება საპროტესტო ტალღაც გამოიწვიოს.
- კონსტიტუციონალისტი ვახტანგ ძაბირაძე მიიჩნევს - ”ქვეყნის უმთავრესი პრობლემა, რომელიც კონსტიტუციურად უნდა მოგვარდეს, “ერთ ხელში“ ძალაუფლების ზედმეტი კონცენტრაციაა, რაც ქმნის ერთპარტიული მმართველობის წინაპირობას”. როგორც მივხდი, თქვენ ეთანხმებით ამ მოსაზრებას. თქვენი ნება რომ იყოს, კონსენსუსის სახით რა კორექტივებს შეიტანდით მმართველი გუნდის მიერ წარმოდგენილ საკონსტიტუციო ცვლილებების იმ სადავო საკითხებში, რაზეც მმართველი გუნდი და ოპოზიცია ვერ თანხმდება?
- რა თქმა უნდა, დავტოვებდი პრეზიდენტის პირდაპირი წესით არჩევის წესს. გაუნაწილებელი ხმების საკითხს შევცვლიდი იმგვარად, რომ დაიწევდა საარჩევნო ბარიერი. ვფიქრობ, რომ საარჩევნო ბარიერის დაწევა 3%-მდე კარგი იქნებოდა. მეტიც, - თუ მას 2%-მდე დავწევდით ეს კიდევ უფრო უკეთეს შედეგს მოიტანდა იმ თვალსაზრისით, რომ მეტი პოლიტიკური წარმომადგენლობა გვექნებოდა პარლამენტში და ორპარტიული სისტემა, რაც ჩამოყალიბებულია, წარსულს ჩაბარდებოდა. შედეგად, გვექნებოდა მეტი დემოკრატია.
მეტი დემოკრატია არის მეტი არჩევანის გაკეთების შესაძლებლობა, რასაც, ხელისუფლების მიერ წარმოდგენილი საკონსტიტუციო ცვლილებების პროექტი აშკარად ზღუდავს

მეტი დემოკრატია არის მეტი არჩევანის გაკეთების შესაძლებლობა, რასაც, ხელისუფლების მიერ წარმოდგენილი საკონსტიტუციო ცვლილებების პროექტი აშკარად ზღუდავს.
- მიუხედავად იმისა, რომ მმართველი გუნდი პროპორციულ საარჩევნო სისტემას ემხრობა, მმართველი გუნდიდან არაერთმა მაჟორიტარმა დეპუტატმა გამოთქვა პროტესტი ახალი კონსტიტუციით მაჟორიტარული სისტემის გაუქმებასთან დაკავშირებით. ”ჯიპას” პროფესორი ბაკურ კვაშილავა მიიჩნევს - ”სახელმწიფოებრიობისა და დემოკრატიის ჩამოყალიბების ეტაპზე მყოფი ქვეყნისთვის პროპორციულ საარჩევნო სისტემას ალტერნატივა არა აქვს”. თქვენი ნება რომ იყოს, ამ საკითხზე რა გადაწყვეტილებას მიიღებდით?
- მეც ვემხრობი იმას, რომ მაჟორიტარული სისტემა გასაუქმებელია, მაგრამ პროპორციული არჩევის წესი უნდა ემყარებოდეს რეგიონული მოწყობის წესს. ლანჩხუთში, სადაც მე დღეს ვარ, ძალიან ცუდი იქნება პარტიულ სიას ვაძლევდე ხმას ვითარებაში, როცა ასარჩევ ადამიანებს შესაძლოა ვერც ვერასოდეს შევხვდე მათი პოლიტიკური საქმიანობიდან გამომდინარე.
როდესაც პროპორციული სისტემა რეგიონულ პრინციპს დაეფუძნება, მაშინ გაცილებით უფრო მეტად მოხდება ადგილობრივი პოლიტიკური ლიდერების წარმოჩენა და გადაწყვეტილების მიმღებ ორგანოში მათ ყოლას აზრი ექნება. მათთან კომუნიკაცია და მათივე შერჩევის პროცესი უფრო ეფექტური იქნება. ეს არის სწორედ დემოკრატია.
მეც ვემხრობი იმას, რომ მაჟორიტარული სისტემა გასაუქმებელია, მაგრამ პროპორციული არჩევის წესი უნდა ემყარებოდეს რეგიონული მოწყობის წესს

ვინაიდან კონსტიტუცია უმთავრეს დებულებებს გულისხმობს, კარგი იქნებოდა, თუ პროპორციულ სისტემაში რეგიონული პრინციპი იქნებოდა გათვალისწინებული. შემდეგ იგი აისახებოდა საარჩევნო კოდექსში, მაგრამ რეგიონული პრინციპი ქვეყნის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ საკითხთან არის გადაჯაჭვული. ხელისუფლებას არ სურს იმის აღიარება, რომ ამ საკითხის უსასრულოდ ღიად დატოვება არ შეიძლება.

კობა ბენდელიანი
”ინტერპრესნიუსი”

მასალის გამოყენების პირობები
სხვა სიახლეები
რა არის ბიო რძე?
მსოფლიოში ყველაზე ჯანსაღი კვების პროდუქტები გახლავთ ბიო პროდუქტები. განვითარებული ქვეყნები ძალიან მკაცრად აკონტროლებენ საკვების