არქივი
კურსი
კონვერტორი
USD
1 USD
2.4110
EUR
1 EUR
2.6921
RUB
100 RUB
4.0425
26-06-2017
შიმონ პერესი - ისრაელის უსაფრთხოებისათვის და მშვიდობისათვის მებრძოლი
13:03 01-10-2016
შიმონ პერესი - ისრაელის უსაფრთხოებისათვის და მშვიდობისათვის მებრძოლი 2016 წლის 28 სექტემბერს, 93 წლის ასაკში გარდაიცვალა თანამედროვეობის ერთ-ერთი გამოჩენილი პოლიტიკოსი - შიმონ პერესი.
თუმცა პერესი წარმოადგენდა პატარა სახელმწიფოს, მის დაკრძალვას იერუსალიმის ჰერცლის მთაზე მდებარე სასაფლაოზე, რომელიც ფაქტობრივად ისრაელის პანთეონია, დაესწრნენ მსოფლიოს 70 ქვეყნიდან სასწრაფოდ ჩასული მაღალი რანგის პოლიტიკოსები. იქ იყვნენ ამერიკის მოქმედი და ყოფილი პრეზიდენტები ბარაკ ობამა და ბილ კლინტონი, ევროკავშირის ხელმძღვანელი პირები, საფრანგეთის, გერმანიის პრეზიდენტები, იტალიის, კანადის, იორდანიის, შვედეთის, ნიდერლანდების პრემიერ-მინისტრები, პალესტინის ადმინისტრაციის პრეზიდენტი, დიდი ბრიტანეთიდან -უფლისწული ჩარლზი, ყოფილი პრემიერ-მინისტრები და საგარეო საქმეთა მინისტრი, მრავალი ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრი, სხვა ლიდერები, კონგრესმენები, სენატორები. წინასაარჩევნო პროცესში ჩართულ საქართველოს წარმოადგენდა საგარეო საქმეთა მინისტრი მიხეილ ჯანელიძე, რომელმაც, ისევე, როგორც სხვა პოლიტიკოსებმა, იერუსალიმში ჩასასვლელად გადადო ადრე დაგეგმილი ბევრი შეხვედრა.
როდესაც საქმე ეხება პატარა ქვეყნის ყოფილი პრეზიდენტის დაკრძალვას, ჩვეულებრივ, ყურადღება შედარებით მცირეა ხოლმე.
რატომ იყო პერესი ასე ცნობილი და, შეიძლება ითქვას, პოპულარული მსოფლიოს იმ ნაწილში, რომელსაც „დასავლეთს“ უწოდებენ?
ისრაელის თითქმის მთელმა მოსახლეობამ, მიუხედავად სხვადასხვა პოლიტიკური პარტიისადმი კუთვნილებისა თუ პოლიტიკური მრწამსისა, გულით დაიტირა თავისი ერთ-ერთი გამორჩეული პოლიტიკური ლიდერი, რომელიც თავისი ხანგრძლივი პოლიტიკური კარიერის დროს ხუთი პარტიის წევრი ან ლიდერი იყო.
რატომ იყო ასე პოპულარული თავის ქვეყანაში რიგით მეცხრე პრეზიდენტი?
ამ კითხვებზე პასუხის გასაცემად პერესის ბიოგრაფიას და მის ნამოღვაწარს უნდა გადავხედოთ.
შიმონ პერსკი დაიბადა 1923 წელს, იმდროინდელი პოლონეთის ქალაქ ვიშნიევში (ახლა ის ბელარუსის შემადგენლობაშია). მამამისის, იცხაკ პერსკის, ოჯახი დიდი რელიგიურობით არ გამოირჩეოდა, თუმცა შიმონმა ძალიან კარგად იცოდა თავისი ხალხის რელიგია და იცავდა წესებს. 1932 წელს იცხაკ პერსკი გადასახლდა პალესტინაში, რომელიც იმ დროს ბრიტანეთის სამანდატო ტერიტორია იყო. 1934 წელს მას შეუერთდა ოჯახი შიმონთან ერთად. იქ ოჯახმა ებრაულ ყაიდაზე შეიცვალა გვარი და დაირქვა „პერესი“, რაც ებრაულ ენაზე ნიშნავს „სვავს“.
შიმონ პერესი მალევე ჩაერთო სიონისტური მოძრაობის ლეიბორისტული (ე.წ. „მემარცხენე“) ფრთის საქმიანობაში, ჯერ მის ახალგაზრდულ ნაწილში. ის გამოირჩეოდა ცოდნის შეძენისადმი სწრაფვით, ადვილად ამყარებდა კონტაქტს ადამიანებთან და ხიბლავდა მათ თავისი ერუდიციითა და ორატორული ნიჭით. 1947 წელს ის მოხვდა დავიდ ბენგურიონის ყურადღების არეში, რომელიც ძალიან მალე (1948 წლიდან) ისრაელის პირველი პრემიერ-მინისტრი გახდა. შიმონ პერესი მალე დაწინაურდა და 1953 წელს, 29 წლის ასაკში, გახდა ისრაელის თავდაცვის სამინისტროს გენერალური დირექტორი - ყველაზე ახალგაზრდა ადამიანი ამ თანამდებობაზე. 1959 წელს ის პირველად აირჩიეს ისრაელის ქნესეთში (პარლამენტში) და მომდევნო 48 წლის განმავლობაში, ხანმოკლე გამონაკლისით, ყოველთვის იყო ქნესეთის დეპუტატი და, ერთდროულად, აღმასრულებელი ხელისუფლების წევრიც (ისრაელში ნებადართულია მინისტრის პოსტის შეთავსება ქნესეთის წევრობასთან).
თავისი ხანგრძლივი პოლიტიკური კარიერის დროს პერესი ორჯერ იყო პრემიერ-მინისტრი, ორჯერ ასრულებდა პრემიერ-მინისტრის მოვალეობას, სხვადასხვა დროს ეჭირა საგარეო საქმეთა, თავდაცვის, ფინანსთა, სოფლის მეურნეობის, ტრანსპორტისა და კავშირგაბმულობის, იმიგრანტთა აბსორბციის, ინფორმაციის, რეგიონული განვითარების მინისტრის თანამდებობა, ზოგიერთი პოსტი - რამდენჯერმე. 2007-2014 წლებში შიმონ პერესი ისრაელის პრეზიდენტი იყო.
ყველა თანამდებობაზე ყოფნისას პერესი ხელს უწყობდა ნიჭიერი ადამიანების წინსვლას, ამჟღავნებდა არაჩვეულებრივ შრომისმოყვარეობას და შემოქმედებით მიდგომას. მას ჰქოდა უნარი შეენარჩუნებინა წონასწორობა ყველაზე არახელსაყრელ მდგომარეობაშიც კი. თავისი პოლიტიკური კარიერის განმავლობაში ის ყოველთვის არ ყოფილა გამარჯვებული: შრომის პარტიის (ავოდა) ლიდერობისათვის კონკურენტულ ბრძოლაში 1974 და 1992 წლებში დამარცხდა იცხაკ რაბინთან, ხოლო 2005 წელს - ამირ პერეცთან; 1977 და 1996 წლებში ავოდამ მისი ხელმძღვანელობით წააგო საპარლამენტო არჩევნები მემარჯვენე პარტია ლიკუდთან, რომელსაც ხელმძღვანელობდნენ ჯერ მენახემ ბეგინი და შემდეგ - ბინიამინ ნეთანიაჰუ; 2000 წელს მან სულ ერთი ხმით წააგო არჩევნები ქნესეთში ისრაელის პრეზიდენტის პოსტისათვის ბრძოლაში მოშე კაცავთან. მიუხედავად ამისა, ის არასოდეს კარგავდა ოპტიმიზმს, არ ყრიდა ფარ-ხმალს და ძალიან ხშირად ახერხებდა „რევანშს“.
თავისი პოლიტიკური მოღვაწეობის დასაწყისში შიმონ პერესი იღწვოდა ისრაელის სახელმწიფოს შექმნისათვის, შემდეგ კი - სახელმწიფოებრიობის განმტკიცებისათვის. ამავე დროს, ის ცდილობდა, რომ ისრაელის ირგვლივ მშვიდობა განემტკიცებინა, რადგან კარგად ესმოდა, რომ მის ქვეყანას რთულ გეოპოლიტიკურ გარემოში უწევს არსებობა და უმჯობესია ირგვლივ ჰყავდეს მეგობრები და არა მტრები.
სწორედ მისი ბრძოლა მშვიდობისათვის იყო ის მიზეზი, რის გამოც მას აფასებდნენ საზღვარგარეთ. 1987 წელს წელს მან წამოიწყო მოლაპარაკება იორდანიის სამეფოსთან, რაც 1994 წელს დაგვირგვინდა ისრაელსა და იორდანიას შორის სამშვიდობო ხელშეკრულების დადებითა და დიპლომატიური ურთიერთობის დამყარებით. 1993 წელს, როგორც საგარეო საქმეთა მინისტრი, ის ხელმძღვანელობდა საიდუმლო მოლაპარაკებას „პალესტინის განთავისუფლების ორგანიზაციასთან“, რომელსაც იასირ არაფათი მეთაურობდა. იქამდე ეს ორგანიზაცია ისრაელსა და დასავლეთშიც ტერორისტულად იყო მიჩნეული. მაგრამ პერესის მიერ წარგზავნილმა ნიჭიერმა პოლიტიკოსმა იოსი ბეილინმა შეძლო კომპრომისის გამონახვა და ე.წ. „ოსლოს შეთანხმებების“ მიღწევა, რის შედეგადაც შეიქმნა პალესტინის ადმინისტრაცია (Palestine Authority). 1994 წელს შიმონ პერესს, ისრაელის იმდროინდელ პრემიერ-მინისტრს იცხაკ რაბინს და პალესტინის ადმინისტრაციის პირველ პრეზიდენტს იასირ არაფათს ნობელის მშვიდობის პრემია მიენიჭათ. 1996 წელს დაარსდა არასამთავრობო ორგანიზაცია „პერესის მშვიდობის ცენტრი“, რომელიც იღწვის ახლო აღმოსავლეთში მშვიდობის დამყარებისათვის (რაც, სიმართლე უნდა ვთქვა, ძალიან ძნელი მისაღწევი მგონია!).
მშვიდობისათვის ბრძოლის დაფასება იყო ის, რომ დედოფალმა ელიზაბეთ II-მ 2008 წელს შიმონ პერესს უბოძა საპატიო რაინდის ტიტული, ხოლო 2014 წელს აშშ პრეზიდენტმა ობამამ მიანიჭა საპრეზიდენტო „თავისუფლების მედალი“.
მაგრამ ისრაელში შიმონ პერესს უფრო სხვა საქმიანობისა და მიღწევებისათვის აფასებენ.
2003 წელს, როდესაც შიმონ პერესის დაბადების 80 წლისთავს აღნიშნავდნენ და თელ-ავივის ერთ-ერთ უდიდეს დარბაზში შეიკრიბა ისრაელის მთელი პოლიტიკური ისტებლიშმენტი და დიპლომატიური კორპუსი (მათ შორის ვიყავი მეც, როგორც საქართველოს იმდროინდელი ელჩი ისრაელში), გამოსვლებში რაღაც ყრუდ თუ გაისმოდა მისი მშვიდობისმყოფელი საქმიანობის შესახებ. ყველა გამომსვლელი, მათ შორის არაერთი პოლიტიკური ოპონენტიც კი, ძირითადად ხაზს უსვამდა შიმონ პერესის დამსახურებას ისრაელის უსაფრთხოების უზრუნველყოფაში, თუმცა ამას აკეთებდა რაღაც ორაზროვნად, მიკიბულ-მოკიბულად.
ახლა საიდუმლო აღარაა შიმონ პერესის საქმიანობა 1950-იან წლებში, როდესაც პრემიერ-მინისტრმა ბენ-გურიონმა მას დაავალა ისრაელისათვის ბირთვული ფარის შექმნა. ახლა ამაზე თითქმის პირდაპირ წერენ ისრაელის გაზეთებიც. ისრაელის ატომური ენერგიის კომისიამ (IAEC) 2016 წლის 28 სექტემბერს, პერესის გარდაცვალების ცნობის მიღების შემდეგ, გამოაქვეყნა სამგლოვიარო განცხადება, სადაც წერია: „შიმონ პერესს მიუძღვის მნიშვნელოვანი წვლილი „ნეგევის ბირთვული კვლევის ცენტრის“ დაარსებაში და ისრაელის ბირთვული პოლიტიკის შექმნაში, რაც ისრაელის ეროვნული უსაფრთხოების ერთ-ერთი ძირითადი ქვაკუთხედია“.
თითქმის პირდაპირ გამოვყავი, რადგან ისრაელის ხელისუფლება მაინც ამჯობინებს შეინარჩუნოს ე.წ. „ბირთვული ორაზროვნება“ (nuclear ambiguity), როდესაც პირდაპირ არც ადასტურებს და არც უარყოფს ბირთვული იარაღის ქონას. სხვათა შორის, ასეთი მიდგომა შიმონ პერესმა დანერგა.
ფაქტია, რომ დიპლომატიური ალღო და მჭიდრო მეგობრული კავშირები 1950-იანი წლების საფრანგეთის საკმაოდ ჭრელ პოლიტიკურ ელიტასთან (იქამდე, სანამ საფრანგეთს სათავეში ჩაუდგებოდა შარლ დე გოლი) პერესს დაეხმარა ისრაელისათვის უახლესი ფრანგული იარაღის, მათ შორის იმ დროს საუკეთესო ავიაგამანადგურებლების, და, აგრეთვე, „ნეგევის ბირთვული კვლევის ცენტრისათვის“ ბირთვული რეაქტორის და მისთვისვე საჭირო მასალების ფარულად შეძენაში. ამ უკანასკნელი მიზნით პერესმა თავდაცვის ბიუჯეტის ნაცვლად გამოიყენა შემოწირულობა საზღვარგარეთელი მდიდარი ებრაელებისაგან, რომლებიც მანვე დააჯერა, რომ ეს ისრაელის უსაფრთხოებისათვის აუცილებელი საქმეა. ფორმალურად, ნეგევის უდაბნოში, ქ. დიმონასთან, იგებოდა „საფეიქრო ქარხანა“, რომლის ქვეშ, მიწაში, მრავალსართულიანი ობიექტი აშენდა, სადაც დაიდგა ატომური რეაქტორი. ამ საქმეში პერესს არ ჰქონდა მხარდაჭერა არც ისრაელის მეცნიერების მხრიდან (ისინი სამშვიდობოდ იყვნენ განწყობილი) და არც სამხედროების უმრავლესობის მხრიდან (მათ თავდაცვითი ბიუჯეტის გადანაწილება აშინებდათ). მაგრამ პერესს ზურგს უმაგრებდნენ პრემიერ-მინისტრი ბენ-გურიონი და, გარკვეულ ეტაპზე, გენერალური შტაბის უფროსი მოშე დაიანი.
შიმონ პერესი ყოველთვის თავს არიდებდა ზემოხსენებულ საკითხებზე საჯარო საუბარს. მაგრამ ერთ-ერთ თავის უკანასკნელ ინტერვიუში მან თქვა: „დიმონა დაგვეხმარა ოსლოს შეთანხმების მიღწევაში, რადგან ბევრ არაბს გაუჩნდა ეჭვი, რომ ძალიან ძნელია გაანადგურო ისრაელი, სწორედ ამ ეჭვის გამო. თუ ამის მიზეზი იყო დიმონა, მაშინ მე სწორი ვყოფილვარ“.
შიმონ პერესი თითქმის სიკვდილამდე იყო კარგ, შეიძლება ითქვას, სპორტულ ფორმაში. მისი ენამოსწრებულობა საარაკო იყო. როგორც საგარეო საქმეთა მინისტრი ის დიპლომატიურ კორპუსს თელ-ავივში ხვდებოდა და ინგლისურ ენაზე მისი გამოსვლის მოსმენა ერთ რამედ ღირდა! ერთ-ერთი მისი მემკვიდრე იმავე პოსტზე კი მოითხოვდა, რომ დიპლომატიური კორპუსი, რომელიც ძირითადად თელ-ავივსა და მის შემოგარენშია განლაგებული, 60 კილომეტრით დაშორებულ იერუსალიმში ხლებოდა მინისტრს და იქაც მთარგმნელის მეშვეობით გველაპარაკებოდა საკმაოდ ბანალურ თემებზე.
შიმონი მეგობრული იყო ყველას მიმართ, ვისაც მასთან მეგობრობა სურდა. არ დამავიწყდება, რომ 1998 წლის 26 მაისს, როდესაც ახალგახსნილი საქართველოს საელჩო ისრაელში პირველად აღნიშნავდა ეროვნულ დღესასწაულს, შიმონ პერესი მოვიდა მიღებაზე თელ-ავივში და ბოლომდე დარჩა ჩვენთან. ის ყველაზე საპატიო სტუმარი იყო და ამ სტუმრობით დაუყოვნებლივ გაზარდა ჩვენი საელჩოს, და, ამდენად საქართველოს  პრესტიჟი ისრაელში. ის ყოფილა საქართველოშიც, სადაც მას შესანიშნავად დახვდნენ.
მისი ხსოვნა დაუვიწყარი იქნება ყველასათვის, ვინც ამ გამორჩეულ ადამიანს ოდესმე შეხვედრია.

რევაზ გაჩეჩილაძე






stdClass Object
(
    [id] => 399915
    [title] => შიმონ პერესი - ისრაელის უსაფრთხოებისათვის და მშვიდობისათვის მებრძოლი 
    [alias] => shimon-peresi-israelis-usafrthkhoebisathvis-da-mshvidobisathvis-mebrdzoli
    [title_alias] => 
    [introtext] => 
    [fulltext] => 
2016 წლის 28 სექტემბერს, 93 წლის ასაკში გარდაიცვალა თანამედროვეობის ერთ-ერთი  გამოჩენილი პოლიტიკოსი - შიმონ პერესი. 
თუმცა პერესი წარმოადგენდა პატარა სახელმწიფოს, მის დაკრძალვას იერუსალიმის ჰერცლის მთაზე მდებარე სასაფლაოზე, რომელიც ფაქტობრივად ისრაელის პანთეონია, დაესწრნენ მსოფლიოს 70 ქვეყნიდან სასწრაფოდ ჩასული მაღალი რანგის პოლიტიკოსები. იქ იყვნენ ამერიკის მოქმედი და ყოფილი პრეზიდენტები ბარაკ ობამა და ბილ კლინტონი, ევროკავშირის ხელმძღვანელი პირები, საფრანგეთის, გერმანიის პრეზიდენტები, იტალიის, კანადის, იორდანიის, შვედეთის, ნიდერლანდების პრემიერ-მინისტრები, პალესტინის ადმინისტრაციის პრეზიდენტი, დიდი ბრიტანეთიდან -უფლისწული ჩარლზი, ყოფილი პრემიერ-მინისტრები და საგარეო საქმეთა მინისტრი, მრავალი ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრი, სხვა ლიდერები, კონგრესმენები, სენატორები. წინასაარჩევნო პროცესში ჩართულ საქართველოს წარმოადგენდა საგარეო საქმეთა მინისტრი მიხეილ ჯანელიძე, რომელმაც, ისევე, როგორც სხვა პოლიტიკოსებმა, იერუსალიმში ჩასასვლელად გადადო ადრე დაგეგმილი ბევრი შეხვედრა.
როდესაც საქმე ეხება პატარა ქვეყნის ყოფილი პრეზიდენტის დაკრძალვას, ჩვეულებრივ, ყურადღება შედარებით მცირეა ხოლმე.
რატომ იყო პერესი ასე ცნობილი და, შეიძლება ითქვას, პოპულარული მსოფლიოს იმ ნაწილში, რომელსაც „დასავლეთს“ უწოდებენ?
ისრაელის თითქმის მთელმა მოსახლეობამ, მიუხედავად სხვადასხვა პოლიტიკური პარტიისადმი კუთვნილებისა თუ პოლიტიკური მრწამსისა, გულით დაიტირა თავისი ერთ-ერთი გამორჩეული პოლიტიკური ლიდერი, რომელიც თავისი ხანგრძლივი პოლიტიკური კარიერის დროს ხუთი პარტიის წევრი ან ლიდერი იყო.
რატომ იყო ასე პოპულარული თავის ქვეყანაში რიგით მეცხრე პრეზიდენტი?
ამ კითხვებზე პასუხის გასაცემად პერესის ბიოგრაფიას და მის ნამოღვაწარს უნდა გადავხედოთ.
შიმონ პერსკი დაიბადა 1923 წელს, იმდროინდელი პოლონეთის ქალაქ ვიშნიევში (ახლა ის ბელარუსის შემადგენლობაშია). მამამისის, იცხაკ პერსკის, ოჯახი დიდი რელიგიურობით არ გამოირჩეოდა, თუმცა შიმონმა ძალიან კარგად იცოდა თავისი ხალხის რელიგია და იცავდა წესებს. 1932 წელს იცხაკ პერსკი გადასახლდა პალესტინაში, რომელიც იმ დროს ბრიტანეთის სამანდატო ტერიტორია იყო. 1934 წელს მას შეუერთდა ოჯახი შიმონთან ერთად. იქ ოჯახმა ებრაულ ყაიდაზე შეიცვალა გვარი და დაირქვა „პერესი“, რაც ებრაულ ენაზე ნიშნავს „სვავს“.
შიმონ პერესი მალევე ჩაერთო სიონისტური მოძრაობის ლეიბორისტული (ე.წ. „მემარცხენე“) ფრთის საქმიანობაში, ჯერ მის ახალგაზრდულ ნაწილში. ის გამოირჩეოდა ცოდნის შეძენისადმი სწრაფვით, ადვილად ამყარებდა კონტაქტს ადამიანებთან და ხიბლავდა მათ თავისი ერუდიციითა და ორატორული ნიჭით. 1947 წელს ის მოხვდა დავიდ ბენგურიონის ყურადღების არეში, რომელიც ძალიან მალე (1948 წლიდან) ისრაელის პირველი პრემიერ-მინისტრი გახდა. შიმონ პერესი მალე დაწინაურდა და 1953 წელს, 29 წლის ასაკში, გახდა ისრაელის თავდაცვის სამინისტროს გენერალური დირექტორი - ყველაზე ახალგაზრდა ადამიანი ამ თანამდებობაზე. 1959 წელს ის პირველად აირჩიეს ისრაელის ქნესეთში (პარლამენტში) და მომდევნო 48 წლის განმავლობაში, ხანმოკლე გამონაკლისით, ყოველთვის იყო ქნესეთის დეპუტატი და, ერთდროულად, აღმასრულებელი ხელისუფლების წევრიც (ისრაელში ნებადართულია მინისტრის პოსტის შეთავსება ქნესეთის წევრობასთან).
თავისი ხანგრძლივი პოლიტიკური კარიერის დროს პერესი ორჯერ იყო პრემიერ-მინისტრი, ორჯერ ასრულებდა პრემიერ-მინისტრის მოვალეობას, სხვადასხვა დროს ეჭირა საგარეო საქმეთა, თავდაცვის, ფინანსთა, სოფლის მეურნეობის, ტრანსპორტისა და კავშირგაბმულობის, იმიგრანტთა აბსორბციის, ინფორმაციის, რეგიონული განვითარების მინისტრის თანამდებობა, ზოგიერთი პოსტი - რამდენჯერმე. 2007-2014 წლებში შიმონ პერესი ისრაელის პრეზიდენტი იყო.
ყველა თანამდებობაზე ყოფნისას პერესი ხელს უწყობდა ნიჭიერი ადამიანების წინსვლას, ამჟღავნებდა არაჩვეულებრივ შრომისმოყვარეობას და შემოქმედებით მიდგომას. მას ჰქოდა უნარი შეენარჩუნებინა წონასწორობა ყველაზე არახელსაყრელ მდგომარეობაშიც კი. თავისი პოლიტიკური კარიერის განმავლობაში ის ყოველთვის არ ყოფილა გამარჯვებული: შრომის პარტიის (ავოდა) ლიდერობისათვის კონკურენტულ ბრძოლაში 1974 და 1992 წლებში დამარცხდა იცხაკ რაბინთან, ხოლო 2005 წელს - ამირ პერეცთან; 1977 და 1996 წლებში ავოდამ მისი ხელმძღვანელობით წააგო საპარლამენტო არჩევნები მემარჯვენე პარტია ლიკუდთან, რომელსაც ხელმძღვანელობდნენ ჯერ მენახემ ბეგინი და შემდეგ - ბინიამინ ნეთანიაჰუ; 2000 წელს მან სულ ერთი ხმით წააგო არჩევნები ქნესეთში ისრაელის პრეზიდენტის პოსტისათვის ბრძოლაში მოშე კაცავთან. მიუხედავად ამისა, ის არასოდეს კარგავდა ოპტიმიზმს, არ ყრიდა ფარ-ხმალს და ძალიან ხშირად ახერხებდა „რევანშს“.
თავისი პოლიტიკური მოღვაწეობის დასაწყისში შიმონ პერესი იღწვოდა ისრაელის სახელმწიფოს შექმნისათვის, შემდეგ კი - სახელმწიფოებრიობის განმტკიცებისათვის. ამავე დროს, ის ცდილობდა, რომ ისრაელის ირგვლივ მშვიდობა განემტკიცებინა, რადგან კარგად ესმოდა, რომ მის ქვეყანას რთულ გეოპოლიტიკურ გარემოში უწევს არსებობა და უმჯობესია ირგვლივ ჰყავდეს მეგობრები და არა მტრები.
სწორედ მისი ბრძოლა მშვიდობისათვის იყო ის მიზეზი, რის გამოც მას აფასებდნენ საზღვარგარეთ. 1987 წელს წელს მან წამოიწყო მოლაპარაკება იორდანიის სამეფოსთან, რაც 1994 წელს დაგვირგვინდა ისრაელსა და იორდანიას შორის სამშვიდობო ხელშეკრულების დადებითა და დიპლომატიური ურთიერთობის დამყარებით. 1993 წელს, როგორც საგარეო საქმეთა მინისტრი, ის ხელმძღვანელობდა საიდუმლო მოლაპარაკებას „პალესტინის განთავისუფლების ორგანიზაციასთან“, რომელსაც იასირ არაფათი მეთაურობდა. იქამდე ეს ორგანიზაცია ისრაელსა და დასავლეთშიც ტერორისტულად იყო მიჩნეული. მაგრამ პერესის მიერ წარგზავნილმა ნიჭიერმა პოლიტიკოსმა იოსი ბეილინმა შეძლო კომპრომისის გამონახვა და ე.წ. „ოსლოს შეთანხმებების“ მიღწევა, რის შედეგადაც შეიქმნა პალესტინის ადმინისტრაცია (Palestine Authority). 1994 წელს შიმონ პერესს, ისრაელის იმდროინდელ პრემიერ-მინისტრს იცხაკ რაბინს და პალესტინის ადმინისტრაციის პირველ პრეზიდენტს იასირ არაფათს ნობელის მშვიდობის პრემია მიენიჭათ. 1996 წელს დაარსდა არასამთავრობო ორგანიზაცია „პერესის მშვიდობის ცენტრი“, რომელიც იღწვის ახლო აღმოსავლეთში მშვიდობის დამყარებისათვის (რაც, სიმართლე უნდა ვთქვა, ძალიან ძნელი მისაღწევი მგონია!).
მშვიდობისათვის ბრძოლის დაფასება იყო ის, რომ დედოფალმა ელიზაბეთ II-მ 2008 წელს შიმონ პერესს უბოძა საპატიო რაინდის ტიტული, ხოლო 2014 წელს აშშ პრეზიდენტმა ობამამ მიანიჭა საპრეზიდენტო „თავისუფლების მედალი“.
მაგრამ ისრაელში შიმონ პერესს უფრო სხვა საქმიანობისა და მიღწევებისათვის აფასებენ.
2003 წელს, როდესაც შიმონ პერესის დაბადების 80 წლისთავს აღნიშნავდნენ და თელ-ავივის ერთ-ერთ უდიდეს დარბაზში შეიკრიბა ისრაელის მთელი პოლიტიკური ისტებლიშმენტი და დიპლომატიური კორპუსი (მათ შორის ვიყავი მეც, როგორც საქართველოს იმდროინდელი ელჩი ისრაელში), გამოსვლებში რაღაც ყრუდ თუ გაისმოდა მისი მშვიდობისმყოფელი საქმიანობის შესახებ. ყველა გამომსვლელი, მათ შორის არაერთი პოლიტიკური ოპონენტიც კი, ძირითადად ხაზს უსვამდა შიმონ პერესის დამსახურებას ისრაელის უსაფრთხოების უზრუნველყოფაში, თუმცა ამას აკეთებდა რაღაც ორაზროვნად, მიკიბულ-მოკიბულად.
ახლა საიდუმლო აღარაა შიმონ პერესის საქმიანობა 1950-იან წლებში, როდესაც პრემიერ-მინისტრმა ბენ-გურიონმა მას დაავალა ისრაელისათვის ბირთვული ფარის შექმნა. ახლა ამაზე თითქმის პირდაპირ წერენ ისრაელის გაზეთებიც. ისრაელის ატომური ენერგიის კომისიამ (IAEC) 2016 წლის 28 სექტემბერს, პერესის გარდაცვალების ცნობის მიღების შემდეგ, გამოაქვეყნა სამგლოვიარო განცხადება, სადაც წერია: „შიმონ პერესს მიუძღვის მნიშვნელოვანი წვლილი „ნეგევის ბირთვული კვლევის ცენტრის“ დაარსებაში და ისრაელის ბირთვული პოლიტიკის შექმნაში, რაც ისრაელის ეროვნული უსაფრთხოების ერთ-ერთი ძირითადი ქვაკუთხედია“.
თითქმის პირდაპირ გამოვყავი, რადგან ისრაელის ხელისუფლება მაინც ამჯობინებს შეინარჩუნოს ე.წ. „ბირთვული ორაზროვნება“ (nuclear ambiguity), როდესაც პირდაპირ არც ადასტურებს და არც უარყოფს ბირთვული იარაღის ქონას. სხვათა შორის, ასეთი მიდგომა შიმონ პერესმა დანერგა.
ფაქტია, რომ დიპლომატიური ალღო და მჭიდრო მეგობრული კავშირები 1950-იანი წლების საფრანგეთის საკმაოდ ჭრელ პოლიტიკურ ელიტასთან (იქამდე, სანამ საფრანგეთს სათავეში ჩაუდგებოდა შარლ დე გოლი) პერესს დაეხმარა ისრაელისათვის უახლესი ფრანგული იარაღის, მათ შორის იმ დროს საუკეთესო ავიაგამანადგურებლების, და, აგრეთვე, „ნეგევის ბირთვული კვლევის ცენტრისათვის“ ბირთვული რეაქტორის და მისთვისვე საჭირო მასალების ფარულად შეძენაში. ამ უკანასკნელი მიზნით პერესმა თავდაცვის ბიუჯეტის ნაცვლად გამოიყენა შემოწირულობა საზღვარგარეთელი მდიდარი ებრაელებისაგან, რომლებიც მანვე დააჯერა, რომ ეს ისრაელის უსაფრთხოებისათვის აუცილებელი საქმეა. ფორმალურად, ნეგევის უდაბნოში, ქ. დიმონასთან, იგებოდა „საფეიქრო ქარხანა“, რომლის ქვეშ, მიწაში, მრავალსართულიანი ობიექტი აშენდა, სადაც დაიდგა ატომური რეაქტორი. ამ საქმეში პერესს არ ჰქონდა მხარდაჭერა არც ისრაელის მეცნიერების მხრიდან (ისინი სამშვიდობოდ იყვნენ განწყობილი) და არც სამხედროების უმრავლესობის მხრიდან (მათ თავდაცვითი ბიუჯეტის გადანაწილება აშინებდათ). მაგრამ პერესს ზურგს უმაგრებდნენ პრემიერ-მინისტრი ბენ-გურიონი და, გარკვეულ ეტაპზე, გენერალური შტაბის უფროსი მოშე დაიანი.
შიმონ პერესი ყოველთვის თავს არიდებდა ზემოხსენებულ საკითხებზე საჯარო საუბარს. მაგრამ ერთ-ერთ თავის უკანასკნელ ინტერვიუში მან თქვა: „დიმონა დაგვეხმარა ოსლოს შეთანხმების მიღწევაში, რადგან ბევრ არაბს გაუჩნდა ეჭვი, რომ ძალიან ძნელია გაანადგურო ისრაელი, სწორედ ამ ეჭვის გამო. თუ ამის მიზეზი იყო დიმონა, მაშინ მე სწორი ვყოფილვარ“.
შიმონ პერესი თითქმის სიკვდილამდე იყო კარგ, შეიძლება ითქვას, სპორტულ ფორმაში. მისი ენამოსწრებულობა საარაკო იყო. როგორც საგარეო საქმეთა მინისტრი ის დიპლომატიურ კორპუსს თელ-ავივში ხვდებოდა და ინგლისურ ენაზე მისი გამოსვლის მოსმენა ერთ რამედ ღირდა! ერთ-ერთი მისი მემკვიდრე იმავე პოსტზე კი მოითხოვდა, რომ დიპლომატიური კორპუსი, რომელიც ძირითადად თელ-ავივსა და მის შემოგარენშია განლაგებული, 60 კილომეტრით დაშორებულ იერუსალიმში ხლებოდა მინისტრს და იქაც მთარგმნელის მეშვეობით გველაპარაკებოდა საკმაოდ ბანალურ თემებზე.
შიმონი მეგობრული იყო ყველას მიმართ, ვისაც მასთან მეგობრობა სურდა. არ დამავიწყდება, რომ 1998 წლის 26 მაისს, როდესაც ახალგახსნილი საქართველოს საელჩო ისრაელში პირველად აღნიშნავდა ეროვნულ დღესასწაულს, შიმონ პერესი მოვიდა მიღებაზე თელ-ავივში და ბოლომდე დარჩა ჩვენთან. ის ყველაზე საპატიო სტუმარი იყო და ამ სტუმრობით დაუყოვნებლივ გაზარდა ჩვენი საელჩოს, და, ამდენად საქართველოს  პრესტიჟი ისრაელში. ის ყოფილა საქართველოშიც, სადაც მას შესანიშნავად დახვდნენ.
მისი ხსოვნა დაუვიწყარი იქნება ყველასათვის, ვინც ამ გამორჩეულ ადამიანს ოდესმე შეხვედრია.

რევაზ გაჩეჩილაძე






[state] => 1 [sectionid] => 2 [mask] => 1 [catid] => 48 [created] => 2016-10-01 09:03:00 [created_by] => 124 [created_by_alias] => [modified] => 2016-10-01 10:05:24 [modified_by] => 3559 [checked_out] => 0 [checked_out_time] => 0000-00-00 00:00:00 [publish_up] => 2016-10-01 09:03:00 [publish_down] => Never [images] => [urls] => [attribs] => big_image=../photo/2015_02/00-1IVLIS-2014/gachechiladze-revaz-1.jpg multicategory=| video_file= video_image= video_type=1 show_title= link_titles= show_intro= show_section= link_section= show_category= link_category= show_vote= show_author= show_create_date= show_modify_date= show_pdf_icon= show_print_icon= show_email_icon= language= keyref= readmore= ext_link= galerycategory=0 [version] => 4 [parentid] => 0 [subscriber] => 0 [ordering] => 16 [metakey] => [metadesc] => [access] => 0 [hits] => 2352 [metadata] => robots= author= [popup] => 1475312870 [corrected] => 1 [topic_id] => -1 [facebook_share_count] => 0 [facebook_like_count] => 0 [facebook_comment_count] => 0 [google_plus_count] => 0 [aplication_title_type] => 0 [video] => [arch] => 0 [visible] => 1 [author] => Maka Chaganava [usertype] => Super Administrator [category] => თვალსაზრისი [section] => REPORTER [slug] => 399915:shimon-peresi-israelis-usafrthkhoebisathvis-da-mshvidobisathvis-mebrdzoli [catslug] => 48:thvalsazrisi [groups] => Public [sec_pub] => 1 [cat_pub] => 1 [audio] => [image] => [sec_access] => 0 [cat_access] => 0 [topic_title] => [rating_count] => 0 [rating] => 0 [text] => 2016 წლის 28 სექტემბერს, 93 წლის ასაკში გარდაიცვალა თანამედროვეობის ერთ-ერთი გამოჩენილი პოლიტიკოსი - შიმონ პერესი.
თუმცა პერესი წარმოადგენდა პატარა სახელმწიფოს, მის დაკრძალვას იერუსალიმის ჰერცლის მთაზე მდებარე სასაფლაოზე, რომელიც ფაქტობრივად ისრაელის პანთეონია, დაესწრნენ მსოფლიოს 70 ქვეყნიდან სასწრაფოდ ჩასული მაღალი რანგის პოლიტიკოსები. იქ იყვნენ ამერიკის მოქმედი და ყოფილი პრეზიდენტები ბარაკ ობამა და ბილ კლინტონი, ევროკავშირის ხელმძღვანელი პირები, საფრანგეთის, გერმანიის პრეზიდენტები, იტალიის, კანადის, იორდანიის, შვედეთის, ნიდერლანდების პრემიერ-მინისტრები, პალესტინის ადმინისტრაციის პრეზიდენტი, დიდი ბრიტანეთიდან -უფლისწული ჩარლზი, ყოფილი პრემიერ-მინისტრები და საგარეო საქმეთა მინისტრი, მრავალი ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრი, სხვა ლიდერები, კონგრესმენები, სენატორები. წინასაარჩევნო პროცესში ჩართულ საქართველოს წარმოადგენდა საგარეო საქმეთა მინისტრი მიხეილ ჯანელიძე, რომელმაც, ისევე, როგორც სხვა პოლიტიკოსებმა, იერუსალიმში ჩასასვლელად გადადო ადრე დაგეგმილი ბევრი შეხვედრა.
როდესაც საქმე ეხება პატარა ქვეყნის ყოფილი პრეზიდენტის დაკრძალვას, ჩვეულებრივ, ყურადღება შედარებით მცირეა ხოლმე.
რატომ იყო პერესი ასე ცნობილი და, შეიძლება ითქვას, პოპულარული მსოფლიოს იმ ნაწილში, რომელსაც „დასავლეთს“ უწოდებენ?
ისრაელის თითქმის მთელმა მოსახლეობამ, მიუხედავად სხვადასხვა პოლიტიკური პარტიისადმი კუთვნილებისა თუ პოლიტიკური მრწამსისა, გულით დაიტირა თავისი ერთ-ერთი გამორჩეული პოლიტიკური ლიდერი, რომელიც თავისი ხანგრძლივი პოლიტიკური კარიერის დროს ხუთი პარტიის წევრი ან ლიდერი იყო.
რატომ იყო ასე პოპულარული თავის ქვეყანაში რიგით მეცხრე პრეზიდენტი?
ამ კითხვებზე პასუხის გასაცემად პერესის ბიოგრაფიას და მის ნამოღვაწარს უნდა გადავხედოთ.
შიმონ პერსკი დაიბადა 1923 წელს, იმდროინდელი პოლონეთის ქალაქ ვიშნიევში (ახლა ის ბელარუსის შემადგენლობაშია). მამამისის, იცხაკ პერსკის, ოჯახი დიდი რელიგიურობით არ გამოირჩეოდა, თუმცა შიმონმა ძალიან კარგად იცოდა თავისი ხალხის რელიგია და იცავდა წესებს. 1932 წელს იცხაკ პერსკი გადასახლდა პალესტინაში, რომელიც იმ დროს ბრიტანეთის სამანდატო ტერიტორია იყო. 1934 წელს მას შეუერთდა ოჯახი შიმონთან ერთად. იქ ოჯახმა ებრაულ ყაიდაზე შეიცვალა გვარი და დაირქვა „პერესი“, რაც ებრაულ ენაზე ნიშნავს „სვავს“.
შიმონ პერესი მალევე ჩაერთო სიონისტური მოძრაობის ლეიბორისტული (ე.წ. „მემარცხენე“) ფრთის საქმიანობაში, ჯერ მის ახალგაზრდულ ნაწილში. ის გამოირჩეოდა ცოდნის შეძენისადმი სწრაფვით, ადვილად ამყარებდა კონტაქტს ადამიანებთან და ხიბლავდა მათ თავისი ერუდიციითა და ორატორული ნიჭით. 1947 წელს ის მოხვდა დავიდ ბენგურიონის ყურადღების არეში, რომელიც ძალიან მალე (1948 წლიდან) ისრაელის პირველი პრემიერ-მინისტრი გახდა. შიმონ პერესი მალე დაწინაურდა და 1953 წელს, 29 წლის ასაკში, გახდა ისრაელის თავდაცვის სამინისტროს გენერალური დირექტორი - ყველაზე ახალგაზრდა ადამიანი ამ თანამდებობაზე. 1959 წელს ის პირველად აირჩიეს ისრაელის ქნესეთში (პარლამენტში) და მომდევნო 48 წლის განმავლობაში, ხანმოკლე გამონაკლისით, ყოველთვის იყო ქნესეთის დეპუტატი და, ერთდროულად, აღმასრულებელი ხელისუფლების წევრიც (ისრაელში ნებადართულია მინისტრის პოსტის შეთავსება ქნესეთის წევრობასთან).
თავისი ხანგრძლივი პოლიტიკური კარიერის დროს პერესი ორჯერ იყო პრემიერ-მინისტრი, ორჯერ ასრულებდა პრემიერ-მინისტრის მოვალეობას, სხვადასხვა დროს ეჭირა საგარეო საქმეთა, თავდაცვის, ფინანსთა, სოფლის მეურნეობის, ტრანსპორტისა და კავშირგაბმულობის, იმიგრანტთა აბსორბციის, ინფორმაციის, რეგიონული განვითარების მინისტრის თანამდებობა, ზოგიერთი პოსტი - რამდენჯერმე. 2007-2014 წლებში შიმონ პერესი ისრაელის პრეზიდენტი იყო.
ყველა თანამდებობაზე ყოფნისას პერესი ხელს უწყობდა ნიჭიერი ადამიანების წინსვლას, ამჟღავნებდა არაჩვეულებრივ შრომისმოყვარეობას და შემოქმედებით მიდგომას. მას ჰქოდა უნარი შეენარჩუნებინა წონასწორობა ყველაზე არახელსაყრელ მდგომარეობაშიც კი. თავისი პოლიტიკური კარიერის განმავლობაში ის ყოველთვის არ ყოფილა გამარჯვებული: შრომის პარტიის (ავოდა) ლიდერობისათვის კონკურენტულ ბრძოლაში 1974 და 1992 წლებში დამარცხდა იცხაკ რაბინთან, ხოლო 2005 წელს - ამირ პერეცთან; 1977 და 1996 წლებში ავოდამ მისი ხელმძღვანელობით წააგო საპარლამენტო არჩევნები მემარჯვენე პარტია ლიკუდთან, რომელსაც ხელმძღვანელობდნენ ჯერ მენახემ ბეგინი და შემდეგ - ბინიამინ ნეთანიაჰუ; 2000 წელს მან სულ ერთი ხმით წააგო არჩევნები ქნესეთში ისრაელის პრეზიდენტის პოსტისათვის ბრძოლაში მოშე კაცავთან. მიუხედავად ამისა, ის არასოდეს კარგავდა ოპტიმიზმს, არ ყრიდა ფარ-ხმალს და ძალიან ხშირად ახერხებდა „რევანშს“.
თავისი პოლიტიკური მოღვაწეობის დასაწყისში შიმონ პერესი იღწვოდა ისრაელის სახელმწიფოს შექმნისათვის, შემდეგ კი - სახელმწიფოებრიობის განმტკიცებისათვის. ამავე დროს, ის ცდილობდა, რომ ისრაელის ირგვლივ მშვიდობა განემტკიცებინა, რადგან კარგად ესმოდა, რომ მის ქვეყანას რთულ გეოპოლიტიკურ გარემოში უწევს არსებობა და უმჯობესია ირგვლივ ჰყავდეს მეგობრები და არა მტრები.
სწორედ მისი ბრძოლა მშვიდობისათვის იყო ის მიზეზი, რის გამოც მას აფასებდნენ საზღვარგარეთ. 1987 წელს წელს მან წამოიწყო მოლაპარაკება იორდანიის სამეფოსთან, რაც 1994 წელს დაგვირგვინდა ისრაელსა და იორდანიას შორის სამშვიდობო ხელშეკრულების დადებითა და დიპლომატიური ურთიერთობის დამყარებით. 1993 წელს, როგორც საგარეო საქმეთა მინისტრი, ის ხელმძღვანელობდა საიდუმლო მოლაპარაკებას „პალესტინის განთავისუფლების ორგანიზაციასთან“, რომელსაც იასირ არაფათი მეთაურობდა. იქამდე ეს ორგანიზაცია ისრაელსა და დასავლეთშიც ტერორისტულად იყო მიჩნეული. მაგრამ პერესის მიერ წარგზავნილმა ნიჭიერმა პოლიტიკოსმა იოსი ბეილინმა შეძლო კომპრომისის გამონახვა და ე.წ. „ოსლოს შეთანხმებების“ მიღწევა, რის შედეგადაც შეიქმნა პალესტინის ადმინისტრაცია (Palestine Authority). 1994 წელს შიმონ პერესს, ისრაელის იმდროინდელ პრემიერ-მინისტრს იცხაკ რაბინს და პალესტინის ადმინისტრაციის პირველ პრეზიდენტს იასირ არაფათს ნობელის მშვიდობის პრემია მიენიჭათ. 1996 წელს დაარსდა არასამთავრობო ორგანიზაცია „პერესის მშვიდობის ცენტრი“, რომელიც იღწვის ახლო აღმოსავლეთში მშვიდობის დამყარებისათვის (რაც, სიმართლე უნდა ვთქვა, ძალიან ძნელი მისაღწევი მგონია!).
მშვიდობისათვის ბრძოლის დაფასება იყო ის, რომ დედოფალმა ელიზაბეთ II-მ 2008 წელს შიმონ პერესს უბოძა საპატიო რაინდის ტიტული, ხოლო 2014 წელს აშშ პრეზიდენტმა ობამამ მიანიჭა საპრეზიდენტო „თავისუფლების მედალი“.
მაგრამ ისრაელში შიმონ პერესს უფრო სხვა საქმიანობისა და მიღწევებისათვის აფასებენ.
2003 წელს, როდესაც შიმონ პერესის დაბადების 80 წლისთავს აღნიშნავდნენ და თელ-ავივის ერთ-ერთ უდიდეს დარბაზში შეიკრიბა ისრაელის მთელი პოლიტიკური ისტებლიშმენტი და დიპლომატიური კორპუსი (მათ შორის ვიყავი მეც, როგორც საქართველოს იმდროინდელი ელჩი ისრაელში), გამოსვლებში რაღაც ყრუდ თუ გაისმოდა მისი მშვიდობისმყოფელი საქმიანობის შესახებ. ყველა გამომსვლელი, მათ შორის არაერთი პოლიტიკური ოპონენტიც კი, ძირითადად ხაზს უსვამდა შიმონ პერესის დამსახურებას ისრაელის უსაფრთხოების უზრუნველყოფაში, თუმცა ამას აკეთებდა რაღაც ორაზროვნად, მიკიბულ-მოკიბულად.
ახლა საიდუმლო აღარაა შიმონ პერესის საქმიანობა 1950-იან წლებში, როდესაც პრემიერ-მინისტრმა ბენ-გურიონმა მას დაავალა ისრაელისათვის ბირთვული ფარის შექმნა. ახლა ამაზე თითქმის პირდაპირ წერენ ისრაელის გაზეთებიც. ისრაელის ატომური ენერგიის კომისიამ (IAEC) 2016 წლის 28 სექტემბერს, პერესის გარდაცვალების ცნობის მიღების შემდეგ, გამოაქვეყნა სამგლოვიარო განცხადება, სადაც წერია: „შიმონ პერესს მიუძღვის მნიშვნელოვანი წვლილი „ნეგევის ბირთვული კვლევის ცენტრის“ დაარსებაში და ისრაელის ბირთვული პოლიტიკის შექმნაში, რაც ისრაელის ეროვნული უსაფრთხოების ერთ-ერთი ძირითადი ქვაკუთხედია“.
თითქმის პირდაპირ გამოვყავი, რადგან ისრაელის ხელისუფლება მაინც ამჯობინებს შეინარჩუნოს ე.წ. „ბირთვული ორაზროვნება“ (nuclear ambiguity), როდესაც პირდაპირ არც ადასტურებს და არც უარყოფს ბირთვული იარაღის ქონას. სხვათა შორის, ასეთი მიდგომა შიმონ პერესმა დანერგა.
ფაქტია, რომ დიპლომატიური ალღო და მჭიდრო მეგობრული კავშირები 1950-იანი წლების საფრანგეთის საკმაოდ ჭრელ პოლიტიკურ ელიტასთან (იქამდე, სანამ საფრანგეთს სათავეში ჩაუდგებოდა შარლ დე გოლი) პერესს დაეხმარა ისრაელისათვის უახლესი ფრანგული იარაღის, მათ შორის იმ დროს საუკეთესო ავიაგამანადგურებლების, და, აგრეთვე, „ნეგევის ბირთვული კვლევის ცენტრისათვის“ ბირთვული რეაქტორის და მისთვისვე საჭირო მასალების ფარულად შეძენაში. ამ უკანასკნელი მიზნით პერესმა თავდაცვის ბიუჯეტის ნაცვლად გამოიყენა შემოწირულობა საზღვარგარეთელი მდიდარი ებრაელებისაგან, რომლებიც მანვე დააჯერა, რომ ეს ისრაელის უსაფრთხოებისათვის აუცილებელი საქმეა. ფორმალურად, ნეგევის უდაბნოში, ქ. დიმონასთან, იგებოდა „საფეიქრო ქარხანა“, რომლის ქვეშ, მიწაში, მრავალსართულიანი ობიექტი აშენდა, სადაც დაიდგა ატომური რეაქტორი. ამ საქმეში პერესს არ ჰქონდა მხარდაჭერა არც ისრაელის მეცნიერების მხრიდან (ისინი სამშვიდობოდ იყვნენ განწყობილი) და არც სამხედროების უმრავლესობის მხრიდან (მათ თავდაცვითი ბიუჯეტის გადანაწილება აშინებდათ). მაგრამ პერესს ზურგს უმაგრებდნენ პრემიერ-მინისტრი ბენ-გურიონი და, გარკვეულ ეტაპზე, გენერალური შტაბის უფროსი მოშე დაიანი.
შიმონ პერესი ყოველთვის თავს არიდებდა ზემოხსენებულ საკითხებზე საჯარო საუბარს. მაგრამ ერთ-ერთ თავის უკანასკნელ ინტერვიუში მან თქვა: „დიმონა დაგვეხმარა ოსლოს შეთანხმების მიღწევაში, რადგან ბევრ არაბს გაუჩნდა ეჭვი, რომ ძალიან ძნელია გაანადგურო ისრაელი, სწორედ ამ ეჭვის გამო. თუ ამის მიზეზი იყო დიმონა, მაშინ მე სწორი ვყოფილვარ“.
შიმონ პერესი თითქმის სიკვდილამდე იყო კარგ, შეიძლება ითქვას, სპორტულ ფორმაში. მისი ენამოსწრებულობა საარაკო იყო. როგორც საგარეო საქმეთა მინისტრი ის დიპლომატიურ კორპუსს თელ-ავივში ხვდებოდა და ინგლისურ ენაზე მისი გამოსვლის მოსმენა ერთ რამედ ღირდა! ერთ-ერთი მისი მემკვიდრე იმავე პოსტზე კი მოითხოვდა, რომ დიპლომატიური კორპუსი, რომელიც ძირითადად თელ-ავივსა და მის შემოგარენშია განლაგებული, 60 კილომეტრით დაშორებულ იერუსალიმში ხლებოდა მინისტრს და იქაც მთარგმნელის მეშვეობით გველაპარაკებოდა საკმაოდ ბანალურ თემებზე.
შიმონი მეგობრული იყო ყველას მიმართ, ვისაც მასთან მეგობრობა სურდა. არ დამავიწყდება, რომ 1998 წლის 26 მაისს, როდესაც ახალგახსნილი საქართველოს საელჩო ისრაელში პირველად აღნიშნავდა ეროვნულ დღესასწაულს, შიმონ პერესი მოვიდა მიღებაზე თელ-ავივში და ბოლომდე დარჩა ჩვენთან. ის ყველაზე საპატიო სტუმარი იყო და ამ სტუმრობით დაუყოვნებლივ გაზარდა ჩვენი საელჩოს, და, ამდენად საქართველოს  პრესტიჟი ისრაელში. ის ყოფილა საქართველოშიც, სადაც მას შესანიშნავად დახვდნენ.
მისი ხსოვნა დაუვიწყარი იქნება ყველასათვის, ვინც ამ გამორჩეულ ადამიანს ოდესმე შეხვედრია.

რევაზ გაჩეჩილაძე






[parameters] => JParameter Object ( [_raw] => show_noauth=0 show_title=1 link_titles=1 show_intro=1 archivelimit=5 archivename=არქივის სხვა სტატიები archivecatname=ამ კატეგორიის არქივი notfoundtext=სტატიები არ მოიძებნა. show_section=0 link_section=0 show_category=1 link_category=1 show_author=0 show_create_date=1 show_modify_date=0 show_item_navigation=0 show_readmore=1 show_vote=0 show_icons=1 show_pdf_icon=0 show_print_icon=1 show_email_icon=0 show_hits=0 feed_summary=0 filter_tags= filter_attritbutes= archcats=39|6|10|9|13|5|7|12|11|8|14|82 archtoday=0 hour=09:00 autoarchive=1 autoarchivereset=1 [_xml] => [_elements] => Array ( ) [_elementPath] => Array ( [0] => /var/www/html/ge/libraries/joomla/html/parameter/element ) [_defaultNameSpace] => _default [_registry] => Array ( [_default] => Array ( [data] => stdClass Object ( [show_noauth] => 0 [show_title] => 1 [link_titles] => 1 [show_intro] => 1 [archivelimit] => 5 [archivename] => არქივის სხვა სტატიები [archivecatname] => ამ კატეგორიის არქივი [notfoundtext] => სტატიები არ მოიძებნა. [show_section] => 0 [link_section] => 0 [show_category] => 1 [link_category] => 1 [show_author] => 0 [show_create_date] => 1 [show_modify_date] => 0 [show_item_navigation] => 0 [show_readmore] => 1 [show_vote] => 0 [show_icons] => 1 [show_pdf_icon] => 0 [show_print_icon] => 1 [show_email_icon] => 0 [show_hits] => 0 [feed_summary] => 0 [filter_tags] => [filter_attritbutes] => [archcats] => Array ( [0] => 39 [1] => 6 [2] => 10 [3] => 9 [4] => 13 [5] => 5 [6] => 7 [7] => 12 [8] => 11 [9] => 8 [10] => 14 [11] => 82 ) [archtoday] => 0 [hour] => 09:00 [autoarchive] => 1 [autoarchivereset] => 1 [show_description] => 0 [num_desc_words] => 10 [show_description_image] => 0 [num_leading_articles] => 1 [num_intro_articles] => 4 [num_columns] => 2 [num_links] => 4 [anable_ads] => 0 [zone] => 49 [url] => http://videoads.ambebi.ge/ [advertpos] => 0 [advertstatus] => 0 [oadvertpos] => 0 [oadvertstatus] => 0 [multi_column_order] => 0 [show_pagination] => 2 [show_pagination_results] => 1 [show_feed_link] => 1 [show_page_title] => 1 [menu_image] => -1 [secure] => 0 [page_title] => თვალსაზრისი [page_description] => საინფორმაციო სააგენტო, საინფორმაციო სააგენტო - ინტერპრესნიუსი,ახალი ამბები, საქართველო და მსოფლიო, პოლიტიკა, ეკონომიკა, საზოგადოება, სამართალი, ინფორმაცია რეგიონებიდან, ექსკლუზივი, ფოტო-ვიდეო სიახლეები [big_image] => ../photo/2015_02/00-1IVLIS-2014/gachechiladze-revaz-1.jpg [multicategory] => Array ( [0] => [1] => ) [video_type] => 1 [galerycategory] => 0 [popup] => 0 ) ) ) [_errors] => Array ( ) ) [readmore_link] => /ge/thvalsazrisi/399915-shimon-peresi-israelis-usafrthkhoebisathvis-da-mshvidobisathvis-mebrdzoli.html [event] => stdClass Object ( [afterDisplayTitle] => [beforeDisplayContent] => [afterDisplayContent] => ) )
მასალის გამოყენების პირობები
ქირავდება ან იყიდება ვიტრაჟული ტიპის
ქირავდება დღიურად ბათუმის თეთრ მაგნო
იყიდება 1.5-ოთახიანი გარემონტებული ბინ
სასწრაფოდ და იაფად! ქირავდება 2-ოთახია
სხვა სიახლეები
ნატო-ს საპარლამენტო ასამბლეის მიერ მიღებული საქართველოს მხარდამჭერი დეკლარაცია
ნატო-ს საპარლამენტო ასამბლეის საგაზაფხულო სესიის პლენარულ სხდომაზე, რომელიც 29 მაისს თბილისში გაიმართა, საქართველოს