უკვე მესამე დღეა, საქართველოს მართლმსაჯულების სისტემა დუმს ქვეყნის უმაღლეს საკანონმდებლო ორგანოში, პარლამენტში, მომხდარ შესაძლო სისხლის სამართლის დანაშაულზე, - ამის შესახებ პარტია „გახარია საქართველოსთვის“ პოლიტსაბჭოს წევრი, პარლამენტის დეპუტატი ქეთევან ბაკარაძე სოციალურ ქსელში წერს.

როგორ პოლიტიკოსი წერს, „იურიდიულ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარე არჩილ გორდულაძე, რომელიც განსაკუთრებული სიმკაცრით აკრიტიკებდა მზია ამაღლობელის მიერ პოლიციის მაღალჩინოსნისთვის სილის გაწვნის ფაქტს, თავად აღმოჩნდა ძალადობაში მონაწილე“.

„უკვე მესამე დღეა, საქართველოს მართლმსაჯულების სისტემა დუმს ქვეყნის უმაღლეს საკანონმდებლო ორგანოში, პარლამენტში, მომხდარ შესაძლო სისხლის სამართლის დანაშაულზე. წინასწარ დაგეგმილი და ორგანიზებული ჯგუფური ძალადობის დროს „ქართული ოცნების“ დეპუტატები გახარიას პარტიის 12 წევრს ფიზიკურად დაუპირისპირდნენ. განსაკუთრებული სისასტიკით გაუსწორდნენ გიგა ფარულავასა და მალხაზ თორიას. პარალელურად ისმოდა შეურაცხმყოფელი ეპითეტები, რომლებსაც ერთხმად სკანდირებდნენ ადამიანები, რომლებიც თავს მართლმადიდებლობის, ოჯახის სიწმინდისა და ქალთა ღირსების დამცველებად წარმოაჩენენ.

იურიდიულ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარე გორდულაძე, რომელიც განსაკუთრებული სიმკაცრით აკრიტიკებდა მზია ამაღლობელის მიერ პოლიციის მაღალჩინოსნისთვის სილის გაწვნის ფაქტს, თავად აღმოჩნდა ძალადობაში მონაწილე. კადრებში ჩანს, როგორ ესხმის თავს კოლეგას განსაკუთრებული აგრესიით. თუ ერთ შემთხვევაში სამართლებრივი პასუხისმგებლობის მოთხოვნა არსებობდა, იგივე სტანდარტი უნდა მოქმედებდეს ამ შემთხვევაშიც.

ამავე დროს, ელენე ხოშტარია, ოთხი შვილის დედა, წინასაარჩევნო ბანერის დაზიანების ფაქტზე დამამცირებელი მოპყრობის, დაკავებისა და არასათანადო მოპყრობის ობიექტი გახდა. ამის პარალელურად კი მმართველი პარტიის დეპუტატების მიმართ სამართალდამცავი და საგამოძიებო სისტემის რეაგირება კვლავ არ ჩანს.

ახლადშექმნილი ე.წ. „სქროლვა-სქრინვის“ დეპარტამენტი სოციალურ ქსელებში გამოქვეყნებულ პოსტებს აკვირდება და მოქალაქეთა საქმეები სასამართლომდე მიაქვს, თუმცა, როდესაც საქმე საჯაროდ დაფიქსირებულ, შესაძლო ჯგუფურ ძალადობას ეხება, სისტემა დუმილს ამჯობინებს.

კანონის უზენაესობა მხოლოდ მაშინ არსებობს, როდესაც ის ყველასთვის ერთნაირად მოქმედებს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მართლმსაჯულება სამართლის აღსრულების ინსტრუმენტი კი არა, შერჩევითი პოლიტიკური ანგარიშსწორების მექანიზმად იქცევა“,- წერს ქეთევან ბაკარაძე.