ამირან სალუქვაძე - გულწრფელ აქციაზე, მიუღებელი იყო პოლიციაზე ძალადობა და პარლამენტის შენობაში შეჭრის მცდელობა

საშინაო და საგარეო პოლიტიკის აქტუალურ თემებზე “ინტერპრესნიუსი” ანალიტიკოსს, ამირან სალუქვაძეს ესაუბრა.

- ბატონო ამირან, დიდი ხმაური მოჰყვა თბილისში, პარლამენტის შენობაში მართლმადიდებელი ქვეყნების საპარლამენტთაშორისო ასამბლეის სესიის გამართვის მცდელობას.

ოპოზიციის აქტიურობით, პარლამენტის შენობის დატოვება მოუწია რუსეთის დელეგაციის ხელმძღვანელს სერგეი გავრილოვს, რომელიც მანამდე აცხადებდა, რომ არანაირ უხერხულობას არ გრძნობდა იმის გამო, რომ აფხაზეთი და ცხინვალის რეგიონი რუსეთს აქვს ოკუპირებული.

ამ ისტორიაში გაუგებარი და უცნაური ისაა, რომ ხელისუფლებამ იცოდა, რომ მართლმადიდებელი ქვეყნების ასამბლეის იდეა რუსული პროექტია და მიუხედავად ამისა, მაინც მიიღო გადაწყვეტილება ემასპინძლა ამ ფორუმისათვის. თქვენ როგორ შეაფასებდით ამ საკითხთან დაკავშირებით განვითარებულ მოვლენებს?

- ყველა რუსი დეპუტატი ასე ფიქრობს და ეს არაა სიახლე. მასეც რომ არ ფიქრობდეს, რატომ უნდა დაჯდეს დუმის დეპუტატი სპიკერის სავარძელში?! საერთოდ რატომ ჩატარდა სხდომათა დარბაზში? ეს უნდა აგვეცილებინა თავიდან.

მოსახლეობის პროტესტი სრულიად სამართლიანია. მეც დავწერე სოციალური ქსელით, რომ პასუხისმგებლობა უნდა დადგეს, ოღონდ არა სიტყვით, არამედ ქმედითი, ვინც დროულად ვერ აღკვეთა, როგორც ჩანს, გავრილოვის თავხედური თვითნებობა.

მოსახლეობის პროტესტი სრულიად სამართლიანია, პასუხისმგებლობა უნდა დადგეს, ოღონდ არა სიტყვით, არამედ ქმედითი, ვინც დროულად ვერ აღკვეთა, როგორც ჩანს, გავრილოვის თავხედური თვითნებობა

თუმცა, გარე ძალების წინააღმდეგ ვისურვებდი გაერთიანებას და ძალის ჩვენებას. შემდეგ ან პარალელურად კი ვარკვიოთ შიგნით და მოვთხოვოთ პასუხი. ჩვენ კი ისევ მოწყვლადი აღმოვჩნდით. ერთ თავხედს შეუძლია ყირაზე დააყენოს ქართული პოლიტიკა, აი, ეს მაწუხებს.

ძალიან ცუდია, თუ როგორ განვითარდა მოვლენები ამ სრულიად გულწრფელ აქციაზე. მიუღებელია ძალადობა პოლიციაზე, მიუღებელი იყო პარლამენტის შენობაში შეჭრის მცდელობა.

ამ საკითხებზე გააკეთეს გუშინ სათანადო შეფასებები, როგორც სახალხო დამცველმა, ასევე არასამთავრობო ორგანიზაციებმა და ვერაფერს დავამატებ.

- ფაქტია, რომ ხელისუფლების მხრიდან ამ ტიპის ღონისძიებების თბილისში ჩატარება რუსული რბილი ძალის პირდაპირი ხელშეწყობაა. წარმოუდგენელია ეს არ სცოდნოდა ხელისუფლებას, რომელმაც კონსტიტუციაში ჩაწერა, რომ ევროკავშირსა და ნატოში საქართველოს გაწევრიანება მისი სტრატეგიაა.

პარლამენტში ხმაურის შემდეგ დამკვირვებელთა ნაწილმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ „ქვეყნის პუტინისთვის ჩაბარების ოპერაცია აქტიურ ფაზაშია შესული“.

ამ თემაზე საკმაოდ მკაცრი განცხადებები გააკეთეს პრეზიდენტმა და ქვეყანაში გადაწყვეტილებების მიმღებად მიჩნეულმა „ქართული ოცნების“ ლიდერმა ბიძინა ივანიშვილმა. ახლა ყველა, მმართველი გუნდის წევრებიც და ოპოზიციაც ხელს პარლამენტის თავმჯდომარისკენ იშვერს.

ამდენი ხმაურის შემდეგ, თქვენი აზრით, ეყოფა ხელისუფლებას პოლიტიკური ნება, თავად დააყენოს სპიკერ ირაკლი კობახიძის პასუხისმგებლობის საკითხი?

- ხელისუფლების გადასაწყვეტია ვის პასუხისმგებლობას დააყენებს, ასევე იმ პირების, რომელთა ორგანიზებით ჩატარდა ღონისძიება. ერთი ვიცი, რომ რომელიმე ხელისუფლებამ რომც მოინდომოს, ქვეყანას ვერავის გადასცემს.

ხელისუფლების გადასაწყვეტია ვის პასუხისმგებლობას დააყენებს

ეს განცხადებები მოწყვეტილია რეალობას. ჩვენ საქმე კონკრეტულად გაწერილ სცენართან და პროვოკაციასთან გვქონდა. ამ ყველაფერს სამართლებრივი შეფასება უნდა მიეცეს.

- ფაქტობრივად, რუსი პარლამენტარი დაიმუქრა, რომ შესაძლოა შეწყდეს რუსეთში ქართული ღვინის ექსპორტი, რომელიც უკანასკნელი წლებია იზრდება და ასევე რუსი ტურისტების ნაკადი, რომელთა რაოდენობა ქართულ ტურიზმში საკმაოდ დიდია. თქვენი დაკვირვებით, ამ ინციდენტის შემდეგ გადადგამს თუ არა მოსკოვი საქართველოს მიმართულებით კონკრეტულ ნაბიჯებს?

საქართველოს მოსახლეობის უმრავლესობისთვის მიუღებელი ეთიკური ნორმების თავზე მოხვევას, ყოველთვის მოჰყვება საპასუხო პროტესტი

- გავრილოვის გადასაწყვეტი არაა სახელმწიფოთაშორისი ურთიერთობები. მას შეუძლია საკუთარი მოსაზრებები გამოთქვას. ბლოკადებს მიჩვეულნი ვართ.

- ფაქტია, რომ „თბილისი პრაიდის“ დაანონსებულმა ღონისძიებებმა ჩვენში დიდი ვნებათაღელვა გამოიწვია. ნათლად გამოჩნდა, რომ ამ თემაზე მსჯელობასა და კამათს მრავალი განზომილება აქვს.

როგორადაც არ უნდა ეცადნონ ერთნი - აქტივობის გამოხატვის თავისუფლებისა და კონსტიტუციის ფარგლებში თავისივე უფლებებისთვის ბრძოლად წარმოჩენას, ხოლო მეორენი - ტრადიციული და რელიგიურ-კონსერვატიული იდეების დამცველი რაინდების როლის მორგებას, მათ აქტივობაში აშკარად ჩანს პოლიტიკური მოტივები.

ორივეს მიზანი საკმაოდ მარტივად იკითხება - საჯარო სივრცეში აქტიურობის მეტი საშუალება და უფლება - ვის დარჩება ლიბერალებს, თუ მათ მოწინააღმდეგე „რაინდ-პატრიოტებს“, რომლებისგანაც არავის ახსოვს არც ოკუპაციის გაპროტესტება, არც ასე მოჭარბებულ სოციალურ თუ სხვა პრობლემებზე მკაფიოდ რეაგირება და გამოხატული პროტესტი.

თქვენ როგორ შეაფასებდით იმას, რაც ბოლო დღეებში ამ პროცესებთან დაკავშირებით ხდება და იმას, თუ რა სურათი მივიღეთ ამ თემის გააქტიურების შედეგად?

- ჯერ კიდევ ერთი თვის წინ დავწერე, რომ საქართველოს მოსახლეობის უმრავლესობისთვის მიუღებელი ეთიკური ნორმების თავზე მოხვევას, ყოველთვის მოჰყვება საპასუხო პროტესტი.

ამ გარემოებას კარგად იყენებენ შიდა პოლიტიკაზე ვითარების დასაძაბავად. იგრძნობოდა გარკვეული სცენარები, რაზეც ასევე ვწერდი მიმდინარე რეჟიმში.

გავრილოვის გადასაწყვეტი არაა სახელმწიფოთაშორისი ურთიერთობები

დღეს საქართველოში არავის ავიწროებენ. ცალკეული შემთხვევები ყველა ქვეყანაში ხდება. ამიტომ ვითარების დაძაბვა ამ მიზეზით მხოლოდ დესტრუქციელი ძალების ინტერესებშია.

პრაიდის თემას გუშინდელი აქცია დაემატა, რომელიც ასევე ერთიანობაშია განსახილველი.

20 ივნისის აქციამ პრაიდის თემა უკანა პლანზე გადასწია. თუმცა, ცალკეული შემთხვევების შეფასებები გაგრძელდება.

- სწორს ბრძანებთ, მართლაც გადაფარა, მაგრამ მაინც გკითხავთ - ახლა ბევრი აქტიურად საუბრობს, რომ ვასაძე აქტიურად ჩაებმება პოლიტიკაში და შესაძლოა იგი აღმოჩნდეს ის მესამე ძალა, რომლის მოთხოვნა საზოგადობაში აშკარად არის.

ვასაძის თანამოაზრე მეგობრისა და რუსი ფილოსოფოსის დუგინის ბოლო ვიდეობლოგის მთავარი მესიჯბოქსები ასეთია - ვასაძე და ეკლესია საქართველოში რუსეთის ინტერესების გატარებაში ჩვენი პარტნიორები არიან, წარმოადგენენ პროქართულ კონსერვატიულ ჯგუფს, რომლებიც ეწინააღმდეგებიან ლიბერალიზმს, დასავლეთს და საქართველოს ნატოში გაწევრიანებას.

რამდენად დიდია იმის ალბათობა, რომ ვასაძე და მისი გუნდი აღმოჩდეს ის მესამე ძალა, რომლის მოლოდინი ქართულ სოციუმში რეალურად არსებობს?

თუ ვასაძე პოლიტიკაში შემოვა, ის პრორუსულად განწყობილი აუდიტორიის ხმებს წაიღებს

- დუგინი ცდილობს რუსი ბზეჟინსკის როლში მოგვევლინოს. მის იდეოლოგიას საქართველოში მხარდაჭერა არ ექნება. თუ ვასაძე პოლიტიკაში შემოვა, ის პრორუსულად განწყობილი აუდიტორიის ხმებს წაიღებს.

- დრო გვანახებს, თუ რამდენად საფუძვლიანია ამგვარი მტკიცებები, მაგრამ ამ თვალსაზრისით საკმაოდ საინტერესოდ იკითხება ყოფილი სპიკერისა და „შენების“ ლიდერის დავით უსუფაშვილის განცხადება - „ივანიშვილმა თავისი წესრიგის დამკვიდრება დაიწყო, ამან მიგვიყვანა ვასაძეებამდე“. თქვენც შეგიძლიათ თქვათ, რომ 2012 წლიდან ქართულ პოლიტიკაში ივანიშვილის მიერ პირველი ვიოლიონოს შესრულებამ განაპირობა ქართულ პოლიტიკურ სცენაზე „ვასაძეების“ გაჩენა?

- ექს-სპიკერისგან უფრო გულწრფელ და კვალიფიციურ შეფასებებს ველოდები. მესმის პოლიტიკური დღის წესრიგი. საქართველოში ლგბტ-აღლუმებს ყოველთვის ეყოლება მოწინააღმდეგეები.

ექს-სპიკერისგან უფრო გულწრფელ და კვალიფიციურ შეფასებებს ველოდები

რაც მეტად გააქტიურდება ეს თემა, მეტად გააქტიურდებიან მათი მოწინააღმდეგეები. არ იქნება ივანიშვილი, იგივე დამოკიდებულება იქნება. კარგადაა გასარკვევი ვინ ვის ინტერესებში მოქმედებდა.

- აშშ-ს თავდაცვის მინისტრის ყოფილმა მოადგილემ, პენსილვანიის უნივერსიტეტის ბაიდენის ცენტრის დირექტორმა მაიკლ კარპერნტერმა "ტვიტერის" თავის გვერდზე დაწერა - „სამი დღე ვიყავი საქართველოში. არა ვარ დარწმუნებული, რომ ხელისუფლება სრულად აცნობიერებს რუსეთთან წარმოებული ღია კარის პოლიტიკის შედეგებს.“

მისივე მტკიცებით - „თუ რუსი „ტურისტების“ ( ეფ-ეს-ბე) რაოდენობითა და ასევე რუსი ბიზნესმენების მიერ საქართველოში მიწების შესყიდვების რაოდენობით ვიმსჯელებთ, შეიძლება ქართველებმა ერთ დღეს გაიღვიძონ და აღმოაჩინონ, რომ მათი ქვეყნის 20% კი არა, 100%-ა ოკუპირებული“. ძნელი დასაჯერებელია რომ ის, რაც სამ დღეში ამერიკელმა ყოფილმა მაღალჩინოსანმა დაინახა, არ იცოდეს ჩვენმა ხელისუფლებამ.

თქვენი დაკვირვებით, ჩვენმა ხელისუფლებამ არ იცის რა საფრთხეებზე საუბრობს მაიკლ კარპერნტერი? თუ იცის, ასე რომ არ მოხდეს არ იცის რა აკეთოს, თუ რა ხდება?

- დღეს საქართველო-ამერიკის ურთიერთობებზე შიდაამერიკული კონიუქტურა ახდენს გავლენას.

რუსეთს კარი შემოღებული აქვს ჩექმით, ვერ ვკეტავთ, აგერ დგანან შუაგულ საქართველოში. აშშ დაგვეხმაროს დაკეტვაში

ერთი მხრივ, საქმე გვაქვს კონგრესის ორპარტიულ რეზოლუციებთან, მეორე მხრივ ასეთ განცხადებებთან დემოკრატიული ფლანგის მხრიდან.

რუსეთს კარი შემოღებული აქვს ჩექმით, ვერ ვკეტავთ, აგერ დგანან შუაგულ საქართველოში. აშშ დაგვეხმაროს დაკეტვაში. ეს საფრთხეები არაა სიახლე და ყველა აცნობიერებს.

კობა ბენდელიანი

“ინტერპრესნიუსი”